Deze zomervakantie ga ik weer kapot van de eenzaamheid. Ik heb green vrienden, niemand waarmee ik kan praten, mijn gevoelens kan delen of waar ik mee leuke dingen kan doen. Dit is al 6 jaar zo, het begon allemaal in 2018 toen mijn beste vrienden zich tegen mij hadden gekeerd en mij begonnen te pesten en buiten te sluiten omdat ik anders was dan hun. Daarna heb ik al velen mbo/hbo scholen gehad maar ook daar kon ik geen echte vrienden vinden. Wel mensen waarmee ik overweg kon maar daar bleef het bij. Ik ben er achter gekomen dat de reden dat ik geen vrienden heb, is dat iedereen al zijn of haar vriendengroep heeft. Zie maar eens na de middelbare nog een leuke vriendengroep te zoeken, je past nergens meer bij. Momenteel zijn er 3 dingen waar mijn leven om draait. Werken, naar school gaan en mijn online ''vrienden''. Uit verveling ga ik wel eens de insta accounts van vorige klasgenoten bekijken, dan zie je echt gewoon alles wat je in je in je leven mist. Op vakantie gaan samen, je verjaardag vieren en naar feestjes gaan, kerst en nieuwjaar vieren, Lekker lachen met elkaar en een fijne tijd hebben. Dit heb ik allemaal niet, ik heb alleen mezelf. De jaloezie en eenzaamheid begint aan me te vreten, wat een ontzettend mislukt leven ik heb, altijd alleen thuis met oudjaar. nooit op vakantie gaan, altijd maar weer werken of gamen om aan mijn echte leven te ontsnappen. Aan de buitenkant vinden mensen mij heel succesvol met school en me werk. Alleen kennen ze mijn echte leven niet.
In 2022 leerde ik een heel leuk persoon kennen waarmee ik een relatie aan ging. Dit heeft mijn leven echt op zijn kop gezet. Ik had opeens vrienden, ik was weer iemand ik werd gewaardeerd. Het leven had weer zin. Ik dacht van dan komt mijn leven toch weer goed. 8 Maanden later is deze persoon plots verhuisd naar een ander land door bepaalde redenen. Mijn wereld storten in, ik was weer terug bij af. En nu in 2024 weet ik niet meer of ik het leven nog zie zitten, ik besef nu eigenlijk pas hoeveel ik mis in mijn leven, ik was er gewoon gewend aan geraakt. ik ben serieus aan het nadenken om mezelf van kant te maken. Ik voel me geen persoon meer. Op het werk vragen mensen mij altijd of ik nog wat ga doen in het weekend of als ik nog ergens op vakantie ga, elke keer verzin ik maar wat om maar niet eenzaam te lijken, ik zou zo ontzettend graag niet meer willen liegen. Bijna elke avond lig ik jankend in me bed van ellende omdat het allemaal zo veel pijn doet, het is al bijna 6 jaar zo. ik zie weinig hoop dat het ooit weer goed gaat komen met mij. Eerlijk gezegd zie ik geen toekomst voor me. Het liefst zou ik lekker naar bed gaan en niet meer wakker worden, maar alleen is dit egoïstisch tegenover je familie. Dat is denk ik de enige reden waarom ik nog leef.
Moderator
Hallo jongen van 21. Wat een naar en heftig verhaal. Blijf hier niet mee lopen. Er zijn mensen die je kunnen helpen. 1 op de 8 jongeren in Nederland heeft ernstige gevoelens van eenzaamheid. Voor deze jongeren is Join Us opgericht. Kijk eens op www.join-us.nu en neem deel aan een van hun programma's.
En ga bij zelfmoordgedachten naar www.113.nl. Hier kun je gratis chatten met een hulpverlener. Ook bieden ze therapie, coaching en een veiligheidsplan. Je kunt ook 24 uur per dag, 7 dagen per week bellen naar 0800 0113.
Heel veel sterkte!