Hallo meisje 13,
Erg rot voor je dat je je niet gehoord/begrepen voelt. Je situatie klinkt enigszins bekend. Ik heb ook een moeilijke vader. Weet wel dat hij van jullie houd, dat lijkt nu misschien niet zo maar als je ouder wordt dan ga je dat meer inzien. Ik kon nooit echt goed opschieten met mijn vader, de laatste jaren gaat het wel beter en zie ik dat dingen die vroeger slecht leken achteraf gezien niet zo bedoeld waren. Ik denk dat je vader het moeilijk vindt jou en je zus weinig ziet. Ook zal hij er moeite mee hebben dat jullie zijn nieuwe vrouw niet echt accepteren. (begrijpelijk van jullie kant, want zij is natuurlijk niet jullie echte moeder). Als belangrijkste tip kan ik je mee geven een keer al je gevoelens op papier te zetten. Gewoon heel open en eerlijk en deze brief aan hem opsturen. Dus je stuurt die brief met al je gevoelens erin. Je mag ook best zeggen dat je het moeilijk vind om zijn nieuwe vrouw te accepteren. Zeg ook dat je vaker met hem alleen (dus zonder zijn nieuwe vrouw) leuke dingen wilt doen.
Aan het einde van de brief is het belangrijk hem te vragen er met jou (en je zus) rustig over te praten bij hem thuis.
Dus schrijf een brief, geef hem wat tijd om er over na te denken en ga een paar dagen later met hem in gesprek.
Hij kan natuurlijk niet in jouw hoofd kijken wat jij denkt en andersom ook niet.
Ondanks dat dit misschien moeilijk is, is communicatie heel belangrijk. Ik weet zeker dat je je achteraf ook heel opgelucht voelt en weer kan werken aan een prettige relatie met je vader. Want ik lees in jouw verhaal ook dat je om hem geeft.
Ik hoop dat je hier iets aan hebt gehad en laat maar even weten wat je ermee doet.
Succes ermee!