Ik begrijp dat je niet gelukkig bent met je lichaam. Dat is bij veel van ons ook. Ik ook: ik zou liever een mooi en gezond lichaam hebben, inplaats van dit rotding dat altijd pijn doet en er niet uitziet. Sommige vriendinnen vinden dat ze te kleine / te grote borsten hebben, of billen, of andere dingen die fout zijn (volgens hen).
Maar daarom laten opereren? Nee, dat maakt het alleen maar erger.
Na een operatie kan je daar beneden nooit geen gevoel meer hebben: alle organen die genot geven (penis, ballen, prostaat, en de bijhorende hormonen) zijn dan weg. En je krijgt geen vrouwelijke equivalenten in de plaats. Een plastieken vagina geeft geen genot. Je wordt dan een zombie.
Verder: je bent een jongen, geen meisje. Je weet niet hoe wij ons voelen. Dat is enkel jouw projectie; het heeft niets vandoen met de realiteit. Misschien voelen wij ons wel totaal anders dan wat jij denkt?
Als je je laat ombouwen, weet jij zelf dat het fake is. En alle anderen weten het ook. De meeste jongens gaan je alleen al daarom afwijzen, of compleet uitfreaken. Behalve een paar rare gasten die je uit nieuwsgierigheid wel eens willen "proberen".
Bedenk ook: eens verminkt, kan je nooit meer terug. Dan ben je voor heel de rest van je leven een geslachtloos verminkt iets, niet man, niet vrouw. Bezin voor je daaraan begint.
Vraag je eens eerlijk af: door wie of wat heb je je dat idee laten opdringen? Wie heeft je dat ingelepeld? En waarom? Zoek ook eens uit wie die transgender-trend pusht en sponsort? Dat geeft misschien meer inzicht.
En bekijk de documentaire "What is a woman?" van Matt Walsh op Youtube. Daarin interviewt hij talloze transgenders, chirurgen, psychologen en psychiaters, en ook gewone mensen over dit onderwerp. Hij toont ook de aspecten die de transgender-pushers niet willen tonen.
Ik zou zeggen: bezin je echt grondig, informeer je over alles, ook en vooral de negatieve aspecten die je nu niet wil zien. Bijvoorbeeld: permanente fantoompijnen, permanente verminking, lelijke littekens, de wetenschap dat je nooit echt puur meisje zal zijn, maar altijd een soort fake, en dat vele mensen je gaan afwijzen.
Probeer liever vrede te vinden met je huidige lichaam, en maak daar het beste van. Net zoals wij dat ook moeten doen met al onze tekortkomingen. Je lichaam verminken omdat je er ongelukkig mee bent, maakt het alleen maar erger.
Ik zelf geloof dat wij mensen geen lichaam zijn, maar een lichaam hebben. Net zoals we een auto (kunnen) hebben, maar we zijn dus geen auto. Dat is de Verre-Oosterse filosofie zoals in het Boeddhisme, Hindoeïsme, Taoïsme, en zo. Staat trouwens ook letterlijk in de Bijbel: na de dood vergaat het lichaam tot stof en as, maar de ziel (jij zelf) zoekt een nieuw lichaam en leeft voort. Ook alle termen zoals "hiernamaals" (=letterlijk hierna-maals, dus de volgende keer), eeuwig leven, heropstanding, het leven na de dood (=je volgend leven), enz... wijzen daarop. Eens je dat inziet, worden lichamen minder belangrijk. Ze blijven wel belangrijk, belangrijker dan een auto want je moet er langer mee doen. Maar het is niet meer zo absoluut als daarvoor. Dus informeer je hierover ook eens. Hoe meer levensinzicht, hoe stabieler en gelukkiger je wordt. Want misschien was dat wel je echte probleem, diep onderbewust? Dat je je geen jongen voelt, omdat je geen lichaam bent maar een ziel bent die een lichaam heeft? En misschien heb je in je vorige leven wel een vrouwenlichaam gehad, en zit je daar mentaal nog in vast?
