Beetje verwarrend al die topics over opvoeding,geloof en billenkoek.
Door mijn conservatieve familie is het uit met mijn vriendin.
Onze geloofsbeleving propagandeert nog tucht en soms lijfstraf,maar geen mishandeling. Ouderlingen spreken met de ouders hier over.
Mijn verzet leidt dat ik maanden lang niet meer naar de kerk en verenigingen ga, ondanks gesprekken, alleen voel tegenstand van mijn afstand van vrienden, ouders en vooral mijn oudere broer,die in de heilzame werking gelooft van een leer uit bijbels standpunt.
Hij heeft een dienende taak ,heeft een vriendin die net zo denkt als hij, mijn kameraad had hetzelfde als ik maar is toch terug gekeerd naar de broederschap.Een paar dagen terug stond een jongen op onze stoep wilde praten met mijn broer, ken hem wel maar geen omgang ooit met hem gehad.Waar het gesprek over ging,weet ik niet, blijft ook geheim,wordt niet over gepraat wat je bespreekt.Maar toen hij wegging en ik hem uit liet zei hij, je moet ook terug keren ,ik had ook afstand genomen maar voelde ik moet terug,daarom zal ik vergeving vragen en heb mijn vader om een tuchtiging gevraagd, hij wilde dit niet, was wel heel blij, maar ik wil boete doen zei hij en daarom de jeugdouderling gevraagd om dit te doen.
Ik snap dit niet of wel, soms denk ik na zijn relaas ,ergens zou ik het ook wel weer willen,terug naar het oude vertrouwde geloof.