Dag M, Wat je vertelt over die mentale problemen van je vriend is toch wel een beetje zorgelijk. Het gaat er om waar dat vandaan kwam. Was het een incidenteel iets, veroorzaakt door problemen in zijn leven op dat moment waar hij niet mee overweg kon, of is hij gewoon geestelijk wat instabiel?
Ik denk dat jullie relatie zoals die nu is hem heel erg helpt om zijn leven weer helemaal op orde te krijgen. Jij vraagt op dit moment niets van hem, maar geeft alleen, vriendschap en stabiliteit. Dat is wat hij op dit moment waarschijnlijk het meest nodig heeft.
De vraag is hoe het verder zal gaan. Jij in ieder geval verlangt, zeker op termijn, naar een volwassen relatie. Zal hij die jou kunnen geven en hoe kijkt hij zelf naar de toekomst?
Dat zijn zware onderwerpen en dat bij hem aan de orde stellen kan een terugslag geven in zijn geestelijke gezondheid. Hij kan dan gaan piekeren terwijl hij nu met jou zo'n veilige relatie heeft.
Het zal voorzichtig aftasten zijn, maar zoals het nu is kan niet voor altijd zo blijven. Dat zal hij zelf ook wel begrijpen als hij zover is dat hij daar aan wil gaan denken.
Deze situatie legt op jou een verantwoordelijkheid waar jij eigenlijk nog wat te jong voor bent. Heb je ook contact meet zijn ouders? Praten jullie dan wel eens over de situatie van je vriend? Eigenlijk is dat niet helemaal gepast, maar zijn ouders zullen toch ook zo hun zorgen hebben en waarschijnlijk blij met de invloed die jij op hem hebt.
Maar zoals gezegd, het kan niet voor altijd zo doorgaan. Jullie moeten allebei verder in het leven, met elkaar of apart van elkaar je eigen weg volgen. Wellicht dat de tijd uitsluitsel gaat geven.
Het leven en de toekomst zijn uitdagingen waar je niet voor moet wegduiken, maar die confrontatie moet je aangaan. Jij en hij. Anders kan je nooit echt een bevredigend bestaan hebben.
Ik wens je sterkte!