Hoi,
ik ben 16 jaar en mijn ouders zijn gescheiden toen ik ongeveer 10 jaar was. Mijn ouders gaan over het algemeen heel goed met elkaar om en hebben allebei een nieuwe partner. Met hen kan ik het ook goed vinden. Tot zover dus geen problemen. De regeling bij ons, is dat ik en mijn broertje eens in de 2 weken een weekend bij hem zijn, en 1 keer per week (door de week). Ik vind het alleen steeds lastiger en vervelender worden om door de week naar mijn vader te gaan. Niet dat het ver fietsen is, maar doordeweek wil ik liever gewoon thuis zijn. Dat voelt gewoon fijner en geeft wat meer rust, ik hoef er dan geen rekening mee te houden en heb al mijn spullen gewoon.
Maar mijn vader is al helemaal van slag als ik zeg dat ik de komende 2 dagen doordeweek niet kom. Dat snapte hij al niet en vond hij onzin, en ik wist gewoon niks meer terug te zeggen.
Later nog wel over gepraat, maar ik wil dus niet meer vast zitten aan een dag doordeweek. Ik wil af en toe wel langs komen als ik zin heb en tijd heb, maar niet vast zitten aan een dag. Maar hoe maak ik hem dat duidelijk? Ik wil hem niet kwetsen. En nu hebben mijn ouders ook nog eens ruzie (wat ze eigenlijk nooit hebben) en vooral bij mijn vader krijg ik het idee dat ik een kant moet kiezen. Misschien doet hij dat onbewust, maar toch. En ik wil hem geen pijn doen, terwijl hij ons heel graag wil zien. Maar bij mij legt het vaak een druk op me, en komt het me vaak niet uit. Hoe moet ik het hem vertellen?
Liefs S
ik heb niet z'n zelfde situatie want ik kom allen die weekenden, maar als je geen zin hebt om door de weeks te komen moet je vader dat snappen want je bent een meid van 16 en die heeft niet altijd zin om naar haar vader te gaan of te luisteren. en tuurlijk snap ik dat ie je graag ziet maar hij moet ook rekening houden dat het feit dat jij ook je eigen leven hebt en dat ie je niet altijd aan het lijntje kan houden. nou succes er mee
ik heb precies dezelfde situatie. mijn broer is soort van een probleempuber, en hij gaat waarschijnlijk niet over. mijn ouders maken hier vaak ruzie over.ook ik moet eens in de week naar mijn vader, en elk 2e weekend. ik snap dat je daar soms geen zin in hebt, ik heb hetzelfde. en mijn vader gaat altijd meteen zeuren als ik zeg dat ik een keer niet kom. zo vermoeiend!
Je zit in een lastige situatie. Ik zou als ik jou was met je vader praten en bijvoorbeeld de belofte doen dat je 1x per week komt, maar dat dat geen vaste dag is. Ik snap dat je vader je wil blijven zien, je bent per slot van rekening toch zijn kind. Ik snap ook dat je niet aan een vaste dag wil zitten. Ik kan eigenlijk niets meer zeggen dan: Probeer toch het gesprek aan te gaan. Ik hoop dat je hier iets aan hebt.
x
Dit topic is gesloten. Reageren is niet meer mogelijk.