• Voor ouders
  • Voor professionals
  • Aanmelden
  • Werken bij JOU
  • Contact
  • Forum
  • Wat kun je doen?
  • Video's
  • Thema's
  • Locaties
  • Over ons
  • JOU AcademiePPI x JOU
LinkedInInstagramTikTokYouTube
  • Forum
  • Wat kun je doen?
  • Video's
  • Thema's
  • Locaties
  • Over ons
  • Voor ouders
  • Voor professionals
  • Aanmelden
  • Werken bij JOU
  • Contact
LinkedInInstagramTikTokYouTube
  1. Home
  2. Forum
  3. Familie
  4. Mama die geen kinderen wildege en er toch 2 op de wereld heeft gezet
Vorige pagina
WhatsApp

Heb je vragen of wil je gewoon iets kwijt?

Ons team is er voor je. Bijvoorbeeld als je meer wilt weten over de activiteiten die wij organiseren. Maar zeker ook als we je kunnen helpen met je school, stage of bijbaan. Of als er gedoe is: online, met vrienden, thuis of op school. Laat het ons weten.

App met onsKom bij ons langs

doe mee & ontdek

  • Activiteiten
  • Stel anoniem je vraag
  • Kom bij ons langs
  • Video's

Meer over jou

  • Over ons
  • Aanmelden
  • Werken bij
  • Onze locaties
  • JOU Academie
  • Pers & Publicaties
  • Onze partners

Check onze socials

LinkedInInstagramTikTokYouTube
  • Privacyverklaring
  • Cookies
  • Klachten en bezwaar
  • © 2026 Jou
Vorige pagina

Mama die geen kinderen wildege en er toch 2 op de wereld heeft gezet

23 jaar
10 jaar geleden

Hallo ik ben een meisje maar ik heb een licht verstandelijke beperking en heb ook een syndroom.

 

Nu mijn ouders zijn uit elkaar gegaan en mijn papa heeft voor het andere geslacht gekozen en woont nu bij zijn vriend.en mijn mama heeft ook een nieuwe vriend.

 

Nu sinds een tijdje maken ik en mijn mama heel er veel ruzie eigenlijk elke dag.

 

Ze heeft mij ook al gezegt dat ze eigenlijk geen kinderen wildege. Maar toch heeft ze samen met mijn papa to h 2 kinderen gemaakt. Wat dat ik niet versta is dat dus ik ben de oudste dat ze al een kond hadden met een beperking die heel veel zorgen nodig had en zo waarom dat ze dan toch nog voor een 2 de kindje gegaan zijn.

 

Want ik heb nog een broer en die heeft geen beperking en syndroom.

 

En wat dat ik dan nog het strafste van al vind is dat ze dan nog durft zeggen tegen mij dat ze eigenlijk geen kinderen wildege.

 

Dus eigenlijk voel ik mij niet welkom en niet thuis bij mijn mama.

 

Nu ik heb sinds kort dus sinds bijna 2 maanden een vriend leren kennen een lieve jongen maar hij zei tegen mij in het begin als er ruzie was tussen ik en mijn mama dan zei hij ik bemoei mij er niet mee maar nu bemoeit hij er zich wel mee. Hij zegt dat ik dan bepaalde dingen niet op fb mag zetten enz.

 

Ik heb daarom mijn vriend geblokkeerd en en zo en ook nog bepaalde andere mensen.

 

Nu ik zou heel erg graag ergens anders gaan wonen maar ik kan nergens terecht.want als ik naar mijn oma ga dan zou ze al bellen naar mijn mama.dus dat is geen oplossing.

 

Nu ik ga morgen naar een activiteit en ik heb gevraagd of dat ze mij wil brengen naar daar omdat ze dat altijd doet en nu Wil ze dat niet meer doen.

 

Ze zegt tegen mij dat ik vriendelijker moet zijn en zo maar zij doe ook niet vriendelijk tegen mij.

 

Terwijl dat ik vandaag al vuile was gwassen en gedroogd heb en opgeplooid heb en zo en ik krijg er niets van bedanking voor terug.

 

Ik wil eigenlijk het liefst van al dood zijn iedereen bemoeid zich met mijn leven en zo en ik ben dat beu. Ik zou graag naar een psygyatry gaan want ik voel mij echt niet zo goed.

 

Ik ben bang dat ik op de een of andere moment een keer iets ga krijgen of gaat gebeuren met mij.

 

Wie helpt mij

 

Ook heeft ze nu een code op de pc gezet waardoor ik noet meer op internet kan.

 

Voor alle duidelijkheid nu typ ik met de tablet.

2 reacties
19 jaar
10 jaar geleden
jeetje wat heftig. Misschien kan je je moeder dit stukje wat je hebt geschreven laten lezen om duidelijk te maken hoe jij je voelt. Dan kan je het daarna samen over de thuis situatie hebben.

En anders moet je misschien aan je moeder en vader voorstellen om op je zelf te gaan wonen.
20 jaar
10 jaar geleden
Heey, wat een vervelende situatie. Misschien moet je er over praten met je moeder, of met je broer/vader/oma erbij. Misschien helpt dat. Als dat niet helpt kun je misschien tijdelijk bij je vader wonen. Ik zie dat je 23bent. Misschien is het dan een idee om langzaam er over na te denken om op jezelf te gaan wonen ( of onder begeleiding in een woongroep) ik hoop dat je er iets aan hebt gehad, laat het gerust weten!

Dit topic is gesloten. Reageren is niet meer mogelijk.