Dag J21,
Ik begrijp je ergens wel hoor: mijn vriend is ook een heel pak gelukkiger nu hij weet dat, als hij er behoefte aan heeft, hij het krijgen kan. En dat haalt de stress tussen ons twee ook weg waardoor ook ik gelukkiger ben.
Ik las op Internet een verhaal van een jongen:
"tien percent van ons is maar homo. De kans dat ik iemand vind die ik aantrekkelijk vind én homo is, is dus vele kleiner dan de vijver waarin hetero-jongens vissen kunnen. Van die kleine kans moeten we dan ook nog compatibel zijn en het met elkaar kunnen vinden. Hoe oneerlijk is het dan dat hetero-jongens ons uitmaken en verder in ons schulp drijven, terwijl wij ongelooflijk veel moeite moeten doen om iemand te vinden die leuk is?"
Soortgelijk hoorde ik ook al in de homosauna: jongens en mannen die nooit hun wederhelft vinden, of met iemand samen zijn maar niet helemaal compatibel. In dat laatste geval is er wel liefde, maar seks laat te wensen over. Mijn vriend en ik houden van elkaar, heel diep. Maar we zijn niet honderd percent compatibel wat seks betreft ...
Ik haat het om het 'open' te noemen. We hebben geen open relatie. Het is gewoon dat we twee andere jongens toelaten, onze Nederlandse vrienden, zodat mijn vriend toch kan genieten van wat hij soms wenst.
---------------------------------------------------------
En dan het laatste deel aan dit verhaal over PrEP: de driemaandelijkse controle. Of ja: twee en een half in dit specifieke geval …
Ondanks dat mijn vriend en ik gerust samen bij de infectioloog binnen wilden gaan, moesten we apart. Maximale privacy; er moest maar eens één van ons twee een geheime agenda hebben. Mijn vriend is de grote woordvoerder in dit alles, dus hij ging best eerst, dan hoefde ik nadien alleen nog maar mijn eigen restjes aan zijn verhaal in te vullen.
De infectioloog vroeg hoe ik me bij het programma voelde en wat ik hier al in eerdere opmerkingen gezegd heb, herhaalde ik bij haar: Voor mij hoeft het niet, het is geen meerwaarde en ik doe enkel mee omdat het mijn vriend iets geeft wat ik niet geven kan.
Maar er mee stoppen gaat niet, want dan ben ik misschien mijn vriend kwijt en moet op zoek naar een andere. Dat wil ik niet want ik houd te veel van hem. En als ik dan op zoek ga naar een andere, of de nood voel om plezier te beleven, dan zal ik me waarschijnlijk tot de homo-sauna aangetrokken voelen en sowieso met iemand samen zijn. Dus kan het beter op deze manier; in overleg, wetende met wie en ook wetende dat ze veilig zijn.
Ze vroeg of ik dan met tegenzin met mijn vriend mee ging naar de sauna. Ik durfde niet meteen antwoorden en zal we zo rood als een tomaat geworden zijn. Het is spelen. Het is niet onplezant maar weerom: geen meerwaarde voor mij.
Dan de risicoanalyse. Ik ben een bottom, dat is de positie het meest vatbaar voor soa’s. De vraag was onverbloemd en om het met de titel van een recent topic op dit forum te zeggen: ze wilde een piemelcount …
Ik zal wel terug tomaatrood geworden zijn. Met mijn vriend is het ongeveer eens per week dat ik zijn bottom ben. Daarbuitenuit hebben we drie keer met onze Nederlandse vrienden in de homosauna afgesproken. Voor de top van onze Nederlandse vrienden ben ik drie keer zijn bottom geweest, en voor de bottom ben ik één keer zijn bottom geweest. Voor de bottom ben ik trouwens ook één keer zijn top geweest en op die twee en een halve maand ben ik één keer de top geweest voor mijn vriend.
Alles zonder condoom. Gek genoeg is dat één van de voorwaarden om in het PrEP programma te blijven: het moet onveilige seks zijn met meer dan één partner. Onveiligheid om veiligheid te garanderen …
Masturberen en pijpen hebben we alle vier wel bij ieder meermaals gedaan en dat interesseerde haar ook minder.
Ik weet niet wat ik verwacht had. Een afkeurende blik? Een boze reactie? Een aanmaning om het niet meer te doen? Geen van dit alles kwam er. Ze noteerde alles op de PC en er was geen enkele veroordeling in haar blik te bemerken.
Een batterij aan vragen; soa symptomen. Zijn er veranderingen aan mijn piemel; blaasjes of bultjes? Heb ik een branderig gevoel na het plassen? Komt er ongewenst vocht uit mijn piemel? Jeukt het daar of zijn er schilfertjes?
Ik kon op alles ‘neen’ antwoorden, maar het was duidelijk dat zij zekerheid verkiest: schoenen en broek uit doen, op de onderzoekstafel gaan liggen, onderbroek naar beneden en t-shirt wat omhoog.
Door de hele vraagstellingen had ik een maximale erectie maar dat scheen haar niet te deren. Niet dat ik me schaamde maar ik had misschien toch liever gehad dat de infectioloog een man was. De voornaamste reden om te kijken, zei ze, was omdat sommige infecties niet in de urine te detecteren zijn, gelijk wratjes. Dat kan dan gaan om het Humaan Papillomavirus HPV (meer specifiek dan genitale wratten), of waterwratjes. Die laatste is geen soa persé, maar wordt zeer vlug doorgegeven. Velletje naar beneden en omdat ik bottom ben, ook daar een vlugge visuele inspectie. Dat laatste schaamde ik me wel rot voor want dat had ze verleden keer, bij het intakegesprek, niet gedaan.
Bekertje en twee tubes meegekregen: urinestaal en twee wattenstaafjes in de tubes: een uitstrijkje in de wang en een uitstrijkje in het vanachteren. Alles naar het labo brengen en in het labo een bloedafname.
De resultaten zijn voor volgende week; volgende afspraak over drie maanden of eerder als de resultaten een soa aanduiden.
Op zich viel dat allemaal dus wel mee. Er was geen veroordeling; geen stempel die zegt dat ge niet deugt. Hoe lang we in het PrEP programma blijven hangt van mijn vriend af, en hij is niet van zin om er mee te stoppen. Ik blijf hem dus daarin volgen want ik hou van hem en wil hem niet kwijt. En het is niet dat ik met tegenzin ga. De sauna is echt wel heel plezant, heerlijk warm en iedereen is er vriendelijk, joviaal en goedlachs. En het samenzijn met onze Nederlandse vrienden: tsja, ik ben homo, het zijn fijne en mooie jongens dus natuurlijk vind ik dat fijn. Maar het is gewoon maar spelen, en niet meer dan dat.
Groetjes,
S