Beste mensen,
Ik beschouw mezelf als christen en zou graag vaker naar de kerk gaan en mij laten dopen en vormen (katholiek). Echter kom ik uit een ongeloving gezin, waarbij de zondagmorgen gevuld wordt door het ontbijt.
Als ik naar de kerk ga, heb ik het gevoel dat ik mijn gezin laat stikken. Blijf ik thuis, dan heb ik het gevoel dat ik in de kerk moet zijn. Praten met mijn ouders lijkt weinig op te leveren, ze snappen het niet en vergroten de keuze eigenlijk alleen maar.
Adviezen, mensen die dit herkennen?
@J17
Je zit in feite in dezelfde (twee-)strijd als diegenen die in een gelovig milieu opgroeien en dat geloof absoluut niet zien zitten. Toch wordt er verlangd dat ze naar de kerk gaan en er wordt gedreigd met hel en verdoemenis.
Het heeft allemaal te maken met het respect dat ouders voor
de keuzen van hun kinderen hebben. Een levensovertuiging kan en mag je niet opleggen aan een ander (je kind).
Ik zou niet meer de discussie aangaan over het waarom jij gelooft. Dat helpt niet omdat ze het zich niet kunnen voorstellen.
Zeg alleen nog dat je je gezin heel belangrijk vindt en dat je veel van ze houdt maar dat je tegelijk je eigen weg moet gaan. En vraag hun respect en steun voor je keuze.
Succes,
Ir.
Nb. heb zelf helemaal niets met geloven.
Dit topic is gesloten. Reageren is niet meer mogelijk.