Ik ben vroeger altijd geestelijk gepest, er was geen dag dat ik geen nare opmerkingen kreeg.. Ze hebben ook gezegd dat alles beter zou zijn zonder mij, dat ik beter dood kon. Ik ging daar zelf ook in geloven, ik begon mezelf te snijden.. Er was niemand waarmee ik kon praten, niemand die me begreep, ik wilde echt weg van het leven hier. Het pesten ging maar door, ze maakte me helemaal kapot. Begin van de brugklas was ik weer een soort van gelukkig, ik kon weer een beetje lachen en ik had weer wat vriendinnen. Ik wilde niet meer terug naar die tijd.. Maar nu begint alles weer opnieuw, ik kan het niet meer, ik ga letterlijk weer helemaal kapot en ik heb geen idee wat ik kan doen.
Dit topic is gesloten. Reageren is niet meer mogelijk.