Naar de kerk moeten

Behoor ook tot een geloofsgemeenschap die streng in de leer zijn. Dat ik hier reageer mag eigenlijk al niet. Problemen moeten we bespreken met de jeugd ouderling. Als we iets doen wat verboden is moeten we dit op biechten, wat ik niet altijd doen. Gehoorzaam zijn aan je ouders is heel belangrijk. De bijbelse tucht wordt toe gepast. Toch is het een soort bescherming en ergens bij horen, onderling zijn vriendschappen met andere jongeren heel hecht. Heeft nadelen maar ook voordelen.

J20 de westerse beschaving begint in een puinhoop te veranderen. Wil je dat soms ontkennen? Volgens jou gaat het allemaal prima denk ik. Zit echt toekomst in.

@ TS, “je ouders hebben beloofd”, dat mag zo zijn, maar je komt onderhand op een leeftijd waarin je zelf mag beslissen. Ik heb niets met geloof en kerk, het is een instituut dat zichzelf in stand wil houden, daar pas ik voor.

@ m 19, lekker blijven geloven, niet uitgaan van feiten, maar fantasieën! Mijn credo, eerst zien en dan geloven.

School is ook niet altyd fyn maar moet ook ik moet soms dubbel concentreren heb een vorm van adhd elke verandering is voor mij moeilijk slik ritulin en Concerta kort geleden kreeg ik een depressie als ik dan thuiskwam en vooral na het avond eten was ik bekaf zo verschrikkelijk moe mn moeder of mn oma waste mij dan bij het aanrecht in de keuken totdat mama een gesprek met dokter en doorgestuurd na de ggd en daar kreeg ik ritulin langzamerhand gaat het weer de goede kant op wil gewoon weer zelf douchen en niet als een kleuter door oma of mama gewassen worden

Jij steekt meer op in de kerk dan op school. School zaait alleen maar verwarring over gender en onze oorsprong

Wij zijn ook streng gereformeerd ik moet op zondag 2x naar de kerk valt niet mee bidden voor het eten bidden na het eten elke dag leest oma 20 minuten uit de bijbel voor savonds voor het slapen gaan zit oma in een diepe stoel dan moet ik op mn knieën voor haar mn ogen sluiten handen vouwen en bidden we samen de 4 oefeningen alles wat ik er over zeg levert ruzie op dus ik ben nederig en gehoorzaam

Hoi TS, het is al gezegd, zolang je thuis woont en geen 18 bent zullen je ouders hier een zware stempel op drukken.
Niet dat dit na 18 minder hoeft te worden, maar wettelijk zou je dan je eigen keuzes kunnen maken (let op wettelijk).

De katholieke kerk waar ik ooit aan toe heb gehoord is al leeggelopen, bij hervormd/gereformeerde/protestantse gemeenschap is dit proces nu ook aan de gang. Vrees dat je nog even moet doorbijten, maar de bevrijding (zo zie ik dit) komt in zicht. Sterkte

Ik denk dat je zolang je thuis woont aan deze verplichting vast zit. Veel gelovige ouders kunnen dat kerkgedoe niet loslaten.

Ik vind er ook niks aan maar moet ook.

Zoek de universele verklaring van de rechten van de mens eens op. En soortgelijke documenten. En laat hen die lezen. Iedereen heeft recht op vrijheid van denken, en vrijheid van levensfilosofie en religie.

Probeer hen duidelijk te maken dat hun visie voor jou niet de juiste is, en dat je wel bepaalde algemene aspecten waardeert (als dat zo is, en zoek uit welke), maar niet de bekrompen details bijvoorbeeld die niet meer van deze tijd zijn (zoek daar ook voorbeelden van).

Dus maak hen taktvol en beleefd duidelijk dat je je eigen weg moet zoeken, dat jij niet hun leven kan leiden/lijden. Anders blijf je bezig met het leven te leven van mensen die al 1000 jaar dood zijn.

En ja, dat was bij ons ook zeer lastig. Ze wilden niets weten van mijn visie, ze wilden geen overleg. Uiteindelijk ben ik gewoon botweg gestopt met naar de kerk gaan. Mijn moeder heeft toen maanden niet met mij gesproken. Niet aangenaam, met altijd die verwijtende blik. Maar ja...

Hoi TS,

Het is lastig om hier iets over te zeggen als je niet uit dit wereldje afkomstig bent. En dat ben ik niet, gelukkig. Wel had ik een vriend die reformatorisch opgevoed wordt, die er wel happy mee is en het contact met mij heeft verbroken omdat ik niet gelovig ben er daarvoor uitkom.

Vraagje: Hoe lang heb je al niets met het geloof meer? Of heb je er toch wel wat mee omdat je wel diensten in andere kerken zou willen bezoeken? Sterkte met je strijd!

Ik snap wel wat je bedoeld. Ik ga ook al mijn hele leven mee naar de kerk met mijn ouders. Dit verwachten ze ook wel, maar ik vind het niet erg en juist wel goed om met andere gelovige samen te komen. Daarnaast heb ik aardig wat vrienden in de kerk die ik alleen op zondag zie. Hoe is dit bij jou?
Als ik je verhaal goed begrijp, bedoel je dat je graag een keer naar een ander soort kerk wilt. Dit zouden je ouders moeten accepteren, want dit kan voor jou geloof opbouwend zijn juist. Probeer het een keer rustig met je ouders te bespreken en leg uit waarom je dat fijn lijkt. Ik hoop dat je ouders je zullen begrijpen en dat ze vertrouwen dat andere kerken ook preken vanuit de bijbel.