• Voor ouders
  • Voor professionals
  • Aanmelden
  • Werken bij JOU
  • Contact
  • Forum
  • Wat kun je doen?
  • Video's
  • Thema's
  • Locaties
  • Over ons
  • JOU AcademiePPI x JOU
LinkedInInstagramTikTokYouTube
  • Forum
  • Wat kun je doen?
  • Video's
  • Thema's
  • Locaties
  • Over ons
  • Voor ouders
  • Voor professionals
  • Aanmelden
  • Werken bij JOU
  • Contact
LinkedInInstagramTikTokYouTube
  1. Home
  2. Forum
  3. Familie
  4. Broer wordt voorgetrokken
Vorige pagina
WhatsApp

Heb je vragen of wil je gewoon iets kwijt?

Ons team is er voor je. Bijvoorbeeld als je meer wilt weten over de activiteiten die wij organiseren. Maar zeker ook als we je kunnen helpen met je school, stage of bijbaan. Of als er gedoe is: online, met vrienden, thuis of op school. Laat het ons weten.

App met onsKom bij ons langs

doe mee & ontdek

  • Activiteiten
  • Stel anoniem je vraag
  • Kom bij ons langs
  • Video's

Meer over jou

  • Over ons
  • Aanmelden
  • Werken bij
  • Onze locaties
  • JOU Academie
  • Pers & Publicaties
  • Onze partners

Check onze socials

LinkedInInstagramTikTokYouTube
  • Privacyverklaring
  • Cookies
  • Klachten en bezwaar
  • © 2026 Jou
Vorige pagina

Broer wordt voorgetrokken

16 jaar
6 jaar geleden
Hoi alle, Ik ben een meisje van 16 jaar en heb een broer van 23, hij woont nog thuis en zorgt voor wrge overlast. Op zijn 15e heeft hij een computer gekregen van mijn ouders, sinsdien is hij ernstig verslaafd hij speelt zo een 13 à 14 uur per dag. Hij heeft wel zijn opleiding afgemaakt maar hij heeft nog geen baan, soms wordt hij boos als hij een online game aan het spelen is en schreeuwt hij ontzettend hard terwijl het middernacht is (soms 23:00, soms zelfs 03:00), hierdoor schrik ik wakker. Dit heb ik echt al 100 keer aan mijn ouders verteld maar ze doen helemaal niets eraan, ik en mijn zus denken allebei dat ze gewoon bang voor mijn broer zijn, ze doen namelijk echt alsof hij heilig is en hij komt ook echt overal makkelijk vanaf en krijgt nooit de schuld. Hierdoor voel ik mij ongehoord en ook wanhopig (mijn zus vertelt ook dat ze dit heel raar vind en daarom woont ze nu in haar eigen huis), als ik dit aan mijn moeder vertel dan zegt ze dat ze ook niet weet wat ze met mijn broer aan moet maar dat ze wel weet dat ik gelijk heb, dan voel ik me eventjes beter maar de volgende dag gaat ze gewoon door met mijn broer te aanbidden. Hierdoor heb ik de hoop opgegeven en negeer ik mijn moeder ook vaak, ik heb gewoon geen zin in haar excuses. Ik stel ook vaak voor dat mijn broer in het schuurtje naast ons huis moet wonen en dan is mijn moeder het daar zogenaamd helemaal mee eens, laatst zei ze bijvoorbeeld dat ze niet denkt dst mijn broer zich nog gaat aanpassen en letterlijk de volgende dag zei ze tegen mij dat iedere dag een nieuwe dag is en dat mensen kunnen veranderen. Deze excuses hoor ik al voor ongeveer 5 jaar en ben er inmiddels (zacht uitgedrukt) helemaal klaar mee. Ze is bang dat mijn broer zichzelf iets ergs aandoet maar ik voel me door deze jaren heen erg wanhopig. Daarom heb ik besloten dat IK maar in het vieze koude schuurtje ga wonen, omdat mijn moeder te bang is om mijn broer naar het schuurtje te sturen. Ik vind dit niet eerlijk maar helaas is er geen andere oplossing, voor de mensen die denken dat ik overdrijf, hij schreeuwt ontzettend hard en ik schrik hier echt van. Hopelijk gaat mijn moeder eens beseffen dat ze mijn broer eens hard moet gaan aanpakken, het liefst heb ik natuurlijk dat mijn broer degene is die naar het schuurtje moet 'verhuizen'. Het allerergste vind ik nog dat mijn broer, die niets doet en erg asociaal is, het lievelingetje van mijn ouders is. Weet iemand wat ik moet doen om te zorgen dat mijn broer naar het schuurtje moet i.p.v ik? Alsjeblieft, help me, ik weet echt niet meer wat ik moet doen.
2 reacties
16 jaar
6 jaar geleden
Ja, ga ik doen maar ik weet best wel zeker dat dit niets gaat veranderen, ik zit al heel lang met dit probleem en mijn ouders blijven gewoon te bang om iets te doen wat mij wanhopig maakt. Elke keer als ik iets zeg dan zegt m'n moeder dat ik mijn mond moet houden omdat ik er niets van weet terwijl ik het 'slachtoffer' van deze situatie ben (niet om zielig te doen, maar het is wel zo en m'n zus vindt dit ook dus ik ben echt niet de enige (als ik het tegen vriendinnen zeg vinden ze het ook raar))
21 jaar
6 jaar geleden
Slaap er een nachtje over, dan kijk je er morgen weer heel anders tegen aan

Dit topic is gesloten. Reageren is niet meer mogelijk.