nou, als je ze niet (echt) mooi vindt, dan zal je ze wsch ook wel niet veel gaan dragen en je vader gaat dat natuurlijk toch ook zien/merken. Beter kun je er dus eerlijk over zijn. Ik zou positief beginnen met hem te zeggen dat je het heel fijn vindt dat hij aan je gedacht heeft en zo zijn best heeft gedaan om schoenen te bestellen. Dat je daar echt heel blij mee bent en dat je ook niet ondankbaar wil klinken, maar dat dit type schoenen niet helemaal bij jou past. Vraag of hij het goed vindt dat jij de schoenen ruilt voor een paar van dezelfde prijs en laat dan de schoenen zien die jij het liefste zou willen hebben. Leg uit waarom je die mooier vindt. Bv. door de kleuren of model of merk, pasvorm etc. Zeg erbij dat het aan jou ligt dat je zo’n specifieke smaak hebt en niet aan hem en dat het tegenwoordig onder jongeren nogal nauw komt als het om schoenen en kleding gaat. Ik denk wel dat hij dan ook zal begrijpen dat je een punt hebt. Hij zal ook blijer zijn als hij jou met trots je nieuwe schoenen ziet dragen en tegen je vrienden zegt dat je die van je vader hebt gekregen, dan dat dit paar in je kast blijft staan en niet gedragen wordt. Zeg dan nog een keertje dat je het wel echt heel leuk vindt dat hij zo zijn best heeft gedaan. Zoiets. Dus positief benaderen en niet verwijten. Dus niet zeggen, hè ouwe, wat heb je me nu weer geflikt. Wil je me voor schut laten lopen met die schoenen of wat? Ben je wel helemaal 100? Onder welke steen leef jij? Loser. Want dat gaat niet echt goed werken, denk ik. Succes ermee en ik hoor het wel hoe het afgelopen is.