Zorgen om broertje

Erg jammer vriend dat jij geen contact meer hebt met je zus. Na je ouders is je zus de persoon in je leven die er altijd voor je zal zijn. Dat moet je niet zomaar weggooien.
Jouw vader ziet jou als iemand die hij gemaakt heeft en waar hij trots op kan zijn. Eigenlijk is hij dan trots op zichzelf. Je zus houdt van je omdat jij haar broertje bent die jou je hele leven heeft gekend, met je gespeeld heeft en voor je heeft gezorgd.
Meisjes zijn voorbestemd moeder te worden en dat moeder zijn zit er al heel vroeg in. Oudere zusters hebben de neiging om een soort tweede moeder te zijn voor haar jongere broers en zusters. Ik hoop dat jullie toch weer bij elkaar komen. Nu irriteert ze jou, maar dat komt voort uit liefde. Probeer dat te waarderen!

Je vecht nu dus in Duitsland en dat vechten en trainen daar geeft jou veel voldoening. Je geniet van je fysieke kracht en de uitdagingen die de training en dat vechten je geeft. Het is zwaar en soms geeft die inspanning ook een fysieke reactie en moet je overgeven. Daar wordt je vader dan boos om. Waarom? ziet hij dat als zwakte?

Jij hebt een passie en een doel. Je wilt de beste worden. Het is altijd goed als je een passie hebt die jou voldoening geeft. Ik begrijp dat het ook een goed gevoel geeft de sterkste te zijn en de uitdagingen aan te kunnen.
Zie jij nog andere uitdagingen in het leven dan dat vechten en kampioen worden?
Je zit op VWO als ik mij goed herinner en dat is ook een uitdaging, intellectueel in dit geval. Dat vechten is de weg die jij wilt gaan in het leven, maar wat geestelijke bagage is toch ook meegenomen. Daar kan je op een andere manier plezier van hebben.

Je bent nu als ik het zo lees voor 100% met dat vechten bezig. Ik hoop toch dat er ook nog andere dingen in het leven zijn die jou gelukkig maken.

Met mijn zus heb ik inmiddels geen contact meer. En ja het gaat opzich goed. De dagen zijn allemaal hetzelfde en het is gewoon zwaar. Vaak loop ik over te geven. Na een training. Dan is mijn vader wel altijd woedend. Maar het geeft ook wel voldoening het trainen en he incasseren. En de wedstrijden vechten geeft gewoon energie. Hier kennen ze geen regels of bescherming of wat dan ook. Het is gewoon vechten

Dag vriend, Jouw ambitie is om een kampioen MMA vechter te worden. Daar heb jij alles voor over, maar je zus heeft zorgen.
Persoonlijk heb ik daar helemaal niets met dat vechten, het gaat tegen mijn gevoel in om iemand in elkaar te rammen voor de sport.
Jouw zus begrijpt daar ook niets van, zij is een meisje en vrouwen zijn de hoeders en de beschermers van het leven. Zeker jouw leven! Jij vindt dat je zus jou niet begrijpt en jij begrijpt haar niet en dat is jammer.

Je vraagt of iemand geinteresseerd is in een update. Door dit topic en je eigen topic heb ik je een beetje leren kennen en daardoor ben jij iemand voor mij geworden. Je hebt dingen verteld zoals dat in Duitsland gaan vechten en ja, ik vraag mij af hoe dat gegaan is en of jij en je zus al wat dichter bij elkaar gekomen zijn. Jij bent belangrijk voor haar en zij is belangrijk voor jou. Daarom moeten jullie goed met elkaar omgaan.
Je moet blij zijn dat er iemand is die om je geeft en zich zorgen maakt om jou. Niet iedereen kan dat zeggen.

Zitten er mensen nog te wachten op een update? Dan ga ik er weer een schrijven

Als zij geen begript heeft voor mij heb ik dat ook niet voor haar zo simpel is het. Ze snapt er gewoon niks van me leven en wat ik doe. Mijn moeder staat volledig aan me vaders kant. Dus daar h3b ik gelukkig geen last van. Ik wil gewoon de beste van de wereld worden. En de rest of ik een goed goed persoon zou me echt geen ene reet interseren. Buiten de ring en trainingen ben ik ook gewoon een persoon met gevoelens hoor. Ik ben geen monster. Maar tijdens training en vooral bij een wedstrijd ben ik gewoon een ander persoon. Bij een wedstrijd is het gewoon tunnen visie en geen gevoel tonen. En die klappen uitdelen en incaseren geeft gewoon een adrenaline kick. Zelfde als mijn vader me slaat. Geef dat gewoon een kick. En een goed gevoel. Maar dat begrijpen sommige niet. En een bloedneus geeft allemaal gewoon een soort kick.

Dag vriend, Die vechtsport betekent veel voor jou en ook voor jouw vader zo te zien. Zoals ik al eerder zei, het is een soort van obsessie. Je wilt de top bereiken en daar heb je alles voor over. Alles staat in het teken van die sport tot en met je sociale leven aan toe als ik het goed begrepen heb.
Als jij je niet aan de regels houdt of niet maximaal presteert dan zorgt je vader er wel voor dat jij daar aan herinnerd wordt. Op een hardhandige manier, maar dat is jouw wereld. Je tegenstander is je vijand, en daar heb je geen medelijden mee. Als je daar niet tegen kan dan had je er maar niet aan moeten beginnen, dat is jouw visie en die van je vader, ook naar jou.

Je zus is bezorgd en dat laat ze duidelijk merken en dat wordt jou te veel. Je probeert haar uit te leggen hoe jij daar in staat, maar ze weigert dat te accepteren. Jouw motivatie voor wat jij doet begrijp ik, hoewel ik dat persoonlijk anders zie, en de motivatie van je zus voor haar zienswijze begrijp ik ook.
Het probleem is dat jullie niet bereid zijn om begrip voor elkaars standpunten op te brengen. Ik ben bang dat dat er voorlopig ook niet van gaat komen. Agree to disagree zeggen de Engelsen in zo'n geval. Je zus accepteert dat jij die sport doet en daar alles voor opoffert en jij accepteert dat jouw zus het heel naar vindt dat jij dat doet en wat er in die wedstrijden gebeurt. Ik zeg het nog maar eens, wat jouw zus drijft is liefde. Ze geeft om je.
Het schijnt dat hoewel sportblessures bij mma veel voorkomen het toch veiliger is dan professioneel boksen. Dat moet dan maar een troost zijn voor je zus. Je had ook nog kunnen gaan boksen.
Je zus maakt zich erg druk, maar over je moeder hoor ik niets. Staat die helemaal achter de aanpak van je vader en jouw sport?

Straks ga je dus in Duitsland wedstrijden doen omdat daar minder regels zijn. Je wilt een betere vechter worden en mentaal sterker. Met mentaal sterker denk ik dat je bedoelt beter kunnen incasseren en weer terugkomen als het even tegenzit.
Wat ik mij afvraag is hoe dat vechten en dat genadeloos zijn naar de tegenstander van invloed is op hoe jij naar andere mensen kijkt. Je bent er trots op dat jij zo'n getraind lichaam hebt en zo gedisciplineerd bent. Zie je anderen die dat niet hebben of niet zijn als slappelingen? Zo iets heb je wel eens laten merken.
Dat vechten kan je lichaam beschadigen als klappen verkeerd aankomen, maar hoe zit het met je ziel, met je karakter? Kan het je nog raken als iemand het ergens moeilijk mee heeft? Dat vraag ik mij af. Kan jij nog compassie hebben met anderen?

Over de hele wereld worden oorlogen gevoerd en de mannen die dat doen komen er niet altijd zonder lichamelijke, maar ook niet zonder mentale kwetsuren van af. Het lichaam kan genezen, maar het genezen van een beschadigde ziel is moeilijker. Dan is het een voordeel als je niet zo gevoelig bent voor de problemen van anderen, maar wat voor mens ben je dan?

Ik weet wat jij nu denkt, "slap gelul"! Maar hoe moet ik jou zien, ook als ik kijk naar de methoden van je vader om jou te maken zoals hij jou wil hebben.? Is dat opvoeden? Trainen? Of africhten?

Ik hoop dat jij ondanks een vechter worden ook nog mens blijft. Een beetje begrip hebben voor je zus is een begin.

Ik verpest niks. Maar als zij alleen beweert dat ik niet goed bezig ben en weg moet gaan van mijn vader. En als ik het haar wil uitleggen loopt ze weg. Ze wilt veilig thuis inschakelen omdat ik meedoe aan on officiële mma gevechten in Duitsland. Heel simpel in de jeugd heb je veel regels in Nederland en daar niet. Gewoon vechten zonder bescherming. En regels. Kan het wel verboden zijn maar ik ga er wel beter van vechten en word en mentaal sterker van. En mijn vader is gewoon aardig ook tegen haar. Maar als we samen trainen. Is die streng. En ik moet gewoon gedisciplineerd zijn. En huilen of pijn staat niet in mijn woordenboek. Anders laat hij even voelen wat echte pijn is. En als die me dan een paar stompen verkoopt moet ze gewoon de anderen kant op kijken. In plaats van lopen huilen. Je moet het zo zien als ik te laat ben of wat dan ook. Ik krijg geen straf als huisarrest. Ik ga gewoon op me knieën zitten. En klappen van hem incasseren. Dat moet ik tijdens wedstrijden ook.

Interessant, broer en zus die in hetzelfde huis wonen gaan via het forum met elkaar communiceren.

Laatst las ik een artikel waarin geschreven werd dat het oudste meisje in een gezin de neiging heeft een moederrol op zich te nemen. Zij voelt zich een soort van plaatsvervangende moeder. Dat kan heel lang zo door blijven gaan, dus J15, wen er maar aan dat jij nog lang niet van je zus af bent.

Blijkbaar communiceren jullie niet zo goed als je zegt dat je zus weg loopt als jij haar wat wilt zeggen. "Je hebt geen vrienden nodig want je wilt de top halen". Met vrienden kan het leven leuker zijn en het is altijd goed te weten dat er iemand is waar je terecht kan als er eens iets is. Maar goed, dat is jouw keuze van nu en misschien wordt dat nog wel eens anders.

Wat je toch op z'n minst nodig hebt is je familie. Jouw zus geeft om je. Ze is bezorgd omdat ze van je houdt. Zij heeft jou je hele leven gekend vanaf toen je een baby was en als het gaat zoals het hoort dan zal ze er je hele verdere leven voor je zijn, ook als jullie op een dag afscheid hebben moeten nemen van jullie ouders.

Het irriteert je dat ze zo zeurt, zoals jij dat ziet. Realiseer je dat het voortkomt uit liefde. Zonder liefde kan een mens niet, ook jij niet, al denk je misschien van wel. Heb dus wat geduld met je zus. Uiteindelijk hebben jullie straks alleen elkaar nog in dit leven.

Ik hoop dat het komende jaar voor jullie allebei een goed jaar gaat worden. Een jaar waar in jullie beseffen wat jullie zijn, broer en zus, voor altijd. Verbonden door de intiemste en warmste band die er is, die van het bloed. Geboren uit dezelfde vader en dezelfde moeder. Verpest dat niet!

Thuis loop je weg als ik iets wil zeggen dus misschien zo. Ik heb geen vriendne nodig ik wil gewoon de top halen en anders niks. En de rest zal me geen reet interseren. Bij wedstrijden ook. Ga gewoon niet mee als je er niet tegen kan.

Jongens zijn obsessiever dan meisjes. Als ze ergens voor gaan dan gaan ze er helemaal voor. Voor jouw gevoel heeft je broertje geen leven, maar ik denk dat hij het zelf anders ziet. Zijn sport zijn voor hem die offers waard en zijn sociale contacten heeft hij bij die vechtclub en misschien op school.
Jij ziet geen vrienden van hem maar misschien zijn die er wel, jij weet niet alles.
Nu is hij nog jong, maar op een gegeven moment dan gaat de natuur toch wel zijn werk doen en gaat hij andere verlangens krijgen naast het in elkaar willen slaan van andere vechters.

Jammer dat die vechtsport jullie familie zo verdeeld, maar jouw vader denkt het goed te doen door het uiterste van hem te eisen. Alles moet perfect zijn voor hem zodat je broertje iemand wordt waar hij als vader trots op kan zijn. Jouw broertje wil aan zijn verlangen voldoen en daar heeft hij blijkbaar alles voor over.

Hoe het verder zal gaan weet je niet, maar jij kan daar niet veel aan veranderen. Probeer gewoon maar een goede zus voor hem te zijn.
Je bent bezorgd voor hem. Bezorgdheid komt voort uit gevoelens van liefde. Misschien dat jouw broertje dat op een dag ziet en waardeert.

Het beste maar en hopen dat het komende jaar een mooi jaar wordt voor jullie allemaal.