Hier is mijn verhaal...
Het is allemaal begonnen in 3 havo (ongv 5 jaar geleden) dat ik me steeds minder lekker in mn vel begon te voelen. Ik zat net in een nieuwe klas na gepest te zijn sinds groep 6 van de basisschool (dus ongv 5 jaar lang). Ik kon steeds minder goed vrienden maken en begon steeds meer alleen te zijn. gedurende die periode is er niet veel gebeurd, alleen dat dan... In 4 havo had ik nog wel een prima tijd. Ik zat in een leuke klas en had het naar mn zin. Nog steeds wel met het hele gebeuren van 3 havo in mn hoofd. Todat ik te horen kreeg dat ik moest blijven zitten en dus nog een keer 4 havo moest doen. Dus weer een nieuwe klas en totaal andere jaarlaag. Ik kwam dus in een klas terecht waar ik meteen al een buitenbeentje was. In die klas kende namelijk iedereen elkaar al waardoor er vanaf dag 1 al groepjes gevormd waren. en guess what? Lonely again... Ik had in die klas wel 1 vriend maar die was het pispaaltje van allerlei pesters waardoor ik ook meteen gepakt werdt omdat ik met hem bevriend was. Wonder boven wonder gingen ze niet zo extreem tegen mij maar meer tegen die vriend van me omdat hij juist elke keer op hun ging reageren en zelfs bereid was om te vechten tegen hun. Ik daarintegen hield me liever stil en dat heeft ook prima gewerkt. Daarnaast heb ik dat jaar nog redelijk overleefd door vast te houden aan het feit dat ik nog mensen kende buiten school en daar mee omging. Ik ging dus uiteindelijk nu wel over naar 5 havo, het examenjaar. Omdat ik niet wou zakken had ik me 100% gefoccust op school.. Door dit ben ik wel redelijk wat vrienden kwijtgeraakt omdat ze dit niet konden waarderen van mij.. Nouja doei dan?
Ik ben dus uiteindelijk geslaagd voor mn havo en kon gaan studeren... Helaas is er wel het een en ander gebeurd tijdens mijn examenjaar. Mijn ouders kregen steeds meer ruzie totdat het op 1 avond zo erg was dat mijn vader is weggegaan van huis en dat mijn ouders dus zijn gaan scheiden.
Daar zat je dan.. Boven in je kamer met al dat gezeik op de achtergrond...
Oke, nu even terug op mijn zomervakantie na het examenjaar... Die begon al redelijk kut aangezien ik er achter kwam dat een oud klasgenoot van mij me vol heeft genaaid. Vanaf die periode begon ik steeds meer mensen te wantrouwen en door mn verdriet ook vrienden te verliezen. Sinds die periode ben ik me steeds meer gaan afsluiten van de wereld. Gedurende de zomervakantie is er naast dat niet zo veel gebeurd. Nog steeds gezeik rondom de scheiding van mn ouders wat redelijk wat stress en gezeik mee bracht... Je herkent het vast wel, Je moeder is zo gestrest dat ze dat afreageerd op jou en je vader is elke keer aan het zeiken dat hij je wilt zien terwijl hij zelf is weggelopen van huis.... Dit leverd behoorlijk wat stress op..
Uiteindelijk ben ik op 3 september begonnen met mijn studie Informatica. Een hele nieuwe wereld ging voor mij open, ik ben lid geworden van een studievereniging en heb daar heel wat nieuwe vrienden gemaakt. Ook heb ik een leuk meisje leren kennen tijdens het Eerstejaarsweekend. (een kamp van de studievereniging voor eerstejaars studenten om elkaar te leren kennen). We hebben samen leuke gesprekken gehad en hadden na het EJW nog contact. Tijdens een van de activiteiten van de studievereniging waren we ook samen ergens iets gaan drinken vlakbij het water. Vanaf dat moment begon ik iets te voelen voor haar. Alleen 1 ding zat in mn achterhoofd. Ik ben namelijk ook goed bevriend met haar broer die ik ook leerde kennen op dat kamp. Dus ik heb niet echt mn kans gepakt toen vanwege dat. Je zou denken wtf boeit hem dat nou. Ik wou helaas niet het risico nemen om gezeik te krijgen met hem.. Domme keuze achteraf aangezien het hem vrij weinig leek te boeien. Maar goed dat was dat dus. gedurende de periode tot ongv 4 maanden geleden begon ik steeds slechter te voelen, mn depressie begon steeds erger te worden en ik begon me steeds minder prettig thuis te voelen waardoor ik er liever weg wil. De schoolstres begon op te komen vanwege tentamens die ik over 2 weken heb, dus dat allemaal bij elkaar is behoorlijk kut. Vorige week hadden we een borrel met de studievereniging en het meisje die ik van het EJW leerde kennen was er ook. Maar nu komt het dus.. een vriend van me (die ook bij de studievereniging zit) ging veel met haar om omdat ze in de zelfde klas zitten. Ik had hem in vertrouwen gevraagd of hij maybe voor me kon peilen wat ze van me vind. Hij had me gezegd later dat ze niet iets voor mij voelt en dat ik beter geen energie er meer in moet stoppen voordat ik iritant over ga komen bij haar. Wat later dus op de avond van het borrel bleek is dat hij dus ook iets voor haar voelt en me dus als concurent ziet. Dus mogelijk heeft hij dus eerst vol tegen me zitten liegen over datgene. (I don't know of dat werkelijk zo is, maar zo voelt dat tenminste). Ze hadden het zo gezellig samen dat het meer leek alsof hij meer succes zou hebben met dat meisje dat ik. Dus ja... dat voelde als een flinke klap en ik was dus tijdens het borrel maar weggegaan aangezien ik mede door twee biertjes flink gebroken was... Hierdoor is mn contact met dat meisje ook flink afgenomen tot niks meer omdat ik mezelf weer volledig afgezonderd heb van de wereld en alles. Ik had tijdens valentijnsdag haar een leuk kaartje en chocola gestuurd nadat wat vrienden van me mij dat soort van aangeraden hadden als "laatste poging". Dat was dus het stomste ooit van mij omdat ik dus achteraf (2 maanden later) van een van haar vrienden gehoord heb dat ze die meteen weggegooit had en op snapchat aan iedereen van de studievereniging verteld had dat ik dat gestuurd had waardoor mensen opeens een week na valentijnsdag naar me toe kwamen daarover. En het meisje zelf? Die heeft me tot ongeveer een maand geleden de hele tijd ontlopen.
Ik ben sinds april gestopt met de studie omdat mijn resultaten steeds slechter werden. Ik zit nog wel bij de studievereniging.
Ongeveer 3 weken geleden hadden we een studiereis met de studievereniging naar Kroatië. en ja... daar liep het vanaf de eerste avond al slecht.
Twee kamergenoten van me hadden ruzie (stelletje). Meisje ging vreemd met een jongen en ja, dat vriendje was er kapot van. Dat moest in onze kamer uitgepraat worden waardoor wij weggestuurd werden. Daarna ging dat meisje dus met degene waar ze mee vreemd ging steeds rondhangen. Sfeer begon steeds grimmiger te worden en dat sloeg zijn tol bij een vriendin van me omdat haar vriendje steeds aan het praten was met dat meisje die vreemd ging.
Die vriendin van me kon dat niet meer aan en raakte dus zo erg overstuur door haar depressie dat ze tegen een muur buiten is gaan slaan totdat haar handen bloedde. Ik en iemand anders haar dus helpen. Later toen dat verbonden was hadden ik, de jongen waar de vriendin van vreemdging, die vriendin van me en de persoon die meehielp een gesprek in het lokale parkje.
Dus tot ongv half 4 in de fking nacht zitten praten over onze "gedeelde" depressies enz. (ik had nog niet aan iedereen verteld dat ik ook depressief ben, dus ik was meer de luisteraar dan prater). Dingen die ik daar gehoord had hadden me zo erg geraakt dat ik het zelf niet meer aan kon en heel voorzichtig was weggegaan voordat ik zelf deep werdt. (scheelde weinig). Heb die nacht niet tot nauwelijks nog geslapen. Maar ja, de dag erna ging het tot de avond redelijk. In de avond begon het gezeik tussen dat stelletje weer en mochten wij weer niet onze kamer in.
Dus ja ik was naar dat lokale parkje gegaan om ff alles op 'n rijtje te zetten. Ging wel ongeveer maar ik moest daarna weer die vriendin gaan "troosten" ondat haar vriend nog steeds meer bezig was met dat stelletje ipv zijn eigen vriendin. Dus ja weer half 3 uiteindelijk. De rest van de studiereis heb ik de hele tijd met die twee avonden in mijn hoofd gezeten omdat ik er verder met niemand over durfte te praten. De enigen waar ik er misschien over kon praten waren die vriendin van me en de jongen waarvan de vriendin vreemd ging. Maar ik durfte dat niet aan omdat ik niet als probleem wil overkomen voor hun. Ik merk wel dat ik sinds die studiereis steeds meer neigingen heb om m'n eigen normen en waarden te breken door bijv te drinken, energy drank gebruik en zelfs sinds toen de verleiding voelde om te gaan roken. Ik ben gelukkig niet gaan roken daar en nu ik terug ben. alcohol en energydrank gebruiken daarintegen wel. Ben nu ongeveer 2 weken terug van die studiereis maar sinds die reis voel ik me steeds slechter. Ik heb dromen/nachtmerries over die twee avonden, beelden ervan komen soms opeens terug overdag. Ik huil nu bijna dagelijks en wil mezelf steeds meer afsluiten en mezelf zijn omdat ik thuis niet begrepen wordt. Ik fiets sinds dat ik terug ben dagelijks om thuis te ontsnappen. Enkele dagen geleden hadden we een borrel van de studievereniging en daar waren ook veel mensen van de studiereis. Ook de twee die ruzie hadden de eerste avond vanwege dat vreemdgaan. En exact waar ik al bang voor was gebeurde.. Ze kregen weer ruzie, net zoals die eerste avond. Omdat ik het later niet meer aankon was ik weggegaan van de borrel zonder iets te zeggen en weggefietst naar huis. Nouja bijna huis want ik voelde me zo erg klote door datgene dat ik zelf tegen een boom ben gaan aanslaan totdat mn hand begon te trillen en mn knokkels beetje begonnen te bloeden. Ik moest gewoon het ergens op uiten en ik kwam net langs een parkje.
Ik zit nu ook erg met de twijfel of het nog wel goed is voor me om bij die studievereniging te blijven. omdat sinds die reis de activiteiten niet erg veel goeds deden bij me.
Dus ja... Dit is dus mijn verhaal.. Beetje lang, excuses daarvoor...