Krijgen jullie nog straf en wat en waarom

J21, ik snap heel goed dat veel mensen niet zullen begrijpen wat ik doe. Zelf had ik tot voor kort ook nooit gedacht dat ik mezelf straf zou geven, maar door wat j22 hier vertelde kwam ik op het idee en omdat ik dacht dat het voor mij zou kunnen werken heb ik dat uitgewerkt. Dat is trouwens nog niet definitief, ik heb na de eerste keer al iets aangepast en er zou nog meer kunnen veranderen. Mijn ouders staan hier inderdaad volledig buiten. Ze zouden het ook te streng vinden omdat ik mezelf ook voor dingen de hoek in stuur waarvoor zij dat nooit zouden doen. Die eerste keer, een paar dagen geleden, was het best moeilijk. Om eraan te beginnen en vooral om de volledige tijd te blijven staan. Maar na afloop voelde het wel zo dat ik het voorlopig wil doorzetten. Tenminste als het nodig is. Benieuwd hoe j22 dat ziet en beleeft.

Meisje 23. Het is ook niet een beleving die iedereen zal begrijpen.
Maar dit is niet belangrijk.
Accepteren van een ander zijn levenshouding probeer ik altijd te begrijpen, en wat de oorzaak er van is.
Al vond ik 4 uur in de hoek staan onmenselijk, wat ik aan gaf in een vorige reactie.

Neem aan dat je dit nu doet zonder inmenging van je ouders.
Evenals die jongen van 22 nu doet.
Zelf eisen stellen aan jezelf en als dit mislukt dan terug gaan in het verleden toen er nog eisen van je ouders werden gesteld.

Jij en nog een andere jongen zeggen , opvoeding is er niet meer bij.
Zelf vrij opgevoed, maar op een internationale school leerde ik Amerikaanse jongens kennen die thuis of op een school hadden gezeten waar ze nog slaag kregen.
Wat nog gangbaar was en is in sommige Amerikaanse staten.
Waar ik toen zeer verbaasd over was.

Maar vonden dit normaal zeiden ze, en begrepen niet dat ik dit niet normaal vond. Mijn kamergenoot en vriend vond het wel normaal en zou er geen moeite mee hebben gehad zei hij, ondanks hij het ook nooit had mee gemaakt. Ergens keek hij op tegen deze jongens.

Hij hield ook meer van de tradities, had geen moeite met het schooluniform, vlag hijsen. Vreemd , en ergens was hij wel een jongen met wie ik graag bevriend wou zijn.
Hij sleepte me er doorheen, om minder preuts te zijn. mezelf meer accepteren, en me te handhaven in tradities van deze school die ik totaal niet kende en mee gemaakt had.

Toen vond ik het totaal niet normaal, nu, zeg ik, het was toch wel een uitdaging om mezelf tegen te komen in niet alledaagse situaties.

J18, ik ben trots op mezelf. Op alle goede, mooie, leuke en gekke dingen die ik doe. De dag zit er vol mee. Maar ik ben ook trots dat ik de confrontatie durf aan te gaan met de slechte dingen en wat er niet goed gaat. Ik wil aan mijn eigen doelen voldoen en zo niet heeft dat consequenties. Ik ben er ook trots op dat ik het gisteren daadwerkelijk heb gedaan en keurig mijn tijd vol heb gemaakt. Het was een flinke opgave en zeker niet leuk. Maar toen het klaar was had ik een hele week om te genieten van al die goede en leuke dingen. Als het nodig is sta ik volgende week weer in de hoek, maar ik zal zeker mijn best doen om te zorgen dat het niet nodig is.

Meisje 23 , eerlijk gezegd begrijp ik er niets van. Je bent een volwassen vrouw van 23. Waar ben je mee bezig. Hetzelfde voor jongen 22 met zijn strafregels. Jullie leggen je zelf dit op. Bedenk iets leukers zou ik zeggen. Zelf zeg je , ik verheug mij er niet op. Maar misschien helpt het mij een betere ik te worden. Allereerst accepteer jezelf zoals je bent, en wees trots op je zelf.

J18, de tijd van opvoeden is inderdaad voorbij. Maar wat ik merk is dat er bij mij nog iedere keer dingen gebeuren die niet zo hadden gemoeten. Niet verantwoordelijk genoeg, onnadenkend, lui, of wat dan ook. Het tegen mezelf zeggen, of zelfs kwaad op mezelf worden helpt niet. Dat wil ik nu bestrijden met iets dat ik ken uit het verleden en dat eigenlijk zolang als dat nodig is. Het dient voor mij dus echt een doel. J22, mijn hele plan wordt een veel te lang verhaal. In het kort: alles wat gebeurt komt in een schriftje, met een bijbehorende tijd, van 10 minuten tot weet niet hoe lang. Na een week tel ik dat op en die tijd plus 30 minuten omdat het schriftje niet leeg gebleven is, moet ik van mezelf staan. Die tijd kan dus varieren, met de bedoeling om er helemaal niet te staan. Maar nog veel meer vastgelegd over kleding, wat als het niet uitkomt of als ik me niet aan de afspraak met mezelf houd. Morgen is de eerste keer. Ik verheug me er niet op maar hoop dat het me gaat helpen om een betere ik te worden.

J18, je hebt gedeeltelijk gelijk.

Jongen 22 en meisje 23. Dit gaat over straf krijgen van ouders of opvoeders. Maar de leeftijd van een echte conservatieve opvoeding nog van je ouders zijn jullie ontgroeid.
Al is dit ook niet meer gangbaar, of sporadisch nog in deze tijd.
Bij jullie was het nog wel zo, alleen wat ik lees van jullie doet me meer denken aan het verlangen naar onderdanigheid naar iets vanuit jullie jeugd, al waren jullie straffen wel heel bijzonder, anders dan bij de meesten denk ik.

M23, Je moet doen wat je denkt dat het beste is voor jezelf. Heb ook dit weekend mezelf nog strafregels opgelegd voor iets, niet zo groot, maar voel wel dat het helpt de frustratie er uit te krijgen en me te laten focussen op wat ik moet doen. Al vinden anderen dat raar.

Wat is je plan dan, en hoe lang wil je dan in de hoek staan?

J22, daar ben ik nog een keer. Je post heeft mij toch aan het nadenken gezet. Misschien heb je gelijk en verlang ik er soms naar. Om aangepakt te worden voor de dingen waarover ik niet tevreden ben. Over het algemeen kleine dingetjes waarvoor ik ook in het verleden van mijn ouders geen straf gekregen zou hebben, maar die maar terug blijven komen. Ik wil de uitdaging met mezelf aangaan en ervoor in de hoek gaan staan. Met de bedoeling dat ik daar juist niet hoef te staan natuurlijk, hoewel dat voor deze week al mislukt is. In ieder geval heb ik er een heel plan voor bedacht en opgeschreven en wil ik daarmee aan de slag.

J22, ik weet niet of je gelijk hebt dat ik er "nood" aan zou hebben, maar toen dit topic verscheen riep het bij mij veel terug en moest ik wel reageren en dat er nu een goede discussie is zorgt dat ik blijf vertellen. Maar de straf op zich was echt geen pretje. Als je in de hoek stond had je niets te doen en duurde zelfs de minimum straf van een uur al erg lang. Laat staan als het veel langer was. Daar veranderde het feit dat de straf terecht was en ikzelf ook vaak van mening was dat het goed was dat ik in de hoek stond niets aan. Het zorgde wel dat ik, net als jij met je strafregels, het altijd netjes wilde volbrengen. Maar mezelf iets opleggen zoals jij hebt gedaan gaat bij mij niet werken. Heb het weleens geprobeerd maar ik blijf nog geen 10 minuten staan. Mezelf uitdagen zal dus ook lastig zijn. Bovendien heb ik na die ene keer ook niet meer de behoefte om te willen weten hoe lang ik het zou kunnen volhouden, maar door dit topic ben ik wel nieuwsgierig geworden hoe het zou zijn om op mijn leeftijd en na zoveel tijd nog een keer straf te hebben. Mijn zusje doet nu ook al een week of wat zonder, misschien wordt ze eindelijk ook een beetje volwassen.