Wraak op verraad

Wraakgevoelens vreten jezelf op, je maakt je eigen veel meer kapot dan de ander. Als de wraak mislukt, dan ga je af en sta je voor lul. Als de wraak wel lukt, dan ga je kapot aan schuldgevoel en verdriet. En ja, ik weet waarover ik spreek.

En wat als hij het oprecht goed bedoelde? Bijvoorbeeld als hij goed met jullie allebei overeenkomt, en hij denkt dat alles tussen jullie een misverstand was? En hij wil dat het terug goed komt? Of misschien was hij gewoon een beetje naïef en heeft hij er niet over nagedacht? En heeft hij gewoon zijn twee beste vrienden gekozen? Dat kan ook.

Ik denk dat je hem best rustig vraagt waarom hij dat gedaan heeft? Wat zijn bedoeling was? Zeg dat je het niet begrijpt? Best zou zijn als je je vriendschap kan houden, en als je met die ander ook goed overeen zou kunnen komen, of minstens neutraal.

Je kan het met iemand oneens zijn, zonder dat je hem kapot moet maken.

Dit is heel herkenbaar. Ik had mij ingeschreven voor een kamp en ik zou samen met mijn “beste” vriendin gaan. Wij hadden elkaar al lang niet gezien want we wonen best wel ver van elkaar. En ik kwam aan op het kamp, toen zag ik haar nog niet. Dus ze kwam aan met een andere meid erbij, ik herkende die andere meid. Het was haar nicht, zo’n achterlijk kind met een veel te grote mond. Mijn vriendin had het nogal vaak over haar, en tijdens skype voegde ze die nicht er ook altijd bij toe. Ja, dan sta je buitenspel en ben je overbodig.
Dus zij kwam aangelopen, ze zei niet eens iets. Dus ik was helemaal over rooie, en verdrietig. Op het kamp zelf bleef ik altijd over. Die zogenaamde vriendin ging altijd met die nicht. Dus ik had een ontzettend gezellig en leuk kamp.
Toen het einde naderde (duurde een week) begon die “vriendin” eindelijk te praten tegen mij, en vertelde dat zij zo’n ongelooflijk leuk kamp had gehad. Ik echt niet, dat had ik ook aan haar duidelijk gemaakt. En natuurlijk begreep ze niet waarom.
Dus ik had haar duidelijk gemaakt dat ze het lekker uit kon zoeken met die nicht van haar. Ze was boos, ik nog bozer. Toen bedacht ik iets om wraak op te nemen. Ik stelde haar voor om samen naar een vakantiepark toe te gaan, toen hadden we onze “ruzie bijgelegd” (maar ik wilde keiharde wraak nemen, en ik zou het haar nooit vergeven) dus ze speelde het spelletje mee. Mijn ouders vonden dat een goed idee en we hadden een 6 persoons huisje geboekt op Centerparcs. Dus we kwamen op het park aan, maar ik had mijn vriendje meegenomen zonder het aan haar te vragen of zeggen. Dus zij stond voor het park te wachten op ons en toen zag ze ineens dat er een jongen bij zat. Tja, ze zweeg. Ik zag aan haar hoofd dat ze het niet leuk zou vinden. We waren daar een weekend, dat was lang genoeg dat ze kon nadenken hoe eenzaamheid voelt. Aan het einde van het weekend hadden we zoveel ruzie, dat ze zelf maar thuis moest zien te komen. (Voor haar 250km) weg.
Tot op de dag van vandaag niks meer van haar gehoord :)