Ik kan niet meer.

Hoi! Je gaat door een sombere periode waarin je even geen uitweg lijkt te zien. Ik snap dat je je zo voelt en dat het moeilijk is aangezien de situatie plaatsvindt in je persoonlijke, vertrouwde omgeving en je je niet terug kunt trekken uit de situatie. Alleereest wil ik je vertellen dat het heel belangrijk is om je problemen toch met iemand te delen. Ook al hebben je ouders of wie dan ook gezegd dat ze het privé willen houden. Als je het opkropt worden je klachten alleen maar erger. Uiteraard weet je zus van de situatie dus ik zou eerst een gesprek met haar aanknopen. Ook las ik dat je veel vriendinnen hebt en er is er vast 1 die je goed kent en die ook jou goed kent. Als jullie echte vrienden zijn delen jullie ook de schaduwkanten van het leven. Sterker nog, ze zou het heel fijn vinden dat je zo open bent over wat je dwars zit. En ze bekijkt de situatie waarschijnlijk van een heel ander, objectief perspectief. Daardoor kan juist zij je goed advies geven. Ik hoop dat je eruit komt!!

Wat is er dan gebeurd bij jou?

Wow dit verhaal komt zo overeen met de mijne ik pleeg geen zelfmoord omdat ik bang ben andere pijn te doen maar voor rest alles precies het zelfde

(Ik heb op je bericht gereageerd, maar het is per ongeluk een nieuw topic geworden. Ik laat het even weten, anders mus je het misschien.)

Praat met iemand. Praten helpt altijd en als je niet durft tegen iemand te praten bel dan de Kindertelefoon misschien kunnen hun wat doen.