he ik ben een jonge van 14 en ik voel me absoluut niet thuis in mijn huis. want er wordt altijd gezegd dat ik niets kan dat ik lui ben doe ik een keer wat fout ben ik drekt een mongool moet alles zelf maar leren als ik met me vader over school praat zegt ie rustig dat hij zijn vertrouwen in mij verloren hebt omdat ik een keer bleef zitte en mijn family is hard werkend en doehetzelfers en zo maar ik heb dat niet en dan zie ik me vader met me omezegger omgaan en dan word ik gewoon jaloers ik heb al een paar keer geprobeert mijzelf te verbeteren maar steeds mislukt het afgelopen zondag kon mijn omezegger 20 keer opdrukken en toen begonne ze tegen mij ik moest het ook probeeren ik wist van mijzelf dat ik dat niet kon dus ik zei steeds nee toen zijn ze zolang doorgegaan tot ik opsting en met tranen in mijn ogen naar mijn kamer ging dit is al en paar keer gebeurt soms zijde ze dat ik homo was enzo ik geef daar niet om maar ze gaan net zo lang door ik krijg af en toe het gevoel dat ik een ongelukje was dat ik nooit de bedoeling was geweest nu lig soms gewoon met de tranen in mijn ogen op me bed te denken hoe ik mezelf kan verbeteren maar ik weet het niet meer
help
Probeer dingen zelf, ga goed leren dat je goede cijfers haalt, maak het huis schoon(Help ze met dingen te doen) probeer zelfstandig te worden dus niet om hulp vragen als iets even niet lukt. Want als ze dat zien dat je het wel kan dan zullen ze niet meer zeiken. Ga een gesprek met ze aan je moet je niet zo later behandelen, Zelfs niet door je ouders ! Jij moet niet veranderen hun moeten veranderen dat horen ze niet tegen een kind te zeggen!! Zeg tegen ze dat je niet zo behandeld wilt worden ga een verhaal aan ze vertellen hoe het zou zijn als ze zelf zo behandeld worden door mensen dat ze denken shit ik zit goed fout en dan gaan ze hoop ik vanzelf wel aardiger doen ! En ga vaker dingen met ze doen bijvoorbeeld naar een pretpark, diertuin etc
Allereerst denk dat er met jou helemaal niets mis is.Niet iedereen is gelijk,en we zijn allemaal verschillend,gelukkig maar,en wees vooral jezelf,je zegt je familie is hardwerkend,nou en, iedereen heeft zijn of haar eigen tempo,ook ik. Ben nogal dik,wel sterk maar niet lenig en absoluut niet goed in sport,heb zussen die behoorlijk intelligent zijn en een hoge opleiding hebben gevolgd,nu ik heb al moeite genoeg met middelbaar onderwijs,maar voel me er niet minder om.Ik ben ook niet keihard,meer sociaal voelend,en voel me daar goed bij.
Dat je een keer bent blijven zitten ,nou wat maakt dat uit op een mensenleven.Wees trots op jezelf,neem je familieleden niet teveel als voorbeeld,en praat eens met je ouders en vertel wat je dwars zit,en bel eens gratis en anoniem met de kindertelefoon.Kop op en laat je er niet onder krijgen door te denken dat je het verkeerd doet,heel dapper dat je dit schrijft,en echt met jou is helemaal niets mis,en laat ze maar praten,wees trots op jou zelf.
Dit topic is gesloten. Reageren is niet meer mogelijk.