Ik heb een tijd geleden een lange ruzie gehad met mijn vriendinnen , ze hebben de hele klas tegen me opgestookt en niemand stond nog aan mijn kant. Ooit was ik zo n vrolijk meisje die half niet wist wat verdriet was omdat ik alleen blij kon zijn. Voor mijn gevoel kwam ik verlegen over en deed ik nooit iemand kwaad maar al gauw liet iedereen me staan en zelfs mn aller allerbeste vriendin was tegen me ze vond me arrogant en iedereen uit de klas roddelde over me... Er was 1 meisje en die heeft mij altijd gesteunt! Ze heeft al die tijd aan mijn kant gestaan en me nooit alleen gelaten. De ruzie heeft 4 tot 5 weken ofzo geduurd en dat is lang voor iemand die haar vriendinnen mist. Nu , een paar maanden later is alles weer goed. Ik en mn beste vriendin zijn weer heel close en de andere meiden doen opzich ook wel weer normaal maar toch ben ik een en al stress na die ruzie... Ik kan niet meer op een normale manier iets leuks doen ,elke nacht lig ik te huilen ik wil me het liefst elke dag ziek melden en nooooit meer naar school. Ik mis oude tijden en leuke dingen. Kortom..ik mis mezelf. Ik weet echt niet wat ik moet doen hoe kan ik afleiding zoeken ? Ik kan eigenlijk alleen nog maar huilen en dat is niet goed , zelfs al gaat het opzich goed dan nog huil ik. Ik snij mezelf op dat soort momenten omdat ik dan niet meer weet wat ik moet doen . Ook schrijf ik op die momenten dat ik zoveel huil afscheidsbrieven voor mn vriendinnen omdat ik dan alleen nog maar aan zelfmoord kan denken.. Ik wil dit echt niet! Ik wil weer leven zoals vroeger, een vrolijk meisje met een glimlach die niet meer verdwijnt!
Dit topic is gesloten. Reageren is niet meer mogelijk.