Ik ben een jongedame van 16 jaar en ik word lichtelijk gedeprimeerd en agressief van me ouders (wat geen goede combi is). Ik heb een Nederlandse moeder en een Palestijne vader, ze zijn gescheiden toen ik 6 was en wonen bij elkaar in de straat zodat mijn vader me in de gaten kan houden (zijn woorden, niet de mijne). Nou zijn ze echt veel te streng voor mij, van me vader mag ik niet met jongens omgaan, niet alleen nu dat ik 16 ben niet maar ook al sinds ik een kleutertje was want hij is bang dat ik dan mijn maagdelijkheid verliest (waar hij veel waarde aan hecht, islamitsche man). Ik mag geen varkensvlees eten maar mijn moeder en ik liegen samen tegen mijn vader dat ik dat ook niet doe sinds ik 4 ben lieg ik al heel veel tegen mijn vader. Nu denk je vast, je ouders zijn gescheiden, waarom woon je dan niet gewoon bij je moeder? Nou dat doe ik ook maar mijn vader komt gewoon binnen wanneer hij wil, mijn moeder is namelijk te zwak om hem echt weg te krijgen. Het is niet alleen mijn vader die streng is, mijn moeder ook. Toen ik eenmaal in groep 7 zat ging ik met vriendengroepjes "hangen" na schooltijd tot ongeveer etenstijd. Altijd wanneer ik het vroeg, zei me moeder: vraag je vader maar, aldus; NEE! Ik wou niet tegen mijn vriendjes zeggen dat ik niet mocht dus ik zei dat ik niet kon, elke dag 2 jaar lang niet. Toen eenmaal op de middelbare school vroeg ik ook heel vaak aan mijn ouders of ik mocht afspreken met vriendinnen om te shoppen, mocht ook niet omdat "wij hun niet kennen" was dan de uitleg van me vader waarop mijn moeder heel braaf zei: "daar ben ik het ook mee eens" ik wou natuurlijk toen ook niet zeggen: nee ik mag niet mee maar de h&m om een shirtje te kopen maar je mag wel met je ouders bij mij thuis komen eten zodat ik misschien overmorgen wel met je een shirtje bij de h&m kan kopen. Ik heb dus niet echt dat soort dingen kunnen doen, tot ik een keer een opdracht moest maken bij een vriendinnetje, ik MOEST wel want het had met school te maken, ik was toen 14 bijna 15. Dus zodra ik bij haar was wou ik het zo gezzelig mogelijk maken want in had nooit echt met een vriendin afgesproken. We gingen naar het winkelcentrum en daar heb ik zonder erbij natedenken make up samen met haar gestolen, we waren toen opgepakt en het voelde zo goed. Mijn ouders waren (natuurlijk) woedend, teleurgesteld, boos en ze hadden natuurlijk gelijk, want hun kennen mijn vriendinnetje niet. Dus daarna gaven ze me straf (niet afspreken, uit school naar huis) dat was ik al gewend dus het voelde niet als straf. Nu ben ik 16 en ben in totaal al 5 keer met de politie in aanraking gekomen en mijn ouders worden maar strenger en strenger. Ik loop mijn jeugd mis, dat wil ik absoluut niet. Zou iemand mij tips kunnen geven of een reactie of iets?
Vriendelijke groetjes,
-A
Dit topic is gesloten. Reageren is niet meer mogelijk.