• Voor ouders
  • Voor professionals
  • Werken bij JOU
  • Contact
  • Forum
  • Wat kun je doen?
  • Video's
  • Thema's
  • Locaties
  • Over ons
  • JOU Academie

Er wordt veel gezocht naar

LinkedInInstagramTikTokYouTube
  • Forum
  • Wat kun je doen?
  • Video's
  • Thema's
  • Locaties
  • Over ons
  • Voor ouders
  • Voor professionals
  • Werken bij JOU
  • Contact
  1. Home
  2. Forum
  3. Depressie
  4. Nul kansen if ervaring
Vorige pagina
WhatsApp

Heb je vragen of wil je gewoon iets kwijt?

Ons team is er voor je. Bijvoorbeeld als je meer wilt weten over de activiteiten die wij organiseren. Maar zeker ook als we je kunnen helpen met je school, stage of bijbaan. Of als er gedoe is: online, met vrienden, thuis of op school. Laat het ons weten.

App met onsKom bij ons langs

doe mee & ontdek

  • Activiteiten
  • Stel anoniem je vraag
  • Kom bij ons langs
  • Video's

Meer over jou

  • Over ons
  • Werken bij
  • JOU Plekken
  • JOU Academie
  • Onze partners

Check onze socials

LinkedInInstagramTikTokYouTube
  • Privacy policy
  • Cookies
  • Klachten en bezwaar
  • © 2026 Jou
Vorige pagina

Nul kansen if ervaring

20 jaar
4 jaar geleden
Ik ben een jongen van 20 jaar. Ik ga al een tijdje mee, studeer al twee jaar en was altijd een erg optimistische en vrolijke jongen. Naast dat ik het erg moeilijk heb gehad met het niet echt hebben van vrienden waar ik veel me om ga (wel vrienden die ik af en toe zie of vrienden waar ik me niet echt prettig bij voelt, maar niet echt goede vrienden waar ik veel bij ben), heb ik nog nooit een vriendin gehad of überhaupt gezoend. Ik snap echt niet waar het aan ligt. In mijn beleving zie ik er goed uit, ben ik aardig en leuk in de omgang en oprecht geïnteresseerd in meiden (niet alleen in seks of opscheppen, maar echt in de persoon en zoek vooral iemand om leuke dingen mee te doen en intiem mee te zijn, als in elkaar steunen en aanmoedigen).

Ik studeer geneeskunde, hoor van meerdere mensen dat ik een knappe jongen ben, heb tegenwoordig genoeg mensen waar ik mee om ga en ben echt niet verlegen of bang om mensen aan te spreken. Toch lukt het me nog steeds niet om een vriendin te vinden. Geen enkel meisje lijkt geïnteresseerd in mij en omdat ik nooit iets heb gehad voel ik me compleet niet comfortabel bij flirten. Ik heb het idee dat meiden mij vooral creepy en vreemd vinden, maar ik heb gewoon geen idee hoe ik op een normale manier een meisje moet aanspreken. Mijn ouders en vrienden die wel meiden hebben zeggen dat het allemaal wel vanzelf gaat en je gewoon op meiden moet afstappen (nou zo gaat het bij mij dus niet) en m'n andere vrienden zijn net zo onsuccesvol als ik. Ik snap niet wat er niet goed genoeg aan mij is of waarom ik nooit de interesse van een meisje wek. Ik kan wel aan mezelf gaan werken, maar ik studeer al geneeskunde, speel muziek, kan programmeren, zeilen, kitesurfen, volg extra vakken, weet over bijna alles wel iets te vertellen, ben alleen maar geïnteresseerd en sta open voor bijna alles, hou van reizen en ben op mega veel plekken geweest. Verder ben ik relatief rijk (zeker voor een student), zie ik er knap uit en ben dus redelijk intelligent. Ik weet oprecht niet wat ik nog moet ontwikkelen of doen voordat ik blijkbaar wel interessant genoeg ben voor één meisje, laat staan de meiden waar ik daadwerkelijk iets mee zou willen. Ik krijg nooit het idee dat meisjes mij leuk vinden en wordt er echt een beetje cynisch en chagrijnig van. Ik hoop dat mensen misschien tips hebben, in ieder geval hoe zij dit hebben aangepakt en hoe zij het zouden aanpakken.

18 reacties
21 jaar
4 jaar geleden
Heyo, weet niet of je het leest maar hier is mijn opvatting:

Je klinkt als een leuke knul die in de knoop zit met zichzelf. Laat me heel kort en bondig advies geven:

1. Je bent leuk genoeg. Je bent goed genoeg. Mensen mogen in hun handjes knijpen om jou in hun leven te hebben.

2. Het gaat niet om geld. Het gaat niet om uiterlijk, of hoeveel hobbies je hebt of iets van die dingen. Het gaat om zelfvertrouwen: vind jij daadwerkelijk dat je materiaal bent voor iemand? Kun je het daadwerkelijk voorstellen dat iemand jou echt leuk vindt?

Het kan zijn dat het antwoord een nee is. Dat zou niet raar zijn, we hebben allemaal gevoelens van minderwaardigheid in ons. Maar weet dat jij een leuk iemand verdient, dus geloof in jezelf en kies ervoor om te zien hoe leuk jij bent als persoon. Niet omdat je knap bent of rijk bent of sociaal of omdat je kunt programmeren (wat vet cool is btw), maar omdat jij JIJ bent, en dat genoeg is.

Veel succes mate!
20 jaar
4 jaar geleden
Je hebt natuurlijk gelijk dat 14 en 20 erg verschillend is. Maar je bent wel de eerste die gewoon het type reactie geeft dat ik zocht! (Hier knap ik op af, dit vindt ik prettig; gewoon een ervaring). Ik steek gesprekken met meisjes er natuurlijk nooit in alsof ik gelijk een relatie met ze wil. Alleen ik ga überhaupt vooral op die manier met mensen om. Ben erg geïnteresseerd en omdat ik een goed geheugen heb onthoud ik vrijwel alles of schiet het me weer te binnen zodra ik met de persoon praat. Dit doe ik overigens puur vriendschappelijk en dat is ook meestal waar het bij blijft. Ik denk (en hoop) dat je hier op je veertiende heel anders naar kijkt dan op je twintigste, maar bedankt voor je reactie!
14 jaar
4 jaar geleden
Ik ben natuurlijk een stuk jonger dus misschien heb je niks aan wat ik zeg, maar ik voel zelf best wel verschil als iemand mij wel leren kennen omdat hij MIJ wil leren kennen of omdat hij gewoon iemand wil voor een relatie. Dat laatste vind ik een beetje cringe. Gewoon en beetje smalltalk een dat de ander ook kleine dingetjes onthoudt. Dus als ik bijvoorbeeld zeg dat ik moet leren voor een toets dat iemand dan vraagt : hoe ging je toets? En dat je samen een beetje kan lachen om dingen. Ik zit zelf op het VWO en ik knap enorm af op klasgenoten die constant zeggen of willen bewijzen hoe slim ze zijn.
20 jaar
4 jaar geleden
Ik raak niet geïrriteerd en ik zoek letterlijk geen schema's. Ik vraag gewoon letterlijk hoe je het in de praktijk aanpakt. Ik wil dus niet kijken naar anderen. On het echt vind ik dit een ongemakkelijk onderwerp om over te praten. Mijn vrienden en familie geven alleen maar het advies om meer onder de mensen te zijn en mensen aan te spreken maar ook dat is niet concreet. Ik vraag me gewoon af wat mensen zeggen, op welke manier ze hun contact in steken en in welke situaties. Ik snap dat het allemaal natuurlijk en spontaan moet verlopen, maar dat doet het mij bij dus niet. Ik denk dat dat gewoon komt omdat ik pas sinds m'n zestiende echt in de puberteit kwam en iedereen dus al veel verder ontwikkeld was dan ik op die leeftijd. Ik ben er natuurlijk niet bij als anderen met meiden gesprekken voeren en in een club heb ik ook zelden mee gemaakt dat mijn vrienden een meisje hebben gefixt (en als ze dit doen is dat niet het moment om ernaar te vragen en achteraf is gewoon ongemakkelijk). Een vriend van mij vroeg wel aan een meisje haar insta en heeft op die manier ene dat geregeld. Ik had prima het insta van zo'n meisje kunnen regelen (heb dat ook wel gedaan, nummers, insta, etc) maar heb geen flauw benul wat ik vervolgens moet zeggen. Je ziet mij dus niet in actie omdat ik niet weet wat ik in actie moet doen en daarom maar niets doe. Wat is er mij uitgelegd? Ik vraag naar anderen hun ervaringen. Ik snap alles wat hier uitgelegd wordt, maar het helpt mij niet verder. De conclusie van elke reactie is dat ik wel beperkt zal zijn en geduld moet hebben, daar schiet ik natuurlijk niet mee op.

Ik heb wel gevoelens gehad, ik ben een keer echt verliefd geweest en dacht toen een 'klik' te hebben. Dat bleek onzin en dat meisje (die tevens een van mijn beste vrienden was) heeft me daarin echt heel naar behandeld. Ik heb haar dat toen ook gevraagd en eigenlijk maakte dat niks duidelijk. Ze gaf toen aan mijn persoonlijkheid en noemde een voorbeeld van iets waar ik dan de fout inging en negeerde de duizend keren dat ik land en zee heb verzet voor haar. Ditzelfde meisje noemde mij veelvuldig aantrekkelijk, bijzonder en geniaal. Een andere vriendin gaf aan dat het (net als de mensen hier) gewoon een klik is die je voelt of niet en je daar verder geen invloed Dover heeft. Dat is allemaal leuk en aardig, maar zij heeft inmiddels al drie jaar een relatie en ik nog steeds niet. Ook dit meisje gaf aan dat ze me erg knap en leuk vond. Maar dus weer niet op die manier. Beide meiden waren hierin trouwens erg eerlijk. Verder kan ik wel aan willekeurige meisjes vragen waarom, maar het is altijd een 'connectie' nooit concrete dingen.

Ik zou het erg fijn vinden om gewoon te horen hoe jullie gesprekken voeren/voerden met meisjes of gewoon de persoon (ook meiden of homoseksuele jongens mogen gewoon antwoorden) die jullie leuk vinden. Waar heb je het met ze over, hoe spreek je ze aan en wat doe je als je eenmaal een nummer hebt? Mijn vriendschappen zijn overigens relatief oppervlakkig en op een bepaalde leeftijd bespreek je bepaalde zaken niet meer.
14 jaar
4 jaar geleden
Jij zegt dat een meisje jou nooit leuk gevonden heeft, maar hoe zit dat andersom. Heb jij wel gevoelens voor een meisje gehad?
Ik heb wel eens aan mijn vrienden gevraagd ( voor een tiktok)waarom die vrienden niet op mij vielen/ wij geen relatie hadden. Voor mij maakt dat best wel wat duidelijk. Misschien moet je dat ook eens doen.
16 jaar
4 jaar geleden
Ok, laatste poging.
Als jij dan toch zoveel onder de mensen komt, observeer hoe dat bij anderen gaat.
Als jij dan toch zoveel vriend(inn)en hebt, dan zit daar vast iemand bij die je genoeg vertrouwt om daarover te praten, die jou misschien ook al in actie gezien heeft en jou daarover feedback kan geven.
Ik vrees dat hier geen handboeken of tutorialfilmpjes met uitgewerkte stappenplannen en te volgen schema'tjes voor bestaan.
Er zijn hier al reacties genoeg geweest die getracht hebben een paar dingen uit te leggen. Als die bij jou niet aankomen, illustreert dat misschien juist hoe lastig het is dit exact rationeel uit te leggen en hoe spontaan en automatisch dit in de praktijk verloopt.
Ik merk dat jij steeds geïrriteerder geraakt, en dat kan niet de bedoeling zijn. dus stop ik maar met jou op de zenuwen te werken en in de gordijnen te jagen.
20 jaar
4 jaar geleden
Uit de reacties maak ik toch op dat veel mensen mijn gebrek om romantische signalen te herkennen voortkomt uit een soort vorm van autisme, ik weet hier toevallig best wel veel van af en ook dat ik het volledig niet heb. Ik heb wel degelijk empathische vermogens en kan me ook inleven in anderen. Ik ben in dat opzicht niet 'blind'. Daarom heb ik ook altijd wel vriendschappen gehad en maak ik op de meeste mensen die ik leer kennen een spontane en sociale indruk (het stuk tussen eerste kennismaking en vriendschap verloopt bij mij wel wat ongemakkelijk, maar dat is bij iedereen natuurlijk vaak zo). Ook op mijn vrienden heb ik hetzelfde effect. Ik kom eerder charismatisch en geïnteresseerd over op mensen dan ongemakkelijk en lichtelijk autistisch (is wat ik van anderen begrijp, zelfreflectie is natuurlijk een kunst en jullie hebben mij nooit in het echt ontmoet). Waar ik vooral moeite mee heb zijn specifiek romantische signalen omdat ik dit dus nooit heb gehad. Ik heb nooit een meisje gehad dat mij leuk heeft gevonden op die manier, dus heb geen idee hoe ik dat moet herkennen (of dat dat bij mij al eens zo is geweest). Ik kan wel vermoeden dat elk meisje dat naar me lacht, aan haar haren plukt terwijl ze me ziet, me langere tijd in de ogen kijkt gevoelens voor me heeft, maar zo werkt het natuurlijk niet. Ik heb meestal echt wel door wanneer iemand vrolijk is, verdrietig, boos, geïrriteerd, ongeïnteresseerd en etc. Maar dit is gewoon iets heel anders voor mij. Tuurlijk heb ik wel seksuele opwinding gehad en kan dat ook wel herkennen bij mannen (als een vriend een meisje leuk vind bijvoorbeeld. Maar dit zijn allemaal dingen die ik nooit heb kunnen 'oefenen' om het zo maar te zeggen. Ik weet niet wat een 'normale' manier om met meisjes te praten. Ik kan wel een leuk praatje met ze houden en vriendschap sluiten, geen enkel probleem. Maar dan wordt je gewoon 'gefriendzoned' en is het al klaar. Ook heeft het niet echt nut om op een meisje af te lopen alsof ze een 'verovering' is, want dat lijkt me uiterst ongemakkelijk en naar voor zowel jezelf als het meisje in kwestie. Mijn vraag is dus concreet wat je wel moet doen en daar blijft nog steeds het antwoord op uit. Deel eens wat ervaringen van hoe jullie romantische ervaringen tot stand kwamen, wat jullie zouden sturen naar een meisje dat je leuk vind of een hoe je zou flirten met een meid in een club. Ik ben niet opzoek naar complexe analyses of diagnoses (de enige diagnose die ik daadwerkelijk heb is NLD, wat zeker geen autisme is en ik gok zelf licht narcisme). En ook niet naar horen dat mijn situatie (ab)normaal is. Verder wil ik even duidelijk zijn: ik ga veel uit, ik praat veel met mensen en ik kom dus in heel veel verschillende situaties en doe veel verschillende dingen DAT was het punt van mijn hele opsomming aan het begin. Het heeft dus geen nut om meer uit te gaan of nog meer hobby's op te pakken, wat ik wil weten is hoe je in die situaties dan iemand aanspreekt en daarmee omgaat. Ik zie gewoon veel mensen om me heen die relaties hebben en begin mezelf te oud te vinden om compleet geen ervaring te hebben. Ik heb echt geen gebrek aan empathie (mag je ook wel hopen van iemand die dokter wordt) en kom met genoeg mensen in aanraking. Het probleem is alleen dat vriendelijk zijn en gewoon geïnteresseerd in anderen, bij mij zelden tot iets lijd. Vriendschappen ontstaan wel gewoon spontaan en natuurlijk, maar op liefdesgebied niet
Daar zoek ik dus gewoon wat tips voor (puur in de aanpak)
20 jaar
4 jaar geleden
Heel eerlijk, ik maakte deze post vooral aan om te kijken in hoeverre mensen misschien tips hadden om gewoon wel met meiden in contact te komen en horen hoe zij dit doen. Toch wel een van m'n grootste 'angsten' is dat het op je twintigste dit nog steeds niet gehad hebben van een relatie of liefde betekent dat er iets mis is met je en dat met name de omgeving het als abnormaal interpreteert. Als ik dan lees dat mensen gelijk beginnen over autisme en ervan uitgaan dat ik geen sociaal leven heb. In zekere zin zie ik dan toch m'n grootste angsten tot uiting komen. Juist omdat ik empathische gevoelens heb kan ik heel slecht tegen afwijzing en het idee dat mensen mij niet 'leuk' vinden. Een autist zou zich nooit op die manier voelen, omdat die dat niet op dezelfde manier 'voelt'. Juist omdat ik wel op veel plekken kom en met veel mensen om ga, voelt het extra raar om dit niet te hebben, in tegenstelling tot je vrienden.
16 jaar
4 jaar geleden
Beste TS, (deel 1 van 2)
Er zijn 3 dingen die ik je wil vertellen. Alleen weet ik niet hoeveel plaats ik hier krijg, dus misschien moet ik het in afzonderlijke stukjes doen.
Ik weet ook niet wat ik wel en niet ga vertellen, want als ik je wil vertellen wat er nu bij mij opkomt, moet ik noodgedwongen ook veel persoonlijke dingen over iemand anders vertellen, en dat voelt eigenlijk niet lekker; ik wil niet de privacy van iemand anders blootgeven zonder dat de betrokkene dat weet en goed vindt.
Deel 1:
Om te beginnen, wil ik even sorry zeggen. Als ik mijn reactie hierboven herlees, komt die wel wat harder over dan ik ze bedoelde.
Deel 2:
In jouw laatste reactie schrijf je dat op jullie leeftijd (18-23) mensen al van bij het eerste contact erotische en seksuele handelingen stellen. Daar kan ik nu (nog) niet over meepraten.
Maar als ik het goed inschat, staat het een los van het ander. Je kan op stap gaan met de bedoeling iemand op te snorren om lekkere seks mee te hebben. Dat is heel iets anders dan iemand zoeken (eigenlijk beter: vinden, tegenkomen) om een echte duurzame relatie mee te beginnen.
(deel 3 volgt)
16 jaar
4 jaar geleden
Beste TS, (deel 2 van 2)
Deel 3:
Jij schrijft dat jij moeite hebt met het opvangen en interpreteren van signalen en het inschatten van welke indruk jij op anderen maakt.
J23 linkt dit aan autisme. Daar kan ik niets over zeggen.
Mijn beste vriend is na een ernstig auto-ongeval uit een wekenlange coma volledig blind ontwaakt. Hij was toen 6 jaar. Tot voor het ongeval was hij gewoon ‘normaal’. Hij heeft er zich wel kranig doorheen gebokst, en alles ging goed tot de puberteit eraan kwam.
Eerste contacten en indrukken verlopen vooral non-verbaal. Dat ging dus allemaal aan hem voorbij. Hij was er zich niet van bewust en kon er ook geen notie van nemen. Wel merkte hij natuurlijk verandering van sfeer en dat sommige mensen op sommige momenten naar zijn aanvoelen ‘raar’ reageerden.
Daar hebben we verschillende gesprekken met elkaar over gehad. Maar het is erg lastig te omschrijven in woorden wat er dan reflexmatig en emotioneel gebeurt.
Dit is voor hem een moeilijk punt gebleven; hij heeft daar geen controle op, heeft het niet in de hand en kan het niet sturen.
Toen we 13 en 14 waren, zijn we in de zomervakantie samen op taalkamp en sportkamp geweest (in totaal dus 4 kampen). Daar heb ik hem een beetje gestuurd en gepushed om achter de meiden te zitten, een beetje ervaring opdoen, hem een klankbord geven; daar kende toch niemand ons, hoefden we niet bang te zijn voor geroddel achteraf.
Zo heeft hij een aantal dingen wel ervaren en begrepen.
Verder is het ook zo dat je, als je echt een relatie wil opbouwen samen, dit groeit met stapjes vanuit samen praten en dingen doen; dat is een ander niveau.
Dus: dat jij een beetje ‘blind’ bent als het op eerste signalen aankomt (sorry, wil je niet kwetsen, maar ik zie wel gelijkenissen), is onhandig om een one-night-stand te veroveren, maar staat het aangaan van een echte duurzame relatie niet in de weg (daar begin je anders aan en die bouw je anders uit).
Als jij ervaring wil opdoen, ga dan eens naar een andere studentenstad waar ze je niet kennen en trek het nachtleven in (het is niet erg als je daar eens een uitschuivertje maakt, je komt er nadien toch niet meer en niemand kent jouw daar). Je zegt van reizen te houden, duik daar dan eens in het nachtleven en probeer gewoon wat dingen.
Als je echt aan een relatie denkt, overweeg dan een sport of hobby in clubverband, of denk eens aan vrijwilligerswerk. Daar ontmoet je mensen met gelijkaardige interesses. De contacten die je daar legt, kun je langzaamaan verdiepen als die jouw aanspreken. Dat is pas een stevige basis om een waardevolle langdurige relatie op te bouwen.
Ik hoop voor je en wens je toe dat je iemand tegenkomt bij wie je je helemaal kwijt kunt, dat jullie elkaar aanvullen en versterken. En tot die tijd, fixeer er niet te zwaar op, maar werk aan ervaring opdoen in uiteenlopende omgevingen.
Hopelijk zit er toch iets tussen waar je iets aan hebt of waarover je eens kan/wil nadenken.
Het beste.

Dit topic is gesloten. Reageren is niet meer mogelijk.