Ik heb diepe wonden die in de derde laag gaan, oftewel het vet, over mijn arm, alleen ik durf het niemand te vertellen omdat ik niet in therapie wil of iemand bezorgd wil maken. Maar mijn vriendin die dit weet zegt dat ik medical help moet zoeken alleen ik ben daar veel te bang voor omdat ik bang ben voor dokters, hoe kom ik over deze angst heen? En hoe gaan de littekens er dan uit zien? Ik wil geen opvallende littekens.
Moderator
Hallo 13 jarige. Wat goed dat je dit op het forum deelt. Blijf hier niet alleen mee lopen, praat erover. Dat helpt echt.
Heb je ook zelfmoordgedachten? Kijk dan eens op 113.nl. Of bel / chat met de Kindertelefoon. Ze zijn beide gratis.
Op Jongerenhulponline.nl vind je nog meer organisaties die je kunnen helpen.
Beste X, Je denkt steeds dat iemand van 13 niets heeft om zich zorgen over te maken, maar steeds blijkt dat toch niet altijd zo te zijn.
Wat jij daar vertelt klinkt in mijn ogen behoorlijk dramatisch, zo diep als jij jezelf zit te snijden. Dan ga ik mij afvragen waarom iemand zo iets doet?
Ik lees wel eens dat die pijn van het snijden bedoeld is om een andere pijn, een psychische pijn, niet te voelen. Wat is jouw pijn?
Je zegt niet wat er aan de hand is. Ben je bereid om daar wat meer over te vertellen? Blijkbaar is het zo dat voor jou je thuis en je ouders niet de plaats is waar jij terecht kan of durft te gaan met je problemen. Hier op het forum zijn er altijd die je verhaal lezen en wat terug willen zeggen. Het is natuurlijk beter als er in jouw omgeving mensen zijn die jij durft te vertrouwen en waar jij je verhaal kwijt kan, maar dit is een begin.
Je durft niet naar de dokter en dat is niet verstandig. Dokters hebben dat beroep gekozen omdat ze van mensen houden en willen helpen. Van mensen houden is niet altijd gemakkelijk, maar van jongeren zoals jij houden en die willen helpen, dat wil iedereen graag.
De dokter zal met je praten en je advies geven. Hij of zij gaat jou nergens toe dwingen en zal het ook niets aan je ouders vertellen als jij dat niet wilt. Dokters kan je altijd vertrouwen.
Je vriendin heeft gelijk, zo kan je niet doorgaan. Als je geen littekens wilt dan moet je niet snijden, zo simpel is dat, maar niet zo gemakkelijk voor jou misschien.
Je noemt jezelf X, je wilt niet exclusief een jongen of een meisje zijn. Als je in de pubertijd komt dan komt de seksualiteit in je leven en dat verandert alles. De onschuld van je kindertijd is voorgoed weg en je krijgt te maken met allerlei zaken en gevoelens die jou verwarren en misschien angstig en onzeker maken. Iedereen krijgt daarmee te maken in het leven en nu is het jouw beurt.
Je hebt ouders, je hebt een vriendin, en misschien zijn er nog anderen die om jou geven. Wat de mensen die van je houden willen is dat jij hen jouw vertrouwen geeft. Ze willen dat jij een gelukkig iemand bent. Daar willen ze hun best voor doen.
Geloof jij dat? Zou jij die mensen een kans willen geven om te laten zien dat ze er voor jou willen zijn? Denk daar eens over na. Ongelukkig zijn is niet leuk.
Niet alles kan altijd zijn zoals je dat graag zou willen. Anders zijn dan anderen maakt het leven moeilijker, maar hoe je ook bent, je kan altijd vriendschap vinden. Je hoeft niet alleen te zijn als je dat niet wilt.
Wees moedig en doe wat je zou moeten doen. Wat jij doet vind ik heel erg. te erg om dat te lezen. Het maakt verdrietig en heel bezorgd.
Zoek hulp, het kan zo niet doorgaan. Je kan altijd hier terugkomen en misschien kan ik of anderen je nog wat adviezen geven. In ieder geval wordt je hier gehoord. Daarom lezen we jouw verhaal en geven we je antwoord.