Ik ben nu al een tijd depressief. Ik denk vanaf mijn 11e, toen kreeg ik voor het eerst zelfmoord gedachten en wert ik naar een psycholoog gestuurd maar ik mocht van m'n moeder niet heen,( ik ben nu 18).
Ik heb niemand waarbij ik het gevoel heb dat ik erover kan praten. Ik probeer er nu dus zelf overheen te komen maar alle tips op internet zijn zo tegenstrijdig(ik weet geen beter woord).
" Ga een halfuur per dag sporten"Ik heb nergens energie voor, das het probleem!
Of " heb een vast slaap patroon, eet op vaste tijden, zorg voor stuktuur" ik heb een slaap probleem dus dat slaap patroon woort M niet en ik heb ook geen eetlust dus op vaste tijden eten woort ik juist ongelukkig van.
Waarom is elke oplossing basically doe net alsof je niet depressief bent maar aan de andere kant moet je wel toegeven dat je depressief bent en er over praten.
Elke keer dat ik een van de tips probeer op te volgen schuif ik het gewoon voor me uit en blijf ik in bed liggen.
Hoe gaan/gingen mensen die hier nu door heen gaan/ dit hebben meegemaakt hier mee om?
Wat deden/doen jullie om de motivatie te vinden?
Met wie hebben jullie gepraat?
Helpt de ggz?
Als iemand al op een van deze vragen een antwoord heeft of gewoon iets te zeggen.Ik hoor het graag, ik wil graag met mensen kunnen praten die weten hoe ik me voel.
Dit topic is gesloten. Reageren is niet meer mogelijk.