Ik ben ongelooflijk dol op dansen in de club. Losgaan op het ritme van de muziek tussen 100 bewegende lichten. Mn energie kwijt kunnen in het dansen. Het is wat ik het liefste doe. Ik droom er oprecht van elk weekend in de club te staan. Na een weekje studeren. Maar wat nou als dit uitgaan niet kan? Omdat je vrienden andere interesses hebben. Sommige van mijn vrienden houden wel van uitgaan, maar dan van naar de kroeg gaan om te zuipen. Daar houd ik totaal niet van. Ik heb nieuwe vrienden gemaakt afgelopen jaren, maar nooit zit er meer een bij die net zo’n feestbeest is als ik. Elke week hoor ik wel over een leuk feest, ik app heel veel mensen en allemaal kunnen of willen ze niet naar het feest. Ik word er ook maar moe van dat constant mensen meevragen. Het leidt me af van mn schoolwerk en dat vind ik zonde. Ik vind school namelijk ook heel belangrijk. Maar ik mis gewoon dat stukje studentenleven. Het voelt zo saai… thuis van school terugkomen, een wandeling, studeren, dan naar bed en zo elke dag maar door. Tuurlijk af en toe een uitje, maar ik mis gewoon dat dansen in de discotheek. Even in een andere wereld zijn. Zo voelt t voor mij. Ik ben gewoon heel bang dat ik als ik later groot ben ik t ook gewoon kut ga vinden als ik dit nooit heb gehad dat stukje studentenleven. Alleen naar een feest gaan is gewoon een optie. In je eentje dansen in zo’n menigte zie ik oprecht niet zitten.