Wil toch reageren. Een jongen wordt hier aangevallen omdat zijn reactie niet strookt met de wensen van de topic schrijfster.
Hij heeft het over stoerheid, clubs. Inderdaad op oudere topics kom je dit ook tegen.
Maar wat niet.? Herhalingen van vragen anderzijds komen ook opdagen.
Nu, zijn het wel verschillende personen maar de onderwerpen lijken veel op elkaar. Ook mijn beleving, is herkenbaar.
Alleen deze topic gaat over vriendschap van jongens en meiden, die een gezellige club vormen, waar enige vrijheid , stoutheid las ik een bron van vermaak zijn.
Niets mis mee, maar niet de vriendschap die ik zoek of mee gemaakt heb.
Door omstandigheden van ouders meestal werkzaam in de wereld, verbleef ik vaak op internaten. Nu, niets mis mee, gezellige tijd en vriendschap zowel met jongens als meisjes.
Toch vonden mijn ouders het nodig dat ik een jaar, was 17, naar een Amerikaanse Highschool ging, internationaal. Niet echt voor studeren, maar om de Engelse taal goed te beheersen, wat goed is gelukt zeg ik met enige trots.
Waren meest Amerikanen, maar ook enige Franse, Duitse jongens waren net als ik een tijdelijke student.
Maar bepaalde regels golden ook voor ons zoals het dragen van een schooluniform.
Nu, zelf ook stevig gebouwd, maar niet zoals de meeste Amerikaanse studenten, die bijna allen meer gewicht hadden, maar klinkt vreemd, maar het gaf een zekere status.
Zelf werd ik bevriend met die duitse jongen met wie ik een kamer deelde. Hij was net als ik niet echt groot maar fors gebouwd.
We werden niet toegelaten tot de studentenclub, omdat we niet de status hadden van student. Maar we vormden wel een club na een paar weken. Mag gezegd worden met enige dwang. Je ontkwam er niet aan.
Er was een gekozen leider, die zich min of meer zelf hierin had opgewerkt. Hij stelde de regels vast, de tradities, en de inwijding om te kennen geven dat je erbij wou horen.
Zal niet in details treden, maar had zelf wel het besef wat er gebruikelijk was, voor ik toetrad, had ik me wel verdiept via de media wat de gang van zaken was.
Een vriendengroep wil ik het niet noemen, maar wel een vorm van hechtte kameraadschap. Meiden waren taboe . De kameraadschap was nummer één, dat was jouw doel van streven. Zonder bewust vriendschap, maar wel een club van onderling alleen van jongens, al speelde seks geen rol, dat niet. Maar preutsheid onderling bestond niet, geen schaamte onderling bij het douchen.
Toch had ik enige moeite met de traditie die gehandhaafd werd, de discipline die er toch heerste. Weet het niet zeker, maar had de indruk dat de leiding van de school er wel achter stond. Zo'n club hield ons toch in het gareel. De meesten hadden geen moeite met deze conservatieve structuur die toch wel heerste bij ons. Die duitse jongen heeft me er doorgesleept. De club was zijn trots, en onderging de regels en wetten zoals ze voor werden geschreven, zoals de meesten. Ik was zelf er ook nog al vrij gauw aan gewend.
Heb nog contact met die duitse jongen, logeer weleens bij hun. Hij studeert nog, is wel van goede afkomst. Was wel verrast of verbaasd in wat voor een paleis van een huis zijn ouders en hij woonden. Vond hem wel veranderd, van onderdanigheid toch wel dominant nu, is bestuurslid van een studentencorps. Heeft de mening dat het jaar Amerika hem goed heeft gedaan. In die zin, hij heeft gezien hoe je leiding moet geven, en kan dit nu zelf.
Ergens kijk ik tegen hem op en trots nog steeds op onze vriendschap.