Niet iedereen zal mijn mening delen maar ik vind dat als je zo goed mogelijk probeert te leven, en respect hebt voor anderen, dat dat voldoende is voor god. En dan maakt het niets uit of je homo bent of niet.
Ik zelf kom uit een zwartekousendorp en ik weet dus ook wel hoe heftig er gereageerd wordt op homofilie.
Wat natuurlijk volkomen onzin is, homofilie is van alle tijden, en het kan volgens de bijbel dan wel een " gods gruwel" zijn, er staan zoveel dingen in die niet mogen en die tegenwoordig volkomen geaccepteerd zijn. Het probleem met religie is dat mensen er bepaalde dingen eruitpikken die ze voor henzelf belangrijk vinden (al dan niet gedrild door hun opvoeding), en dat dan vervolgens als de enige waarheid aanhouden zonder enige ruimte voor discussie.
Ik heb de kerk verlaten juist omdat ik al zoveel hypocrisie heb gezien. De druppel voor mij was eigenlijk toen mijn zus niet opnieuw mocht trouwen in de kerk : zij was namelijk gescheiden, en het maakte voor de kerk verder niet uit dat haar eerste man haar sloeg, en alcoholist was.
Zoals meisje 18 al zegt, ik denk dat het misschien beter is om het nog even helemaal niet bekend te maken aan kortzichtige ouders, gewoon om al te veel gezeur thuis te voorkomen. Maar als je straks volwassen bent en op eigen benen staat moet je VOORAL je eigen hart volgen en het dan alsnog bekend maken . Ook al doet het je ouders verdriet.