Ja, focus je op de goede dingen.
Herinner je de mooie momenten, zelfs al waren die schaars. Kijk naar mooie dingen rondom je: de natuur, landschappen, mooie vergezichten, bloemen, mooie gebouwen, mooie kunst, enz...
Behandel andere mensen zoals je graag zelf behandeld wil worden. Aan de kassa in de supermarkt, zeg vriendelijk goede dag tegen de kassiers en glimlach. Trek niet alleen je gezicht in een grimas, maar voel en zend dat gevoel ook naar hen, een soort warme welwillendheid. (Ik vind geen beter woord.)
Kijk naar anderen en vraag jezelf in stilte: is die slecht? Is die slecht? Of die? En nee, in 95% van de gevallen zal je zien dat ze goede mensen zijn, of toch proberen zijn, die alleen zelf ook met problemen zitten. Er zijn weinig echt slechte mensen, ook al heb jij misschien net de pech gehad om die te ontmoeten.
Er bestaan slechte mensen en slechte dingen, maar ze zijn eerder uitzonderingen. Eens je volwassen bent, kan je ze proberen vermijden. (Als kind is dat moeilijk, helaas. Vraag niet hoe ik dat weet...)
Waar ik ook veel aan gehad heb, is Yoga en Oosterse filosofie: die heeft mij veel dieper levensinzicht gegeven. Maar ik snap dat dat niet voor iedereen is. Vechtsport kan ook helpen, omdat je dan krachtiger en stabieler wordt, en je krijgt meer zelfvertrouwen. Alleen al dat maakt dat je minder snel slachtoffer wordt. Je kan heel moeilijk dingen veranderen aan andere mensen. En het verleden is wat het is, maar dat is voorbij. Dus je kan en moet in het heden werken aan je toekomst: maak dat die beter is. Verantwoordelijkheid nemen betekent: er zelf voor zorgen dat het goed gaat, zelf beslissen om alles beter te maken. Het is niet erg als je onderweg struikelt, zolang je maar terug opstaat en verder doet. Alle topsporters zijn 1000x gevallen, maar ze zijn er geraakt door terug op te staan, daaruit te leren, en verder te doen.
Schuif de verantwoordelijkheid niet af op je therapeut, je ouders, of wie dan ook. Maar neem ze zelf op, beslis zelf om het beter te doen.
Als je in je verleden zou gaan graven: doe dat heel nuchter en analyseer: wat waren toen je goede beslissingen? Wat waren je foute beslissingen? Erken al die dingen. En wat deden anderen goed of slecht? Wat kan je daaruit leren? Hoe kan je het zelf beter doen? Dus heel technisch, niet emotioneel.
Dus dat.