Beste meid, Je voelde je slecht en je had het gevoel dat daar redenen voor waren die blijkbaar voor jou gevoel tijdelijk waren of tijdelijk jou dat slechte gevoel gaven. Je dacht dat het geleidelijk aan wel beter zou gaan maar dat gebeurde niet en nu denk je dus dat je er niet meer van af komt.
Wat ik mij afvraag is wat jij bedoelt met "je slecht voelen". Iemand die depressief is die ziet geen toekomst. De vraag is wat jij voor je zag toen je nog hoop had. Je bent een meisje van achttien en op die leeftijd zit je meestal nog op school, je hebt vriendinnen en misschien een vriendje, je hebt soms plezier, soms ruzie, soms tegenslagen als iets niet loopt zoals je zou willen of als je vriendje raar doet. Allemaal heel normale dingen voor iemand van jouw leeftijd. Is dat er voor jou niet?
Sommige mensen laten zich wat gemakkelijker uit het veld slaan of denken bij een tegenslag dat er geen kans meer is op een gelukkig leven. Als je een geode relatie hebt met vrienden dan kan je daar mee praten en dan ga je meestal wel weer licht zien.
Blijkbaar zit jij met dingen die jou het gevoel geven dat er voor jou geen gelukkige toekomst is weggelegd. De vraag is of dat emotie is of dat er dingen zijn die jou reden geven om die gedachte te hebben.
Je verhaal in je post is wat vaag. Je voelt je slecht, er waren redenen, je had hoop, maar nu niet meer, je therapeuten nemen je niet echt serieus denk jij. Dat zegt allemaal weinig. Hier onder staat het verhaal van ook een meisje van achttien die zich afvraagt of ze het nog vol kan houden. Daar heb ik ook wat reacties op gegeven. Lees dat eens en kijk of je daar wat aan hebt.
Als je behoefte hebt om verder te praten, kom gerust terug. Heb een beetje moed, als je ouder wordt dan kun je wat makkelijker relativeren en gaat alles er misschien weer heel anders uitzien. Voor een jong iemand kan het leven al gauw zinloos lijken, maar het is echt maar heel erg zelden dat het ook werkelijk zo is. Bijna nooit eigenlijk.