Dat de hel bestaat, staat helemaal niet zo duidelijk in de Bijbel. Er zijn meerdere woorden in de oorspronkelijke talen met verschillende betekenissen, die allemaal met 'hel' worden vertaald (bijv. het woord 'sheol', dat meer naar een algemeen 'dodenrijk' verwijst). Er zijn wat verwijzingen naar een vuur waarin zondaars geworpen zullen worden, maar daarbij moet je je ook afvragen in hoeverre er sprake is van bijv. beeldspraak. (Zo wordt het woord 'gehenna' vaak met 'hel' vertaald, maar dit was gewoon een bestaande plaats in de buurt van Jerusalem!)
Persoonlijk weet ik niet precies wat er na de dood gebeurd, maar nee, ik geloof niet dat er mensen zullen 'branden in de hel'. Misschien dat sommige mensen dan het eeuwig leven bereiken en anderen gewoon dood blijven, misschien dat iedereen naar de hemel gaat - hoe die er dan ook uitziet. Daar kan ik zelf niet over oordelen. :-)
Ik geloof zeker dat Jezus onze redder is, maar dit wordt naar mijn mening vaak versimpeld tot: 'Accepteer Jezus als je redder en je gaat niet naar de hel.' Volgens mij gaat het over veel meer dan dat: verlossing heeft ook zeker te maken met dit leven: als ik er bijvoorbeeld van overtuigd ben dat God van mij houdt, raakt het mij veel minder als mensen me beledigen. Dat is voor mij een belangrijk deel van het geloof: de gedachte dat er iets veel groters is dan onze zorgen in het leven en dat we kunnen terugvallen op Gods liefde om ons te steunen. En daarnaast zie ik verlossing ook wel degelijk als iets maatschappelijks, bijvoorbeeld in het helpen van armen en zieken. Als ik de Bijbel lees, krijg ik in ieder geval de indruk dat de boodschap van Jezus over veel meer gaan dan over de hel vermijden door de juiste dingen te geloven.
Wat je over heidenen zegt is zeker waar. Daarom is het naar mijn mening lang niet altijd een goed idee om de Bijbel als letterlijk waar te lezen. Dit zijn voor mij teksten van verschillende auteurs, geschreven in verschillende tijden en omgevingen, waarin mensen iets vertellen over hun ervaringen met God. Die teksten waarover jij het hebt zijn geschreven in het oude Israël en Juda en zijn heel politiek van aard: dit waren landen in een wereld vol oorlogen en veroveringen, waaraan ze zelf ook deelnamen. Hoeveel je als land voorstelde, hing af van je militaire macht. Als er dus geschreven wordt over het verslaan van heidenen, gaat dat niet in de eerste plaats om geloof, maar over oorlogen tussen verschillende landen met verschillende culturen en godsdiensten. Kritiek op heidenen wordt dan ook met name gegeven wanneer het hierbij gaat om (politieke!) vijanden van Israël/Juda. Tegelijkertijd zien we bijvoorbeeld dat de niet-joodse, Perzische koning Cyrus, die de joden uit Babylon terug naar hun gebied liet gaan, juist wel positief wordt genoemd in de Bijbel: in Jesaja 45:1 wordt deze koning zelfs als Gods 'gezalfde' omschreven. Hiermee wil ik overigens absoluut niet zeggen dat het vermoorden van 'heidenen' te rechtvaardigen valt; integendeel, wat mij betreft is oorlog slecht en verschrikkelijk. Maar wat ik bedoel is dat het verslaan van heidenen vooral een politiek idee met een religieuze 'kleur' is en veel minder een religieus idee: het is dus veel meer 'down to earth' dan je zonder context zou kunnen denken.
Waar ik vervolgens naar op zoek probeer te gaan als ik de Bijbel lees, is wat ik toch uit deze teksten kan leren, ondanks het verschil in cultuur én in denken over goed en slecht.
Sorry dat dit zo lang is geworden. :-)