Die tip om impulsaankopen te vermijden werkt goed. Als je in de winkel of in een reclameblaadje iets ziet dat je wil, wacht gewoon een paar weken om het te kopen. En vraag je ondertussen af of het echt wel nodig is? Meestal blijkt tegen die tijd van niet, dan heb je er helemaal geen behoefte meer aan.
Een lijstje maken van je uitgaven helpt ook: dan kan je zien aan welke dingen je je geld spendeert, en of dat achteraf een goede keuze was. De kans is groot dat er een paar dure dingen tussen zitten die weinig waarde hadden; en die je weinig plezier opleverden.
Langs de andere kant: extreem sparen en te gierig zijn, is ook niet goed. Je wilt op het einde van je leven niet tot de conclusie komen dat je heel je leven alleen maar gespaard hebt, en nooit geleefd hebt. Al je spaargeld kan sowieso in rook opgaan als onze corrupte overheden sterke inflatie zouden veroorzaken, of als ze je bankrekening zouden plunderen. Voorbeelden genoeg in de geschiedenis, en in het heden. Ik vertrouw banken en overheden voor geen haar.
Het is niet gemakkelijk, maar je moet een goede balans zoeken: genoeg sparen om een comfortabele reserve te hebben zodat je je niet teveel zorgen moet maken. En genoeg overhouden om van te leven en ervan te genieten. Ook leren genieten van kleine dingen: goedkope kleding en spullen kunnen even mooi en degelijk zijn als dure, en je kan er evenveel plezier aan hebben.
Bijvoorbeeld: inplaats van voor 15 euro naar de cinema te gaan om een onnozele film te zien, en daar nog eens voor 20 euro uit te geven aan drankjes en rotzooi-versnaperingen, koop een flesje frisdrank van 1 euro en ga in het bos wandelen of fietsen. Wellicht heb je daar evenveel aan, en het is 30x goedkoper.