Bij ons begon het als een grapje, 'als jij wil dat ik een staartje draag, dan moeten we jouw 'staartje' misschien een beetje inperken'. Nooit gedacht dat ze het zou menen, maar twee dagen later lag er een zwart kunststof peniskooi op mijn bureau te pronken. Netjes met de post naar mijn adres gestuurd. Heeft wel even een uurtje geduurd voor ik van de schrik bekomen was en het heb durven proberen. Ik was alleen, dus niemand die me de sleutels kon ontfutselen en het nog 'enger' maken voor me. Hele rare ervaring om zo opgesloten te zitten, maar ik heb het volgehouden. Die eerste nacht ermee proberen slapen. Dat viel niet heel erg mee, want het kostte veel moeite mijn gedachten bij iets anders te krijgen. Uiteindelijk toch in slaap gevallen en die week nog wat 'geoefend'. Mijn vriendin deed ondertussen bij elk contact alsof haar neus bloedde, ze vroeg er niet naar en ik deed ook net alsof ik nooit iets had gekregen. Die zaterdag zou ik naar haar toe gaan en in een gekke geile bui heb ik toen op donderdag de sleuteltjes in een enveloppe gedaan en aan haar gepost. Die dagen durfde ik mezelf niet meer op te sluiten, uit angst dat ik in paniek zou raken zonder te beschikken over de sleutels. Op zaterdag kon ik natuurlijk niet meer terug, al wist ik niet zeker of ze de post wel op tijd had ontvangen. Dat had ze gelukkig wel, al wist ze me nog een paar uur in spanning te houden. Ik heb haar overigens ook niet meteen verteld dat ik het aanhad en zij wist zich te beheersen om me niet meteen in mijn kruis te voelen, maar het feit dat ze me ontving met haar staartje vanonder haar jurk was wel een goede weggever dat ze me door had. Sindsdien is het een leuk spel tussen ons geworden.
