De laatste tijd merk ik dat een vriend van mij eigenlijk niet echt bij mij past. Hij houdt dingen geheim, bijvoorbeeld over zijn vriendin, en we verschillen op veel vlakken. Ik sport graag en wil fanatiek bezig zijn, zoals vroeger met voetbal op school. Hij heeft daar geen interesse in. Ook met geld gaan we anders om — hij geeft makkelijk uit, terwijl ik juist bewuster wil leven.
Hij houdt van drinken, ik niet. Hij wil vaak chillen, terwijl ik bezig wil zijn met mezelf verbeteren. Ik wil vooruit in het leven. Werken aan mijn doelen. Hij leeft meer in het moment, in z’n jeugd, en ik wil juist groeien.
Op werk voel ik me ook niet meer goed. De sfeer is veranderd en doorgroeien zit er niet in. Ik weet dat ik onder mijn niveau werk. Het liefst wil ik ander werk, maar ik wacht nog even tot ik mijn rijbewijs heb, zodat ik meer vrijheid heb.
Ik heb nu geen vriendin, maar dat komt wel. Ik jaag het niet na, al ben ik ook niet goed in zelf stappen zetten. Mijn vriend is daar juist wel veel mee bezig — hij is continu op zoek naar meiden. Dat past ook weer niet bij hoe ik nu in het leven sta.
Het begint me te storen dat ik smoesjes moet verzinnen om niet met hem af te spreken. Dat voelt niet goed. En ook al is het soms gezellig, hij gaat altijd tot het uiterste: van 1 drankje naar 10, van muziek iets harder naar maximaal volume. Hij is geen gek, maar gewoon iemand die anders in het leven staat dan ik nu doe.
Ik wil vrienden die passen bij mijn interesses. Vrienden bij wie ik mezelf kan zijn, zonder gedoe. Ik wil vrijheid voelen, groeien, mezelf ontwikkelen. Maar verandering is moeilijk, en het lukt me nog niet om echt de stap te zetten. Toch weet ik: er moet iets veranderen.
Ik zit een beetje vast. Ik weet wat ik wil, maar het lukt me niet om echt in beweging te komen. Veranderen is moeilijk, vooral als je mensen moet loslaten waar je lang mee omging.
Dus ja, ik kan wel wat hulp gebruiken. Misschien heb je tips, herken je dit, of kun je gewoon even met me meedenken. Ik wil vooruit, maar soms weet ik gewoon niet waar ik moet beginnen. Ik hoef geen bijbels aan teksten als reacties. Kort en krachtig is prima. Ik zoek gewoon een beetje moed om uit een put te klimmen die diep voelt. Niet omdat ik depressief ben, maar omdat die drang naar groei en verbetering knaagt.