Toen ik een half jaar geleden mn rijbewijs net 3 weken had en voor de eerste keer in de auto van mn ouders alleen rijden naar een vriend van me. Ik was (ben) heel erg verliefd op hem. En heb hem toen in mijn ouders’ auto laten rijden. Terwijl hij nog geen rijbewijs heeft. Heb het inderdaad achter mn ouders rug om gedaan. Totdat mijn moeder de chat met een vriendin van mij aan het teruglezen was en en heel mijn verhaal uitgebreid daarin stond. Ze kwam erachter. Ze wou me bijna het huis uitzetten. Dat scheelde héél weinig! Ik had die ochtend nog beloofd aan mn ouders om never nooit iemand in die auto te laten rijden. Mijn moeder had liever abortus gedaan zei ze, en dat ze het vertrouwen in mij voorgoed kwijt zou zijn en dat ik gerust weg zou kunnen gaan zonder dat ze me zou missen. Dat soort dingen. Ik snap haar wel. Je bent gewoon keihard de lul als er iets gebeurt. Gelukkig heeft ze me nog één kans gegeven. In verband met mijn vader. Die weet nog steeds van niks, gelukkig maar want die zou echt mn harsens inslaan als hij dit zou horen. Ben haar super dankbaar. Heb wel geleerd, als ik ‘ooit’ nog iets achter hun rug om ga doen, dan nóóit via de chat vertellen aan iemand. En sowieso heb ik mn les wel geleerd. Want ze wou me echt weg hebben! Sowieso beter nadenken van te voren, en minder risico’s nemen om een ander te plezieren. Die middag met hem was echt fantastisch, en ik heb het gevoel dat we sinds toen wat closer zijn geworden en niet alleen met ons project maar ook vriendschappelijk. Dat iemand ook eens kon zien dat ik een rebelse kant heb in plaats van het stereotyperend beeld van een saaie doos wat mensen van me dachten (boeit me eigenlijk niet zoveel). Maar aan de andere kant heb ik er wel echt spijt van, ik heb zoveel op het spel gezet en ben er net goed van afgekomen. Dat is de enige keer toen mijn moeder zo ontzettend boos en teleurgesteld in me was. Ik heb mn les wel geleerd. Alles gaat weer goed gelukkig tussen mij en mn moeder en ik probeer het verleden zo veel mogelijk te vergeten.