Hey, Mijn ouders zijn gescheiden. Ik ben om de twee weken een weekend bij me pa, samen met broertje 13 en zusje 11. Mijn pa is een vage jonge. Hij is 49, gespierd, mooi en heeft een goede baan bij de haven. Hij vind werken belangrijk en heeft haat aan alle linkse partijen. Zijn collegas en vrienden zijn allemaal stoerdoeners, hijzelf ook. Hij scheld veel, vooral als hij boos is. Hij drinkt ook veel. Ondanks dat mag ik hem heel graag. Ik ben zelf ook als mn pa. Mijn moeder daarentegen (45 jr.) Is al drie jr. werkeloos, gelooft in god en vind schelden uit den boze. Als ik fuck zeg ga ik al te ver. Op zich is dat niet zo'n groot probleem. Mijn probleem is dat we als enkele jaren totaal niet met elkaar opschieten. Zij schreeuwt veel, daar kan ik niet tegen. Dan word ik boos op haar, en zo volgen de ruzies. Dat vijd ik klote, voor mijzelf en broertje, zusje. Soms kan de hele buurt meeluisteren, zo gaat het eraan toe. De situatie in het kort: als we bij ma zijn moeten we veel klusjes doen. Als ik naar me vaders huis wil moet ik eerst om de sleutel vragen, vaak mag t dan toch niet. Mams zegt altijd das ze nt druk heeft, terwijl ze bijna de hele dag op de bank zit en verder alleen kookt. Ze is een stresskip, haar dag begint en eindigt met stress. Als ik haar confronteer met dingen die ik niet leuk aan haar vind, negeert ze me, of ze zegt dat ik brutaal ben, of ze zegt dat het niet waar is. Ze vergelijkt veel: P. heeft het wel goed gedgedaan, jij niet bijvoorbeeld. Ze slaat ook soms en dreigt veel. Als ik dan boos word zegt ze dat ik ziek in mijn hoofd ben (ze meent het echt). Ik trek het niet. Vaak bel ik mijn pa huilend op, maar hij zo'n iemand die er niks aan doet. Kindertelefoon is beperkt open....wat moet ik doen? Is mijnsiruatie voor anderen ook herkenbaar? Gr.
Dit topic is gesloten. Reageren is niet meer mogelijk.