Ts hier.
Zo te zien heeft eigenlijk iedereen een andere visie op goden, ik geloof zelf niet en eigenlijk ook nooit echt gedaan. Echter vind ik het wel interessant om te lezen, wat iedereen nou verstaat onder de definitie van een god.
Over alle theorieën en geloofsovertuigingen gesproken, ik denk zelf dat er geen goden (meer) zijn. Als ze er waren, hebben ze deze wereld lang geleden verlaten.
Verhalen van goden die een stad laten zinken, een generatie in één nacht van het gegeven leven beroven, of een verzoek om de wereld te laten eindigen. Verkeerd begrepen geschiedenis, of slechts een verhaal? Ficties, hoe kunnen ze er niet zijn?
Menselijke taal komt met kennis, maar ook met leugens en gebroken beloftes. En toch zit het in de menselijke aard om zijn of haar plek niet te kennen in dit alles. Iedereen loopt hier rond, zonder ook maar iets te weten wat het zelf is, laat staan de wereld om zich heen. En dus vermoed ik dat goden gewoon het product is, van een verklaring zoeken voor alles wat mensen te ver boven het kunnen begrijpen gaat.
In Plato's grot waren gevangenen geketend en gedwongen naar schaduwen te kijken die danste over de muur. Vrijheid was van hun ontnomen, totdat ze het ontdekbare namen als hun realiteit.
Net als in Plato's grot, een hersenspinsel wordt als realiteit ervaren, zelfs als de waarheid een leugen blijkt te zijn. De productie van het menselijk brein om maar een verklaring te hebben voor alles wat het niet begrijpt, maar ook om steun te vinden in moeilijke tijden en onzekerheid. Ik weet zeker, dat iedereen het laatste begrijpt.
Om het bovenstaande verhaal te versimpelen; Schiep god de mens, of de mens de god..? Oordeel niet te snel, omdat het tegen je principes en overtuigingen in gaat, maar neem je tijd.
Dit topic is gesloten. Reageren is niet meer mogelijk.