• Voor ouders
  • Voor professionals
  • Werken bij JOU
  • Contact
  • Forum
  • Wat kun je doen?
  • Video's
  • Thema's
  • Locaties
  • Over ons
  • JOU Academie
LinkedInInstagramTikTokYouTube
  • Forum
  • Wat kun je doen?
  • Video's
  • Thema's
  • Locaties
  • Over ons
  • Voor ouders
  • Voor professionals
  • Werken bij JOU
  • Contact
  1. Home
  2. Forum
  3. Gevoelens
  4. Dingen uitspreken
Vorige pagina
WhatsApp

Heb je vragen of wil je gewoon iets kwijt?

Ons team is er voor je. Bijvoorbeeld als je meer wilt weten over de activiteiten die wij organiseren. Maar zeker ook als we je kunnen helpen met je school, stage of bijbaan. Of als er gedoe is: online, met vrienden, thuis of op school. Laat het ons weten.

App met onsKom bij ons langs

doe mee & ontdek

  • Activiteiten
  • Stel anoniem je vraag
  • Kom bij ons langs
  • Video's

Meer over jou

  • Over ons
  • Werken bij
  • JOU Plekken
  • JOU Academie
  • Onze partners

Check onze socials

LinkedInInstagramTikTokYouTube
  • Privacy policy
  • Cookies
  • Klachten en bezwaar
  • © 2026 Jou
Vorige pagina

Dingen uitspreken

21 jaar
4 weken geleden
Haii,

Ik heb gezeik met een oude bijzondere schoolgenoot en ik echt heel boos op hem.

De situatie is heel erg bijzonder, en valt niet binnen de norm. Mijn omgeving adivseerd me op geen contact met hem op te zoeken. Zou ik dat wel doen, zou ik me schuldig tegenover hen voelen. Ze denken dat ik alleen nog maar meer gezeik zal krijgen.

Er zijn zoveel (gekke) dingen gebeurd, en ik wil dat allemaal nog uitpraten, en wat hij deed wil ik hem nog mee confrontreren. Die jongen doet vreemde vage dingen bij mij die echt gek zijn. Ik heb dingen gedaan bij hem waar ik spijt van heb.

Ik durf geen contact te zoeken, hij zocht op een rare manier contact met mij, dat negeerde ik. Nu heb ik geen contact, maar ik ben heel erg aan het stressen, vooral omdat de situaties met hem zo apart was, ik vind hem zo verschrikkelijk raar. Behalve dat ik er gedoe mee heb is er tussens ons connectie ook allemaal rare dingen.

78 reacties
23 jaar
1 week geleden
Dag meisje, We hebben inmiddels een heleboel berichten uitgewisseld over de dingen waar jij mee zit. Als ik het goed bekijk dan komt het allemaal neer op, en is alles het gevolg van jouw mislukte relatie met die jongen. Hij is al lang verdwenen uit jouw leven, hij heeft geen belangstelling meer voor jou, maar jij kan het maar niet loslaten.
De indruk die ik heb gekregen is dat jij verliefd op hem bent geworden maar hij niet op jou. Iets gemeens in hem bracht hem er toe om jou er mee te gaan treiteren.

Je hebt het steeds over spiritualiteit, maar naar mijn idee heb je het dan vooral over de bovennatuurlijke aspecten. Je ziet dingen die jij interpreteert als magische invloeden van bovennatuurlijke entiteiten. Dat is tenminste wat jij gelooft. Je denkt bijvoorbeeld dat het universum verbinding met jou wil laten maken met mensen op sociale media.
Dat zijn dus dingen, gevoelens, die jij als zodanig ervaart. Een ander, wat praktischer ingesteld iemand, zou er heel anders naar kijken. Jij zoekt er naar mijn idee meer achter dan je zou moeten doen. Voor de meeste mensen bestaat er zo iets als toeval, voor jou niet, alles wat je waarneemt en ervaart heeft een betekenis. Toeval bestaat voor jou niet, alles wordt gestuurd door die bovennatuurlijke identiteiten.

De vraag is of die neiging om overal een betekenis achter te zoeken al vanaf het begin in jou zat of dat het zich ontwikkeld heeft als het gevolg van die traumatische relatie.
Ik ga je niet zeggen dat wat jij denkt dat er is allemaal inbeelding is want dat geloof je toch niet. Wat jij jezelf wel af kan vragen is in hoeverre jij last hebt in je dagelijkse leven van de dingen die jij waarneemt en gelooft. Volgens mij is alleen maar het geloven er in, het je er angstig over maken en misschien het je bedreigd voelen een probleem. Feitelijk gebeurt er fysiek gewoon niets, dat zal je moeten toegeven.

Die jongen heeft je geskipt zeg je dus hij heeft geen belangstelling meer voor je. Hij heeft er ook geen enkel belang bij om zich verder met jou te bemoeien, waarom zou hij? Hij heeft zijn leven van vandaag en of hij studeert, of hij heeft werk, en misschien heeft hij ook een relatie. Dat houdt hem genoeg bezig en als hij een relatie heeft dan heeft hij voldoende redenen om jou achter zich te laten. Zou hij zich met jou gaan bemoeien dan geeft dat alleen maar problemen met zijn relatie van nu.

Het belangrijkste voor jouw gemoedsrust is dat jij die jongen achter je laat zoals hij jou achter zich heeft gelaten. Accepteer dat het allemaal voorbij is.
Al die spirituele dingen en berichten uit het universum, neem dat gewoon voor kennisgeving aan. Je gelooft dat er meer is, wel je bent lang niet de enige. Mensen hebben de behoefte om te geloven in iets hogers. Dat is het verschil tussen mensen en dieren, hoewel, wie weet wat dieren denken? Als mensen niet meer in God geloven en niet meer naar de kerk gaan dan voelen ze een leegte. Dat vullen ze dan met het geloven dat er 'iets' is.

Geloof gerust dat er iets is, maar geloof niet dat er krachten zijn die jouw leven besturen. Daar ben je te onbelangrijk voor als gewoon meisje, net als dat geldt voor al die andere gewone mensen, jong en oud.

Jij bent de baas over je leven, zo is dat gewoon, en niemand anders.
22 jaar
1 week geleden
Hoi,

Dat je het kan verbergen voor kijkers op het dreamersforum. Ik heb hem sinds de middelbare school niet meer gezien. Dat is 4 jaar. Ik heb meer dan een jaar letterlijk geen contact meer met hem gehad. Buiten de spirituele signalen dan, en ik hoor niks meer van hem, meer. Hij skipt mij nu.

Verder. Fysiek is hij niet hier, dus hij kan mij niks maken. Hij weet gelukkig niet waar ik woon. Wat gevolgend betreft in die angst. Geloof ik nog wel in spiritualiteit, en dat er meer is op aarde. Verder zie ik weleens spirituele signalen in andere mensen. In het echt of op social media. Dat ik dingen in ze herken en dat ik dan denk dat het unniversum mij met ze connect. Dat is nog wel eng, om te geloven verbonden te zijn, met mensen op social media. Maar daar ben ik minder bang voor dan met die jongen. De angst voor de spiritueliteit is verminderd maar is er nog wel.

Ik wil ook kijken hoe ik omga met de stress, want die jongen is gewoon niet duidelijk naar mij toe, en daar ben ik veel over aan stressen in mijn hoofd. Hij zou me eventueel nog kunnen volgen toen, omdat ik topics over hem heb geplaatst. Wijze les!

23 jaar
3 weken geleden
Dag meisje, Het is mij niet helemaal duidelijk wat jij met gearchiveerd bedoeld maar ik neem aan dat jij bedoeld dat ze hier ergens opgeslagen worden voor jou buiten het zicht van andere bezoekers. Dat gaat niet want dit is anoniem. Je kan ze wel zelf kopieren en dan plakken in Word bijvoorbeeld en opslaan op je computer. Zoals je leest kan je forum vragen om je topic helemaal of gedeeltelijk te verwijderen.

Nog steeds ben je maar bang voor die jongen en hoelang heb je nu al niets meer van hem gehoord of gezien? Hij heeft helemaal geen belangstelling meer voor jou. Nooit echt gehad waarschijnlijk. Je was zijn pestobject. Zo zijn pesters. Ze zoeken iemand die wat anders is, wat kwetsbaarder dan de rest, en die gaan ze dan treiteren. Iemand waar ze niet bang voor hoeven te zijn want het zijn lafaards. Iemand pesten, domineren, geeft ze een goed gevoel. Het was een spel. Er is gewoon iets mis in hun hoofd.

Dat hij hier op dit forum komt om jou te volgen is uitermate onwaarschijnlijk. Waarom zou hij? Jij woont in Belgie en er komen hier wel Belgen, maar niet veel. En waarom zou hij jou willen volgen? Hoe lang geleden nu al heb je hem voor het laatst gezien? Jij interesseert hem al lang niet meer nu hij jou niet meer ziet.
Jij bent nu ook geen kwetsbare tiener meer maar een volwassen vrouw. Als hij wat zou proberen kan jij hem wel aan, maar je gaat nooit meer wat van hem horen of zien!

Als jij liever niet over hem praat hier, bewaar dan wat je vertellen wilt voor je behandelaar. Die kan daar goed op reageren en niemand anders komt wat jij vertelt ooit te weten, beroepsgeheim.
Maar nogmaals, die jongen zit alleen nog maar in jouw hoofd. Jij moet niet langer toestaan dat hij jou gijzelt door die nare herinneringen levend te houden en te herbeleven.
De angsten die dat jou nog steeds geeft. Dat is het trauma. Een les die jij geleerd hebt is dat die tweelingzielentheorie flauwekul is en dat je niet liefdes en vriendschap kan afdwingen met magie. Dat werkt niet. Het moet spontaan zijn en van twee kanten komen. Dat is ook een les die jij geleerd zou kunnen hebben.

Het is geweest, het was naar, deed je pijn, maar het is voorbij. Aan het verleden kan je niets veranderen, laat het dus los. Dat is een andere les. Je toekomst, die heb jij wel in eigen hand! Richt je daar op!
22 jaar
3 weken geleden

Hoi, het is jammer dat topics niet gearchiveerd kunnen worden op het forum, want het is beschaamd. Ik ben ergens nog een beetje bang dat die jongen dit ziet. Hij leest dan dat ik hem helemaal heb afgebrand.😬 Al denk ik wel minder dat hij hier zit.

En wat bedoel je met levensless van trauma's en gebeurtenissen?

 

Moderator

Je mag als ts altijd vragen of we het topic willen verwijderen

23 jaar
3 weken geleden
Dag meisje, Het kan wel zijn dat wat die tweelingzielen betreft jij zelf dat allemaal hebt opgezocht, maar die vriendin heeft het bij jou wakker gemaakt. Ik hoop toch echt dat jij nu zelf inziet dat dat tweelingzielen gedoe nergens toe leidde en niet bracht wat je zocht. Het was alleen maar illusie en valse hoop creeren. Het maakte je zo in de war dat jij betekenis ging hechten aan allerlei toevalligheden. Maar voor jou was op dat moment niets toevallig.

Die jongen blijft jou maar obsederen. Jij hebt eigenlijk zelf er een hele wereld omheen gesponnen die in feite nergens op gebaseerd was. Alleen, jij geloofde er in en soms denk ik dat jij nog steeds gelooft dat er meer was dan er was.
Die jongen die jouw leven zo lang en zo intens beheerst heeft die bestaat vast nog wel ergens, maar in zijn hoofd speel jij geen enkele rol meer. Hij is verder gegaan met zijn leven en jij blijft maar stilstaan. Je laat hem maar niet los. Zo kom je nergens!

Ik hoop dat die traumatherapie jou het inzicht en de moed geeft om het achter je te laten. Traumatherapie is geen cognitieve gedragstherapie, maar de basis is eigenlijk hetzelfde. Jou kritisch laten kijken naar wat je voelt en wat je denkt en gelooft, en dan laten inzien dat sommige dingen niet zijn zoals jij gelooft dat ze zijn. Zo kan jij jezelf bevrijden. Maar, het kan alleen werken als jij bereid bent de de realiteit te accepteren.

Je hebt dit topic 'Dingen uitspreken' genoemd. Spreek uit waar je mee worstelt en luister dan kritisch naar wat je eigenlijk zegt. Heb de moed alles wat je geloofde of nog steeds gelooft over die tweelingzielen en wat die jongen zo indringend maakte voor jou genadeloos ter discussie te stellen. Bevrijd je van de demonen van het verleden.
Die rugzak met trauma's en nare herinneringen die jij meesleept moet je van je afgooien! Ze moeten geen last meer voor je zijn maar een belangrijke levensles.
22 jaar
3 weken geleden
Hoi, op lange termijn is die vriendin wel de aanleiding, maar de rest heb ik allemaal zelf opgezocht. En als ik die jongen contact opzocht durf ik niet te kijken, en als ik een melding krijg wordt ik zenuwachtig. En dan is het hem niet. Die jongen is vast en zeker woest en ik sloeg door die psychose extreem door. Ik voel me enorm belabberd door mezelf, als ik contact met die jongen wou maken om te kijken of die tweelingzielenconnectie echt bestaat. Het is de buikpijn en zenuwinzinkingen. Dat ik bij dezelfde jongen allemaal gekke dingen had en meemaakte is heel toevallig dan. Wij hadden gisteren weer een gesprek bij het ziekenhuis qua verdere behandelingen, en ik weet niet of ze het door hebben maar cgt werkt niet echt bij mij. Dan wordt het traumatherapie. Mijn moeder had mij gezegd van: Dit is gewoon een rare jongen, waar je mee te maken kreeg.


23 jaar
3 weken geleden
Dag meisje, Die vriendin van jou had zulke dingen niet moeten zeggen want dat was gewoon onzin.
Voor die jongen was dat getreiter gewoon een vermaak, hij vond dat gewoon leuk en verder betekende het niets voor hem. Het probleem is dat jij dat allemaal zo serieus hebt genomen. Daarom bleef hij doorgaan. Misschien komt dat door je autistische kenmerken, dan zoek je soms meer dingen achter wat je meemaakt dan er zijn. Je bent slecht in relativeren.

Het is allemaal nu eenmaal gebeurd en het enige wat je nu kan doen is er rationeel op terugkijken en jezelf realiseren dat je dingen veel te serieus hebt genomen en je hebt laten meeslepen door verlangens, gevoelens en emoties die geen basis hadden.
Die jongen was geen zielconnectie maar een pestkop. De tweelingzielconnectie is iets dat wellicht dat je kan plakken op de relatie van twee mensen die zo'n sterke band met elkaar hebben dat ze als het ware een ziel in twee lichamen zijn geworden. Het kan je overkomen, maar niet iets dat je kan sturen of afdwingen. Dat proberen geeft alleen maar teleurstelling en verdriet. Het werkt nooit, integendeel. Je doet alleen jezelf pijn, dat heb je ervaren.
Liefde en vriendschap zijn zaken die alleen maar waarde hebben als ze gratis en spontaan zijn.

Zoals ik het al meer heb gezegd, die periode van je leven die nu achter je ligt was een heftige periode, maar het is voorbij. Het heeft zijn littekens achtergelaten maar zoals dat gaat, ze vervagen en doen steeds minder pijn.
Je traumatheorie kan je helpen beter te begrijpen hoe het allemaal zo gekomen is maar uiteindelijk moet jij voor jezelf de keuze maken het achter je te laten. Ga dat werk doen wat je wilt in dat ziekenhuis en bouw je nieuwe leven op. Kijk vooruit. Achteromkijken levert niets anders op dan het besef dat je sommige dingen beter niet had kunnen doen en dat sommige gevoelens vals waren. Nu weet je beter. Je hebt geleerd en sommige fouten maak je niet meer. Volwassen worden heet dat.
22 jaar
3 weken geleden
Ik ga traumatherapie doen voor de tweelingzielenreis. Jammer dat dit nog niet zo lang geleden is. Die jongen ken ik niet persoonlijk, maar hij heeft me gekwetst door het treiteren en mij extreen benaderen. Ik denk ook niet dat ik nog wat van hem ga horen. Zo goed ken ik hem niet he, maar ik zie het er wel voor aan. Dat hij nu gewoon voorgoed weg is, en niks meer van zichzelf laat weten, na dit alles.
22 jaar
3 weken geleden
Als een vriendin van mij niet had gezegd dat hij een zielsconnectie was, had ik helemaal niks van die tweelingziel geweten, gemerkt en niet door gehad
23 jaar
4 weken geleden
Dag meisje, Dat tweelingzielen gedoe komt je nu heel vreemd voor. Ik denk dat je het maar moet zien als een periode uit je pubertijd die nu voorgoed achter je ligt. Je was verliefd en dan ga je zoeken naar wegen om dichter te komen bij naar iemand waar je heel erg naar verlangt. Sommigen zoeken het in de astrologie en andere mystieke zaken, jij kwam die tweelingzielentheorie tegen, maar dat ligt nu voorgoed achter je.
Het heeft wel een zwaar stempel gedrukt op een belangrijke periode in je leven en dat is jammer, maar je hebt er van geleerd.

Het is mij nog steeds onduidelijk hoe dat nu precies zit met die jongen die jou zo gekwetst heeft maar dat geeft niet. Nu lijkt het alsof jij hem nauwelijks gekend hebt zoals je er over vertelt. Je merkt ook niets meer van hem zeg je en misschien maakt dat het makkelijker om het achter je te laten en je te richten op de toekomst.
Je krijgt ook traumazorg dus dat kan ook helpen.

Die jongen was ook een soort van sociaal contact, tenminste, zo heb ik dat begrepen. Maar het was geen leuk contact. Het maakte je onzeker en verpeste je leven.
Wat je nu moet hebben zijn contacten die jouw leven verrijken. Vriendinnen heb je al dus die maken het leven gezelliger neem ik aan. Als je werkt dan heb je collega's die ook vrienden kunnen worden en mensen waar je in je werk contact mee hebt die jij met problemen helpt. Dat geeft voldoening.
Daarnaast kom je misschien op verjaardagen, feestjes en dergelijke waar je op een ontspannen manier andere mensen ontmoet. Allemaal zoals andere jonge vrouwen van jouw leeftijd dat ook hebben.

Misschien zijn er nu nog wat restjes uit je tienertijd die nare herinneringen voor je zijn, maar als je eenmaal aan het werk bent dan verdwijnt dat steeds meer naar de achtergrond. Iedereen heeft dat soort dingen, het is een onderdeel van het volwassen worden. Dat is niet altijd gemakkelijk en doet soms pijn
.
Ik las dat mensen op twee momenten in hun leven het gelukkigst zijn. Zo rond hun 23-ste, als ze klaar zijn met hun studie en het leven voor ze ligt. Alles lijkt mogelijk op dat moment.
Het andere moment is als ze met pensioen gaan en alle verplichtingen achter zich liggen. Dat is nog ver weg voor jou, daar ligt een heel leven tussen dat jij nu zelf vorm kan geven. Daar wens ik je weer het allerbeste voor. Voorlopig komt de zomer er aan en dan is alles mooier en makkelijker.


Plaats je reactie

Vul minimaal 3 karakters in.

@

Je e-mailadres is niet zichtbaar voor anderen.

@

Je e-mailadres wordt alleen gebruikt om je deze mails te kunnen sturen en nergens anders voor. Je kan je altijd weer afmelden via een link in de mail.

Ik heb de privacy-informatie gelezen en ga ermee akkoord

Deze site wordt beschermd door reCAPTCHA.