Yep , hoe vreemd de combinatie mag zijn, ik ben een homoseksuele meid die uit de kast is overal... maar niet thuis. Heb islam officieel verlaten dit jaar maar m'n ouders weten nog steeds helemaal niets. Draag een hoofddoek maar ik kleed me nog steeds punk. Ik heb lang geprobeerd me zelf te veranderen. Van homoseksuele moslim (dat kan echt wel, maar niets voor mij. Religie is niet echt m'n ding) naar een Atheïstische. Omdat ik een plan heb voor de toekomst en ik alleen probeerde te geloven voor m'n ouders.
Ik wist altijd al dat ik vrouwen leuk vond, ik was 13 toen ik uit de kast kwam als Bi-sexueel en daarna lesbisch toen ik 14/15 was. Sinds ik voor het eerst uit de kast was gekomen op school wist ik dat homoseksualiteit niet vreselijk is en heel normaal. Niks mis mee. Heb veel dingen mee gemaakt nadat ik uit de kast was gekomen, maar that's reality. Van bedreigende berichtjes, harassment, vrienden verliezen, bijna in elkaar geslagen naar dreigberichtjes van onbekenden wat gelukkig nu gestopt is. Wat een "schande" ben ik, voor de Marokkaanse en Arabische cultuur. Want iedereen moet saai het zelfde zijn. Ik ben blij om LGBT+ mensen in de Arabische wereld wat meer geluid zie maken. Maar met de bedreigingen etc durfde ik naar niemand. Omdat ik bang was dat mijn ouders erachter zouden komen.
Maar ik heb een basic plan. Ik ga naar een andere stad voor m'n studie volgend jaar. Daar zal ik werk zoeken, op kamers gaan, alles zelf proberen te betalen en als ik 18 (of later tot ik alles helemaal zelf kan betalen) ben uit de kast komen voor m'n ouders. Zo kan ik, wat er ook gebeurt, verder leven zonder al te grote problemen als zij mij niet accepteren, hoe "moderate" ze ook mogen zijn.
=_0 wou dit even kwijt dus. Ik dacht dat ik een van de weinigen was die in zo een situatie zit, maar dat is ver van waar. Ben wel echt blij dat ik in het westen woon...