WTF ;

Heb sinds een jaar of 5 al meerdere malen zelfmoord pogingen ondernomen deze kwamen voort uit gepest worden door dat ik al op zeer jonge leeftijd heb laten weten dat op jongens viel. Vanaf dat moment had ik geen een enkele vriend meer iedereen week van mijn zijde als ik besmet was met een hele erge ziekte. Die houding van die nep vrienden heeft me toen best wel aangegrepen, na school kon ik bij niemand terecht om te spelen. Op school hielden ze de schijn op, om het niet aan de leraren op te laten vallen. Die houding werd steeds grimmiger werd steeds meer gepest tijdens gym was er altijd wel iemand naar de wc moest om vervolgens al mijn kleding te verstoppen. Na school tijd ben ik een paar keer opgewacht door meerdere jongens om mij te verder te pesten ze namen bijvoorbeeld mijn rugtas met als mijn schoolboeken af en leefden die een vijver of sloot, of inplaats van het legen van de rugzak hebben ze met z'n allen er boven op gaan staan. Het ergste wat ze me aan gedaan hebben is toch wel dat ze me hebben opgewacht bij een klein stuk bos, daar werd ik omsingeld en werd ik geslagen met stokken der werd aan mijn rugzak getrokken na een tijd namen ze mijn rugzak af en begon ze te roepen trek je schoenen uit bij het negeren kreeg ik een steen naar me toe gegooid elke keer dat ik negeerde kreeg ik een steen tegen me aan gegooid. Op laatst riep er een van die jongens kleed je uit want we willen je naakt zien, we willen zien hoe hoe een kankerhomojongen als jij er naakt uit ziet. Op dat moment heb ik geprobeerd hard weg lopen maar ze kwamen achter me aan en lieten teckkelen eenmaal op de grond begionnen ze allemaal aan mijn kleding te trekken net zolang tot ik bloot op de grond lag ze hebben me overal geslagen met stokken (met deze actie van hen ben ik een teeltbal kwijtgeraakt) toen ze uitgeslagen waren geraakt ben ik via sluip weggetjes tot vlakbij mijn buurt gekomen om niet bloot op straat te worden gezien heb gewacht tot het donker werd om zo ongezien door anderen thuis te kunnen komen. Toen ik thuis kwam zat me moeder me optewachten in de keuken toen ze me zag schrok ze zich lam en vroeg me wat er gebeurd was nadat ik weer gekleed was heb ik haar het verhaal gedaan van hoe en wat. Die zelfde avond zijn we naar de EHBO post gegaan die mij hebben onderzocht en mij meteen doorverwezen naar het ziekenhuis. Daar aankomen hebben de doktoren samen met m'n moeder de politie gebeld zij hebben verhaal gedaan van wat mij over komen was. Nadien kwam er een agent naar me toe die naar namen vroeg, de namen van alle jongens die mij zo toegetakeld hadden. In de jaren na dit incident ben ik niet meer door schooljongens in elkaar getrapt of geslagen maar door buurtjongens. Dat heeft mij laten zien dat ik ongewild was in de buurt, niemand hield van mij (op mijn moeder na) maar zij kan onmogelijk altijd naast mijn zijde zijn. Nadat ik aangereden ben door een wagen was het voor nog duidelijker.