Ik was vorige week heel laat uit school en toen ik mn fiets pakte zag ik dat ik een lekke band had. Ik belde naar huis en mn vader nam op. M'n broer en moeder waren niet thuis, dus hij was alleen thuis. Na hem 3 keer gebeld te hebben en 3 keer duidelijk gemaakt te hebben dat ik echt niet 3 uur door de regen en kou ga lopen terwijl hij toch alleen maar in zn stoel de krant zit te lezen kwam hij kwam me ophalen met de auto. Hij was al aardig pissig toen ie aankwam, want hij had zooooo veel moeite moeten doen. Toen ik de fiets op de fietsendrager had gezet wou hij alles zelf nog een over doen om te laten zien dat ie het beter wistt en toen maakte hij een kras op zn eigen auto, waardoor hij heel pissig werd en ik kreeg er de schuld van, want ik zou de fiets er niet goed op hebben gedaan. (vuile mongol) Hij werd al helemaal boos toen ik ook nog eens commentaar had op zn rijgedrag (hij reed fucking 140 waar ie 80 mocht). Toen we rond half 7 thuis kwamen zei ie dat ik maar voor mezelf moest koken, want daar had ie nou echt geen zin meer in (schijt ik kan toch 10x beter koken dan die klootzak) en hij heeft de hele avond niks meer tegen me gezegd. Het is nu een week geleden en hij is er nog steeds boos over. Ik vind 'm echt een hele slechte vader. Zoiets is toch te gek voor woorden?
Dit topic is gesloten. Reageren is niet meer mogelijk.