ik doe nooit iets goed thuis of in ieder geval is het nooit goed genoeg.. altijd gezeik en als ik tegen ze zeg dat ik het niet leuk vind of zeg hoe ik het voel lachen ze me gewoon compleet uit en zeggen dat ze me niet snappen en doen ze schijnheilig en dat ze niks fout doen maar ze weten niet hoe het voor mij voelt.. elke keer als ik ruzie heb of die dreig te krijgen en het is avond al is het pas 7 uur ga ik naar boven en naar bed en dan zeggen ze dat ik niet weg moet lopen maar dat doe ik allen om die ruzies te voorkomen... een keer werd me vader helemaal boos op me en begon me te slaan kneep me en sleurde me van de bank vervolgens zij ik dat ik naar bed ging en hij zo ja ga maar naar boven loop ik naar de trap komt ie naar me toe en knijpt ie me in me armen en zegt dat ik niet naar boven mag like wtf... en een keer had ik s'ochtends ruzie met mijn moeder ik ging naar school heb me de hele dag kut gevoeld er over en er aan gedacht dat er een moment kwam waarop ik weer weg zou moeten op school en naar huis zou moeten maar ik wou niet ik was bang voor wat er komen zou en durfde niet meer vervolgens ben ik helemaal omgefietst zodat ik later thuis zou zij en ik dus ook later pas ruzie kon krijgen... ben ik dan echt zo een mislukkeling?x
Dit topic is gesloten. Reageren is niet meer mogelijk.