Mijn ouders zijn toen ik 10 jaar was ook uit elkaar gegaan. Ik dacht altijd dat dit mijn fout was en heb hierdoor ook vele problemen gehad. 1 ding is zeker nu ik ouder ben weet ik dat dit absoluut niet mijn fout was en zo mag je ook niet denken je voelt je beroerd dat is volkomen normaal, je ziet je ouders nu eenmaal dood graag en wil niet liever dan dat ze bi elkaar blijven. Maar het is net dat ze uiteen gaan dat ze niet meer van je houden ? Je ouders zullen er altyd voor je zijn of ze samen zijn of uit elkaar maakt niet uit, zulke dingen leer je als je opgroeid mee omgaan en er het pisotieve van inzien, je mag zeker niet jezelf verminken dat heeft geen zin praat erover met je ouders en laat ze zien hoe je je voelt je zal ze niet kunnn tegen houden maar je kan wel maten zien dat je niet goed weet hoe en wat nu. Geef ze de kans om het uit te leggen op een rustige manier wat er zal gebeuren etc ;) en weet je waar ik het positieve van heb ingezien in de scheiding van men ouders ? Toen ik jonger was kreeg ik meer kadotjes vor men verjaardag ;) kleine donhen die het niet altijd slecht maken ;)