@J22:
Herkenbaar! Toen ik 12 of 13 was, wilde ik oorbellen, veel van mijn vrienden droegen ze en ik vond het stoer staan. Omdat ik toen nog geen gaatjes mocht van mijn ouders, heb ik toen magnetoorbellen gekocht. Hoewel ik best wel complimenten kreeg en ik ze mooi vond staan, voelde het na een tijdje pijnlijk. Ik kon ze niet veel langer dan een uur verdragen.
Het hielp wel, want na een paar weken irritatie met die magnetoorbellen, vonden mijn ouders het oké. Meteen de volgende dag gaatjes laten schieten, geen moment spijt van gehad en ik draag nu ruim 6 jaar oorbellen. Welke oorbellen ik draag, hangt af van de gelegenheid en hoe ik me voel. Naar m’n opleiding draag ik meestal een klein zilveren ringetje van 7-8 mm in beide oren. Als ik een pak draag, draag ik graag kleine diamantjes. Op feestjes of tijdens uitgaan, draag ik vaak grotere dikkere ringen die meer opvallen, soms 2 ringen in allebei mijn oren, soms een hangertje eraan.
M’n helix is de enige oorbel die ik eigenlijk altijd draag en nooit wissel.
En ja, het verbaast me niet om te lezen dat velen het net als ik een ontzettend fijn gevoel vinden om oorringen echt te voelen, zowel het gewicht als het bewegen. Is moeilijk uit te leggen: oorbellen dragen is gewoon fijn! Is denk ik niet uit te leggen aan wie nooit oorbellen draagt. Als je het gevoel van oorbellen eenmaal meemaakt, wil je nooit meer zonder. Ik in ieder geval niet!