Ik loop vast met mezelf

Beste vriend, Toen jij schreef dat het wel goed met jou ging maar dat je weer helemaal in de put zat toen jij hier terug kwam en je berichten ging lezen dacht ik dat het beter zou zijn als je daar dan maar mee stopte, maar ik begrijp dat het anders zit.
Nu heb je dus verwachtingen van die opleiding 'Design, Ambacht & Fashion' in Friesland. Het klinkt allemaal wel heel interessant en uitdagend en ik denk dat het leuker voor jou gaat zijn dan een baan in de verzorging. Op 28 januari hebben ze die open dag gepland en dan kan je daar eens gaan kijken.
Wat ik weet van die open dagen is dat de studenten daar dan ook aan meedoen en laten zien waar ze mee bezig zijn. Misschien kan je dan eens met sommigen praten en kijken hoe ze zijn en of jij het gevoel hebt dat je daar vrienden mee kan zijn.

Jammer genoeg zit jij nu al weer te denken dat het misschien wel weer helemaal verkeerd kan gaan. Je zit dus al weer te anticiperen op een mislukking en dat is helemaal fout!
Je weet wat commando's en mariniers in het leger doen. Die voeren de gevaarlijkste en meest risicovolle operaties uit die te zwaar zijn voor gewone militairen. Bij de politie heb je ook zo iets, de arrestatie teams.
Denk je dat die nooit bang zijn? Dat zijn ze heus wel, maar voordat ze aan een operatie beginnen bestuderen ze de hele zaak, de risico's, de dingen die fout kunnen gaan, wat ze nodig hebben, hoe ze het aan moeten pakken. Er wordt geoefend en alles wordt besproken en uiteindelijk doen ze het.

Jij bent een hele gevoelige jongen met heel weinig zelfvertrouwen. Die school daar in Friesland gaat een hele grote uitdaging zijn en die mag niet mislukken. Net als die operaties die commando's doen.
Je moet heel erg eerlijk naar jezelf gaan zijn en je zwakke punten erkennen en je afvragen hoe dat problemen kan geven. Zet op een rijtje waar jij het allemaal moeilijk mee kan krijgen en hoe je daar dan mee om kan gaan. Doe net als die commando's, bereid je voor! Weet waar je kwetsbaar bent.
Wat doe je als jij je medestudenten niet leuk vindt? Wat doe je als de leerstof moeilijker is dan je dacht? Wat doe je als je sommige dingen niet leuk vindt en dingen tegenvallen? Geef je het dan op? Zet je door? Zoek je hulp? Denk daar nu al over na.

Die reis naar Leeuwarden vanaf waar jij woont is eigenlijk niet te doen. Vanaf Medemblik (ik heb maar een plaats gekozen) is het 2 uur en 16 minuten reizen met tweemaal overstappen. Dat is niet vol te houden. De oplossing is daar op kamers gaan. Kan jij dat aan? Is dat financieel haalbaar? Als jij het echt wilt moet je die uitdaging aangaan. Misschien dat jij je in het begin eenzaam en ongelukkig zal voelen, maar dan moet je doorzetten. Je gaat er sterker van worden.
Het zijn dingen waar jullie thuis nu over moeten nadenken en straks in Leeuwarden over moeten praten.

Dan dit hier. Als jij dat fijn vindt dan ben ik hier voor jou. In een topic wat jou past en op de manier die jij graag wilt. Je kan met dit doorgaan, je kan wat nieuws beginnen ("Een nieuw begin") en je kan een tijdje pauzeren. Doe wat goed voelt voor jou en ik pas mij wel aan. Voorlopig heb je weer genoeg om over te denken en met de meisjes komt het ook wel goed. Gewoon een beetje geduld hebben, er is belangstelling voor jou. Je hoeft niet te wanhopen.

Veel sterkte en ik merk het wel als er nog wat is. Heb vertrouwen in jezelf.

J23, bedankt voor je reactie. Ik weet niet hoe maar soms heb ik die momenten dat ik in 1x helemaal down ben, en dan denk ik anders. Je kan zeggen dat ik minder moet nadenken, dat zou ik ook wel willen, maar ik heb nog steeds het gevoel in mijn achterhoofd dat volgend schooljaar net zo gaat zijn als dit schooljaar of in ieder geval het begin van dit jaar. Maar ook denk dat het compleet anders gaat zijn door de opleiding die ik kies, mede door de inhoud natuurlijk maar ook omdat het mij een opleiding lijkt voor excentrieke mensen. Maar ja die manier van denken had ik vorig jaar ook. Ik ga gewoon naar die opendag als dat ivm corona mogelijk is om een beeld te creëren. Of ik er de reistijd voor over heb zie ik dan wel. Voor de duidelijkheid, ik heb niet met haar gezoend, we wilde wel alleen een paar andere wisten ook hoe het ging tussen ons dus die stonden ons aan te moedigen ofzo, als ik dat zo kan zeggen. Toen waren we uit ons moment dus, ze zei dat ze er die avond nog op terug zou komen maar dat is niet gebeurt. Ik zal waarschijnlijk geen bericht meer plaatsen onder dit topic, over het algemeen misschien wat minder. Voor komende topics zal ik het onderwerp veranderen. Ik zal hier pas mee stoppen als het goed gaat en ik dat jou kan vertellen.

Beste vriend, Als jij hier je verhalen wilt posten en je wilt graag dat ik daar op reageer dan doe ik dat. Waar het mij om gaat is wat goed is voor jou!
Voor mijn gevoel zit jij veel te veel naar de negatieve kanten van het leven zit te kijken. Wat ik leuk vind aan jongens is dat ze zo ongeremd en laconiek zijn. Ze nemen de dingen zoals ze zijn en zitten niet steeds te denken over wat allemaal verkeerd kan gaan. Jij doet dat wel.
Jij bent een gevoelige jongen en heel onzeker. Jij voelt je veilig waar je woont, maar daar buiten wordt je angstig en onzeker. Daar moet jij aan gaan werken met de hulp die jij krijgt.
Jij hebt ook de neiging om te denken dat iets het helemaal is terwijl je dan later weer er achter komt dat het toch niet helemaal is wat je dacht.
Ik denk dat jij je niet te veel moet blindstaren op het idee dat er iets is dat helemaal ideaal is en je helemaal geeft wat je zoekt. Je volgt een opleiding die een beetje past bij wat je interessant en leuk vindt en die jij aankan. Daarna vind je werk en geleidelijk aan vind je dan je plaats in de samenleving.
Of je straks genoeg zal verdienen met dat werk is ook geen ding waar jij je druk over moet maken. Iedereen met een MBO opleiding verdient een goed salaris.
Dat meisje dat niets meer van zich laat horen daar moet jij ook niet over gaan zitten piekeren. Straks als je weer gaat 'zitten' dan zie je haar misschien weer. Zij heeft al met jou zitten zoenen en dat viel haar niet tegen. Ze komt vast wel weer eens naar je toe voor een vervolg. En indien niet, dan is er wel weer een keer een ander.

Opleiding is een serieuze zaak maar de rest, neem het gewoon zoals het komt, net als het weer.

Ik zou kunnen zeggen, denk eens na over al die dingen, maar je doet al niets anders, dus misschien moet ik zeggen denk eens wat minder na. Dat doen andere jongens ook.

Als jij wat te zeggen hebt hier dan lees ik het en dan krijg je een reactie zolang het kan. Vertrouw daar maar op! Als je dit topic deprimerend vindt dan kan je een nieuw beginnen met een positievere inhoud bij 'gevoelens' bijvoorbeeld. Dan kan je dit laten sluiten en ook dat bij 'studie'.
We zijn in een nieuw jaar en jij kijkt nu vooruit naar een nieuw begin. Het afsluiten van het oude, die topics van narigheid, die sluit je af en je begint opnieuw. Dat is het mooie, je kan altijd weer opnieuw beginnen. Leer van wat er fout ging en vergeet het verder.

Geloof een beetje in jezelf! Iedereen wil dat het goed gaat met jou en dat je toekomst hebt. Jij moet dat ook geloven!

Soms snap ik jou niet, heb ik gezegd dat ik afscheid neem van jou en dit forum? In die maand dat ik afwezig was, gesprekken heb gehad en heb nagedacht over mijn toekomst had ik zoals altijd het positieve ervan in mijn hoofd. Kom ik terug op het forum bedenk ik mij weer dat dat niet realistisch is en ik mij volgend schooljaar weer zo zou kunnen voelen als dit schooljaar. Ik weet nu ook niet meer wat ik ervan moet verwachten, raak ik door 2 uur reistijd per dag straks weer overspannen en heb ik nergens meer tijd voor, dan begint het weer van vooraf aan. Ik zit er weer eens doorheen met alles wat ik doe. Kan iets nog goed gaan en kan ik plezier hebben. Iemand waar ik van kan houden vrienden waar ik mee kan praten ongeacht hoe anders of normaal ze zijn. Tevreden zijn met mijzelf, allemaal verwachtingen die ik wil mee maken maar niet weet of ik dat ga. Als ik zoals nu denk zijn er zoveel mensen die zeggen dat het het waard is om te leven en ze blij zijn dat ze door hun depressie zichzelf niet hebben opgehangen. Ik zeg niet dat ik dood wil maar ook niet dat ik wil blijven leven. Het lijkt en voelt als een cirkel, zo blij de ene keer, waarna een teleurstelling volgt en ik weer ga na denken over alles dat verkeerd kan gaan. Weet verder niet wat ik nog moet zeggen ik denk nu zoveel na en ik weet niet hoe ik het moet verwoorden.

Beste vriend, Ik schrik er een beetje van dat jij weer depressief wordt als je naar dit topic gaat. In zekere zin begrijp ik het wel, daar staat het hele verhaal van je dromen die illusies zijn gebleken. Het is gebeurd, je kan er niets meer aan veranderen, je moet gewoon accepteren dat het een verkeerd verlopen avontuur is geweest.

Als je dat wilt dan sluiten ze dit topic en dan zakt het weg helemaal naar onderen en kan niemand er meer op reageren. Je hoeft het maar te vragen als reactie hier. Dan zie je het dus niet meer terug als je hier toch nog eens komt.

Zelf zal ik dan maar afscheid van je nemen en hopen dat alles de komende maanden beter voor je gaat worden. Wat die school in Leeuwarden betreft, elke dag op en neer van waar jij woont naar Leeuwarden leek mij een hele reis, maar als jij het er voor over hebt dan kan alles natuurlijk.
In het begin van het jaar hebben scholen altijd hun open dagen. Hoe dat nu zal zijn met die corona weet ik niet, maar als het er is dan zou ik eens gaan kijken om te zien hoe het is. Hebben ze geen echte open dagen dan zou je misschien eens kunnen vragen of je een keer mag komen kijken. Dan weet je waar je aan begint.

Dit wilde ik je nog even zeggen. Dan ga ik nu dus echt afscheid van je nemen. Jij bent een van die jongens die hier met problemen kwam en waar ik veel berichten mee uitgewisseld heb. Zo iemand leer je wat beter kennen en dan is het geen vreemde meer. Je gaat genegenheid voelen en meeleven.
Nu zet ik er dus een punt achter. Je schreef dat het in verschillende opzichten beter met je gaat en dat je het gevoel hebt dat die school in Leeuwarden iets voor jou kan zijn. Ik hoop dat het zo is en met wat hulp en mentaal wat sterker worden, waarom zou het niet? MBO vind ik nog steeds een goede opleiding en de sfeer zoals ik die ken was altijd goed. Friezen zijn best oke, dus dat zal echt het probleem niet zijn. Als je problemen hebt dan moet je er over praten en dingen niet voor je houden. Praten helpt, dus is er iets, praat!

Hier laat ik het bij. Forum heb je even niet meer nodig. Ik wens jou het allerbeste. Maak wat van je leven!

Dat ik positiever ben komt eigenlijk doordat ik zolang niets meer op het forum heb geplaatst en steeds weer geconfronteerd word met de rede waarom ik hier ben. Omdat ik mij kut voel, dat gevoel komt dan ook weer terug tijdens het schrijven naar jou of de voorgaande berichten die ik hier plaatste. Dat meisje reageerde verder weinig terug dus ik heb het gelaten voor wat het is, natuurlijk ben ik mijzelf niet als ik daarom niet zou twijfelen en van alles bedenken wat daar de rede van zou kunnen, ik vind het alleen jammer dat er altijd drank bij te pas moet komen. Wat school betreft, ik ben gewoon aanwezig bij de vakken en doe mee met de les en uitleg, alleen hebben toetsen en huiswerk voor mij niet echt nut meer. Wat bedoel je precies met dat ik niet elke dag op en neer kan reizen naar Leeuwarden? Heb verder weinig voorlichting gehad over de school en de opleiding, het introductie filmpje zag er leuk en gezellig uit en ik weet dat het circa een uur reistijd is, wat ik erg lang vind. Ik ben bang dat daardoor hetzelfde riedeltje gaat spelen als begin vorig schooljaar. Maar als het echt een leuke opleiding is heb je dat ervoor over lijkt mij, daarbij heb ik niets gehoord over dat de reis erna toe niet mogelijk zou zijn.

Beste vriend, Ik kan je niet zeggen hoe blij ik ben dat jij weer wat van je laat horen en dan nog met een positievere boodschap dan de laatste tijd gebruikelijk was. Je ziet weer licht en dat is heel fijn. Blijkbaar helpt die begeleiding toch wel. Zelfs heb je al een leuke ontmoeting gehad met een meisje en al wordt het niets dan was het toch bemoedigend dat ze wat in jou zag al was ze dan misschien dronken. Misschien dat ze na die snap wel weer eens contact zoekt en dat jullie vrienden kunnen zijn en de rest dat is verder jullie zaak natuurlijk. Ga er nou niet te veel over zitten nadenken of de boel zitten analyseren, je ziet wel of er iets van komt. Jij bent een jongen, zij is een meisje en bij dat feestje vond ze jou wel leuk, dus ben jij wel aantrekkelijk voor meisjes.

Wat ik ook fijn vind is dat je weer wat socialer bent geworden. Je gaat weer 'zitten' en je werkt, allemaal goede zaken. Die school daar maak jij je niet meer druk over en aan de ene kant is dat wel fijn, het gaf jou veel te veel stress omdat je steeds teleurgesteld werd en geconfronteerd werd met die slechte resultaten. Toch hoop ik dat je toch nog wel probeert om iets te leren, dat is altijd beter en houd je een beetje gedisciplineerd.

Je hebt het nu over een opleiding Mode en Interieur in Friesland. Die school staat in Leeuwarden. Dan kan je niet elke dag op en neer naar de school reizen als je in Noord-Holland woont. Zijn er dichterbij niet soortgelijke opleidingen? Kijk eens op studentum.nl
Het is in ieder geval goed dat je weer een doel voor ogen hebt en misschien dat jij bij die artistieke types meer op je plaats bent dan bij die alternatieve types van die vorige opleiding. Friezen zijn aardige mensen.
Je hebt geen belangstelling voor tuinieren, maar dat programma De Grote Tuinverbouwing van SBS6 is behalve de aanleg van een tuin ook het inrichten van een nieuw interieur. Je kan eens een keer kijken of dat je aanspreekt en het ontwerpen van een tuin is ook design. Kijk er eens naar met die blik. Zaterdag 5 uur en herhaling zondagmorgen.

Het is zo dat jongeren die het moeilijk hebben hier komen met hun problemen. Als ik jouw verhaal zo lees dan lijkt het er op dat het dieptepunt voorbij is en dat het een stuk beter gaat. Ik denk dat jij daardoor dit een beetje vergeten was en er niet meer naar keek. Je had het niet meer zo nodig. Alleen was het zo dat jouw laatste bericht hiervoor mij heel bezorgd maakte en ik dacht werkelijk dat jij misschien gedaan had waar je het steeds over had.
Dat jij hier niet meer, of niet meer zoveel komt, dat is niet erg. Voor de gezelligheid heb je andere dingen. Maar ik ben wel blij dat je het toch maar even gedaan hebt. Dat is toch een opluchting.

Blijkbaar heb je nog wat slaapproblemen. Wat je kan doen is magnesium gaan gebruiken. Een magnesiumtekort kan daar een oorzaak van zijn (en je gepieker natuurlijk). Er bestaat ook zo iets als Ashwagandha. Dat is een kruid uit de Indiase kruidenleer. Daarvan worden de wortels gebruikt. Ik heb die plant deze zomer gekweekt (een liefhebberij van mij), de wortels verpoederd en nu neem ik elke dag een schepje. De hele dag ben ik ontspannen en opgewekt. Je kan het ook als supplement kopen.

Ik wens jou het beste voor het nieuwe jaar en ik zie wel of ik nog wat van je hoor. Voorlopig weet ik dat het de goede kant op gaat met jou en dat was fijn om te lezen!

J23, ik houd het kort maar ik vind wel dat ik weer eens mag reageren. Fijne jaarwisseling. Ik heb een tijdje niet gereageerd, waarom weet ik zelf ook niet. De afgelopen weken gaat het wel, Denk ik. Ik krijg hulp zoals je weet bij bijna alles wat ik doe, ik vind het eigenlijk alleen maar irritant. Ik moet van alles maken en testen voor de psycholoog en een andere vrouw die mij hulp geeft met slaap oefeningen, daar heb ik simpelweg gewoon geen zin in. Ook zie ik er het nut er niet van in en voelt het als een standaard praatje. Ik zie wel hoe dat ze gang gaat. Zelfde geldt voor school, ik ga nog wel, maar alleen om vrienden te zien. De rest boeit mij niet meer, wat mij wel boeit is wat ik volgend jaar ga doen. Ik heb gesprekken gehad met mijn mentor en met het HC een beroepen test gedaan. Daaruit kwamen sociale beroepen, qua hulp verlening, maar ook in de horeca. En iets met mode. Ik heb verder gezocht op opleidingen die gericht zijn op mode, daar ben ik in mijn vrije tijd veel mee bezig dus dat lijkt mij voor nu een handige keuze. Daarbij, als ik denk aan sociale beroepen qua hulpverlening denk ik aan vorig jaar, en dat wil ik vermijden. Ook zie ik mijzelf niet in de horeca werken, het is wel gezellig maar zeker in deze tijd heb ik maar mijn twijfels erover. Ik merk ook steeds meer dat als ik aan beroepen gericht aan de opleiding denk dat ik dan altijd kijk naar wat ik er mee verdienen ga en of dat genoeg zou zijn om mijzelf mee te kunnen onder houden. Stom, want ik heb helemaal geen beeld van een gemiddeld inkomen en of dat genoeg is voor het onderhouden van een gezin. Maar ja, daar ben ik inmiddels ook wel achter, ik denk teveel na en vooruit over dingen waar ik nog helemaal niet mee bezig zou moeten zijn. Terugkomend op die opleiding ik heb iets gevonden met mijn mentor. Van wat ik nog weet was het “mode en interieur” in Friesland. Daar heb ik volgens mij eind januari een opendag van, ook kijken we naar een sociaal opleiding en iets in de horeca om eventueel een dagje mee te lopen. Sociaal gaat het ook beter, nog steeds gezeik met mijn voormalige vriendengroep. Ik heb ze al 2 maanden niet gesproken en ze ontlopen onder andere mij voortdurend. Maar eigenlijk vind ik het wel prima zo. Ik werk nog elke zaterdag en nu door de weeks omdat het vakantie is, sporten alleen door de lockdown niet meer. Gister zat ik met een groep om nieuw jaar te vieren, dat was ook wel gezellig. Ik merk toch dat ik mijzelf gek maak met mijn zelfbeeld terwijl dat eigenlijk helemaal niet nodig is, ik vind het moeilijk om dat over mijzelf te zeggen omdat ik dan het gevoel heb dat ik naast mijn schoenen ga lopen, terwijl ik mij al heel lang kut voel (nu niet gelukkig). De laatste paar avonden/weekenden dat ik heb gezeten merk ik wat meer aandacht, of ik heb het voorheen nooit gezien. Gister was het heel gezellig met een meisje, zij begon met aanraken enzo dus ik dacht dat zit wel goed. Ook had ik gewoon verteld dat ik nog nooit gezoend had, want dat zijn natuurlijk onderwerpen die we moeten bespreken op deze leeftijd. Onder andere zij geloofde mij niet, wat misschien een compliment is, even later vroeg ze me of ik ontgroend wilde worden. Maar al die andere gasten wisten daarvan natuurlijk dus die stonden te schreeuwen waardoor het m niet werd. Toch heb ik wel altijd mijn twijfels, het gebeurt altijd op dat soort avonden waar gedronken wordt, dus het zal vast wel door de alcohol komen. En dat ze er dan achteraf allemaal spijt hebben ervan. Rond het einde van de avond hing ze ook al een beetje rond een ander wat bij mij ook twijfels wekt. Deze ochtend snapte ze mij (snapchat) met dat ze geen idee meer had van wat ze had gezegd tegen mij, ik snapte de context er niet helemaal van, had ze spijt of…? Want natuurlijk weet ze wat ze heeft gezegd. Maar goed ik houd het hierbij, ik vind het fijn dat je aan mij denkt en sorry dat ik je zo hebt laten wachten als je je zorgen maakt. Het gaat hopelijk steeds een stukje beter.

Beste vriend, Het is al een hele tijd geleden dat jij hier wat gepost hebt en ik denk dus dat het helemaal niet goed gaat met jou. Ik heb het vermoeden dat jij niet meer naar school gaat en dat op zich is al iets waardoor je nog verder wegzakt in een depressie.
Je krijgt nu psychische hulp neem ik aan en ik hoop dat je daar wat aan hebt. Veel kan ik natuurlijk niet voor je doen, maar ik wil je toch laten weten dat ik af en toe aan je denk en mij afvraag hoe het met je gaat.
Jij bent een gevoelige jongen die alles wat hem overkomt heel sterk ervaart. Vooral negatieve dingen raken jou heel erg en doen jou aan jezelf twijfelen, veel meer dan zou hoeven. Als ik lees dat jij jezelf in je kamer opsluit en daar zit te huilen dan raakt mij dat. Jongens van zestien zouden niet op hun kamers moeten zitten huilen!

Ik denk niet dat jij nog hoopt over te kunnen gaan naar Havo 5 en het alternatief is voor jou een schrikbeeld zoals ik weet. Voordat je daar gekomen bent en een keuze moet maken heb je nog wel wat tijd en je krijgt hulp, dus misschien dat je uiteindelijk toch nog wel wat licht gaat zien. Ik hoop dat maar.

Wat ik hier schrijf is natuurlijk maar speculatie, maar ik heb angstige vermoedens. Ik weet niet hoe jij er nu aan toe bent, maar als je niet in staat bent om te reageren of niet wilt, dan is het goed. Weet echter dat ik je niet vergeten ben.

Ik wens je het allerbeste en ik hoop dat de kerstdagen toch gezellige dagen worden en dat je straks het nieuwe jaar met wat vertrouwen tegemoet gaat. Voor iedereen is een plaats in de wereld en iedereen kan wat geluk vinden in het leven. Jij ook!

Beste vriend, Wij praten nu al een hele tijd met elkaar via deze weg en ik heb al een heleboel dingen tegen jou gezegd. Geleidelijk aan begon ik mij af te vragen of jij daar wel wat aan hebt of dat ik het je soms niet juist moeilijker maak. Ik schreef bijvoorbeeld dat jij je best moest doen en een flinke kerel zijn, maar ik begon mij steeds meer af te vragen of ik jou daarmee juist niet onzekerder maakte.
Laatst schreef je dat jij hoog-sensitief bent en dat maakte mij er meer van bewust wat misschien wel goed voor jou kan zijn en wat zeker niet.

Je zit nog steeds te worstelen met wat je straks wilt gaan doen. Ik dacht laat ik eens aan Google vragen wat geschikt werk is voor gevoelige jongens, dus typte ik in: Werk voor gevoelige jongens.
Ik kreeg een hele hoop pagina's over hoog sensitiviteit. Bijvoorbeeld: hspenwerk.nl/hoogsensitief-welke-baan-past-bij-mij en ggznieuws.nl/vijf-banen-die-passen-bij-mensen-met-hoogsensitiviteit en educadora-webshop.nl/hooggevoeligheid-jongens
Je kan zelf ook proberen. Dan zie je misschien dat je niet echt in de put hoeft te zitten omdat er geen uitzicht is op een beetje fijn leven. Er zijn altijd mogelijkheden.

Jouw probleem is dat jij niet goed in staat bent om je te handhaven in een wat meer agressieve en assertieve omgeving. Dat is iets dat je kan leren, maar dat gaat natuurlijk niet in drie weken.
Wat in ieder geval goed is dat is dat jij niet meer gaat zitten stressen omdat je bang bent dat dingen niet gaan lukken. Doe wat je kan en als het niet lukt dan is dat jammer, maar niet het einde van alles.
Je zit nu op die Havo en hoe het ook gaat, je leert daar altijd wat en alles wat je leert daar heb je wat aan. Je zegt wel dat je 24/7 op je kamer zit, maar ik hoop toch dat je dat wel onderbreekt om naar school te gaan! Als is het moeilijk, je moet niet steeds de confrontatie uit de weg gaan. Ook daar leer je van.

Jij wilt niet alles vertellen tegen je therapeute wat je wel hier verteld hebt. Vooral begrijp ik omdat jij niet wilt dat je moeder ongerust wordt. Ik denk dat het verstandig is om het toch wel te doen. Als jij dingen achterhoudt dan krijgt die therapeute geen goed beeld van jou en kan ze jou niet echt goed helpen. Je kan natuurlijk zeggen: Ik denk vaak dat ik dood wil, maar je kan ook zeggen dat jij daar wel eens aan hebt gedacht. Dat maakt een heel verschil. Dan is er geen directe dreiging en hoeft ze het niet te melden.

Je noemt weer de politie, maar wat ik mij afvraag is of dat wel echt een serieuze optie voor jou kan zijn. Of jij daar wel de juiste persoonlijkheid voor hebt. Soms moet je accepteren dat je voor sommige dingen niet zo geschikt bent. Je wilt ook niet meer naar dat MBO, maar misschien moest je dat op dit moment maar even laten rusten. Dat is pas over een klein jaar en dan ben jij misschien al een ander iemand geworden. Op jouw leeftijd gaan de dingen snel.
Lees eens op die pagina's die ik genoemd heb wat daar gezegd wordt over geschikt werk voor hoog-sensitieve personen en kijk of er iets bij zit dat je aanspreekt.

Tenslotte, vraag jezelf eens af waar het voor jou echt om gaat in het leven en wat jij nodig hebt om gelukkig te zijn. Jouw oma kwam op jouw kamer omdat ze ongerust is. Ze houdt van je, net zoals je ouders en anderen, en ze wil dat het goed gaat met jou, dat jij gelukkig bent. Ze kwam zeggen dat ze er voor je is. Er is zorg om jou en zorg voor jou. Wat een mens echt nodig heeft is vriendschap en liefde, om te krijgen en om te geven. Jij krijgt.