Hey,
Ik weet niet of het toegestaan is of de bedoeling is om dingen zoals dit op dit forum te plaatsen, maar ik voelde gewoon dat ik dit eens moest vertellen op een anonieme manier. Dus, redactie, als dit niet de bedoeling is snap ik dat dit niet op dit forum verschijnt.
Mijn vader heeft een groot drankprobleem. Al sinds hij een tiener was (deze info heb ik van mijn moeder en mijn grootouders) heeft hij geleerd veel te drinken met vrienden, om er gewoon bij te horen om het zo te zeggen. Nu heeft hij al jaren een enorme verslaving aan drank. Daarmee bedoel ik dat hij elke week drie dagen dronken is (op alle dagen waar hij daar de tijd voor heeft), vrijdag, zaterdag en zonder, en soms ook nog door de week als het erg is. Hij begint dan met een paar biertjes en drinkt dan 's avonds nog bijna een volledige fles wijn.
Ik had eerst niet door dat er een probleem was. Mijn moeder probeerde het van ons te verzwijgen, maar wanneer ik ouder werd begon ik te begrijpen wat er aan de hand was. Waarom mijn vader op elke dag waarop hij niet de dag nadien moet werken aan tafel in slaap valt. Waarom hij om geen reden boos wordt op mij of mijn moeder. Waarom hij soms bijna op de grond valt en agressief kan worden. Elke keer dat hij dronken is kan ik langzaam over de verkoop van het avondeten zijn ogen wazig zien worden, alsof hij stilletjes in een soort zombie verandert waarmee niet meer gecommuniceerd kan worden.
Toen ik op dit forum kwam heb ik veel mensen gezien bij dit onderwerp die spraken over hoe zij zelf veel dronken en er maar weinig probleem in zagen. Ik ben hier niet om te zeggen dat één keer alcohol drinken en zat worden slecht is, maar ik zou wel graag willen waarschuwen voor de gevolgen hiervan. Ook bij mensen van mijn leeftijd zie ik er steeds meer die regelmatig beginnen drinken, en dat is op zich niet verkeerd. Maar pas gewoon op voor hoeveel je drinkt, niet alleen voor jezelf maar ook voor anderen.
Want ik raak kapot van het probleem van mijn vader. Hij kan dan misschien denken dat het zijn probleem is en dat we hem met rust moeten laten, maar elke keer wanneer hij dronken raakt, zijn wij het die eronder lijden. Hij kan dan helemaal niets meer alleen. Je moet oppassen dat hij niet valt en hij zorgt gewoon voor een zeer slechte sfeer in het hele huis. Hij heeft mij dronken al meerdere keren toegeroepen dat ik niets van het leven snap, dat ik niets met mijn leven doe en dat ik een regelrechte idioot ben.
Ik ben geen sociaal persoon. Ik heb weinig vrienden en durf met dit probleem niet echt bij één van hen te gaan. Daarom post ik het hier.
Ik wild ook vragen of er mensen zijn die een gelijkaardige situatie kennen, want ik schaam me er enorm voor en voel me er redelijk alleen mee. Hoe gaan jullie ermee om? Zijn jullie er in geslaagd om het probleem op te lossen?