Vader heeft andere vrouw

12 jaar

7 jaar geleden

Oke er is iets waar ik al heel lang mee zit. Mijn ouders zijn sinds ik 3 was al gescheiden, maar heb daar nooit moeite mee gehad. Toen ik 7 was gingen ik en m’n broertje bij onze vader logeren toen bracht hij ons weer naar huis en opeens ging hij een andere straat in. M’n broertje en ik zeiden dat hij verkeerd reed. Toen parkeerde m’n vader de auto en hij zei “Ik moet jullie iets vertellen!” M’n broertje en ik dachten dat onze ouders weer bij elkaar zouden zijn, maar nee! Hij vertelde dat hij een hele lieve vrouw had ontmoet en dat hij daar verliefd op was. De glimlach van onze gezichten gingen gelijk weg en hij vroeg of wij het oke vonden als hij samen zouden zijn met haar. En ik gaf het domste antwoord ooit! Ik zei JA! Ik wou nee zeggen, maar ik was bang dat hij boos zou worden (Ik was vroeger best bang) en trouwens ik dacht dat het gewoon normale verkering was, maar dat is het TOTAAL niet! Ze hebben een kind gekregen (een meisje) mijn naam is ---- en ze hebben haar ----- genoemd. Sinds die dag voelde ik me alleen maar vervangen. Ik zag hoe m’n vader m’n zusje (-----) de lucht in gooide en weer opving en ik was zo jaloers ik wou dat ook, maar durfde het weer niet te zeggen! Daarna misschien wel voor de geboorte van m’n zusje waren ze blijkbaar getrouwd en m’n broertje en ik waren nooit uitgenodigd voor hun bruiloft! Weet je hoe graag ik bruidsmeisje wou zijn? Weet je wie bruidsmeisje was? Mijn stiefzus :( Maar het enige waar ik aan dacht was dat m’n vader gelukkig was. Dus ik heb niks gezegd! M’n stiefzus en ik kunnen het niet heel goed vinden met elkaar. Nou eigenlijk... Vind ze mij super aardig en we gaan altijd leuk met elkaar om, maar dat wil ik niet! Ik wil bij m’n vader zijn! Niet bij m’n stiefzus waar ik bijna niks over weet! Ik weet haar verjaardag niet eens! Wat nu ook altijd is is dat als ik vraag dat ik bij m’n vader wil logeren dan gaat m’n vader naar zn werk en dan blijf ik achter met zijn vrouw en mijn stiefzus (Ik noem haar nooit stiefmoeder) ik denk echt van wat doe ik hier!? Weet je wat ook raar is? M’n stiefzus heeft eigenlijk een andere naam (Weet niet hoe je het moet schrijven) maar toen we haar leerden kennen zei ze dat ze ----heet! Terwijl haar echte naam met een --- begint. Dus nu heb je ---+, ------ en -------! VRESELIJK! En ze claimt steeds mijn vader! Laatst ging ik uit met haar en haar vriendinnen en toen noemden “---” MIJN VADER haar vader! OMG WAT GEBEURD HIERR? Ik heb sinds die dag altijd voordat ik ging slapen zitten huilen in m’n bed. Het was allemaal mijn schuld wat hier gebeurd! Ik heb altijd elke dag tot vandaag spijt dat ik heb gezegd dat het oke was als ze samen zouden zijn, maar ik hou het echt niet meer uit! Ik wil vertellen dat ik het niet leuk vind wat gaande is. Opeens zit ik nu op dit moment ook te huilen! Ik voel me zo schuldig dat m’n broertje niet gelukkig is en dat ik niet gelukkig ben. Maar ik durf het gewoon niet te zeggen. Morgen ga ik ook naar m’n vader, omdat “------- jarig word en ik wil het dan heel graag zeggen, maar het lijkt mij niet het juiste moment. Ik weet echt totaal niet wat ik moet doen! Maar als ik het zou zeggen zou ik hebben gezegd dat ik niet meer terug wil komen zolang hun er nog zijn! Alleen het klinkt een beetje ruw, maar wat zou ik moeten zeggen? Kan iemand me helpen? En zou ik het wel moeten zeggen? Help meeee please :(

Van de redactie: namen mag niet hè? Dus die heb ik er ff uitgehaald

6 reacties

22 jaar

7 jaar geleden

Misschien kun je er niets aan doen dat je nu eenmaal zo'n karakter hebt dat je jaloers bent (wees er trots op....) maar wel dat je in de slachtofferrol zit. Je vindt jezelf extreem zielig lees ik zo. De oplossingen kunnen zo simpel zijn. Moet je vader werken als je er bent, ga dan op een moment dat hij vrij is!!!!!
Vindt je dat hij te weinig tijd heeft voor je. Vertel hem dat dan!!!
Maar ga niet jan en alleman de schuld geven van een situatie waar je zelf in zit. Je stiefmoeder kan er niets aan doen, je stiefzus ook niet, je half zus ook niet. Dus ga hen niet zwart zitten maken... Dat is heel erg sneu.

En is het zo erg dat je stiefzus je vader haar vader noemt? Ik noem mijn stiefvader ook mijn vader en mijn stiefzusje heeft daar geen enkel probleem mee. Hij doet mega veel voor mij, is een schat dus hij verdient niet minder en jouw vader waarschijnlijk ook niet!

Wees blij dat hij zo'n goeie man is dat hij dat van hen verdient. Wees blij dat hij blij is en besef je even dat ondanks dat hij je vader is, hij jouw bezit niet is. Ja je hebt recht op tijd met hem maar dat kan je ook normaal tegen hem zeggen in plaats van zielig en zeuren en manipuleren (ja manipuleren ja, zeggen dat je niet terug komt zolang zij er nog zijn is manipulatief en heel heel erg laag, je vader laten kiezen tussen mensen waar hij van houd is gemeen!)

12 jaar

7 jaar geleden

Ja, maar wat heb ik eraan als ik bij m’n vader ga logeren en dat hij dan de hele tijd weg is. Dan zit ik opgescheept met die mensen. En ja sorry als ik jaloers overkom, maar ik vind dit alsnog een beetje raar hoor! Niet uitgenodigd worden op vaders bruiloft, kind met ongeveer zelfde naam, stiefzus dat onze vader haar vader noemt. Ik weet niet eens hoelang ze al zijn getrouwd. Waarom hadden ze dat niet eerder kunnen vertellen dat ze getrouwd waren? En JA ik ben blij dat hij gelukkig is, daarom vind ik het ook moeilijk om te zeggen. En wat kan ik er aan doen dat ik een beetje jaloers ben, want ja ik geef zelf toe ik ben jaloers. Maar dan ben ik niet gelijk een kreng ofzo. Het enige wat ik wou horen is tips om te zeggen dat ik en m’n broertje het niet fijn vinden. Ik hoef niet te horen dat ik jaloers ben, want ja ik weet dat al, maar kan daar helemaal niks tegen doen.

20 jaar

7 jaar geleden

Hey TS, anders dan de meiden hierboven vind ik je niet egoÃ¯stisch. Ik hoor dat je vind dat je vader te weinig aandacht voor je heeft, en ik snap dat dat zo voelt als jij en je broertje bijvoorbeeld niet voor zijn bruiloft uitgenodigd zijn. Dat gevoel is helemaal niet raar: je bent zijn dochter en ook nog best jong, dus natuurlijk heb je steun en liefde van je ouders nodig. Dat hij een nieuwe vrouw heeft gevonden en met haar een kind heeft, moet niet betekenen dat hij jou en je broertje gaat negeren: hij hoort zowel aandacht te hebben voor jullie als voor zijn nieuwe gezin.

Als ik jou was, zou ik een keer eerlijk tegen je vader zeggen dat je graag meer tijd met hem wilt besteden. Het kan heel goed dat hij niet goed beseft dat jij en je broertje je vervangen voelen.

Ik kan me voorstellen dat het makkelijk is om je vaders nieuwe relatie de schuld te geven van zijn gebrek aan aandacht voor jullie, maar het is beter om zijn nieuwe gezin niet de schuld te geven. Dat brengt alleen maar ruzie. Je vader hoeft niet te kiezen voor jullie Ã³f voor zijn nieuwe vrouw en dochter: hij kan ook voor allebei kiezen.

22 jaar

7 jaar geleden

Wat is hier zo erg aan? Wil je dat je vader elke avond na werk alleen, eenzaam in een koud en donker huis terug komt? Nu komt hij thuis in een warm nest met iemand die van hem houdt die thuis op hem wacht. Dat is toch mooi? Niet zo'n probleem van maken. De wereld draait niet om jou.

22 jaar

7 jaar geleden

Jezus kind, wat is jouw probleem? Is het zo erg dat je vader gelukkig is? Doe ff niet zo egoïstisch! De wereld draait niet alleen om jou weet je. Lijkt vaak zo als je nog een klein kind bent maar newsflash, je vader heeft ook een eigen leven. Laat m lekker. Leven en laten leven zegt mijn moeder altijd.

23 jaar

7 jaar geleden

Sorry maar je klinkt echt als een jaloers kreng. Wat is dit? Gun je vader lekker zijn geluk! Doe ff normaal en gedraag je niet als een klein kind. Kom op zeg, zet jezelf eroverheen, doe niet zo jaloers en ja. Get over yourself!

Dit topic is gesloten. Reageren is niet meer mogelijk.