Het zal nooit stoppen.

@jongen 18 Zwaar voor je, zeg. Ik zal niet zeggen 'Maak je geen zorgen', want ik weet hoe moeilijk het kan zijn om zulke gedachten te stoppen. Ik wil wel zeggen dat je er mag zijn en dat het niet erg is als je fouten maakt: dat is heel menselijk. Je bent goed zoals je bent.

Je zou hier eens mee naar de huisarts kunnen gaan. Die kan je een behandeling voorschrijven die bij je past.

Ik heb dit ook ik slaap ook echt heel slecht heel vaak ga ik om 6 uur naar bed want als ik vroeg naar bed ga dan duurt het heel lang om in slaap te vallen en dat lukt nooit omdat ik aan alles denk wat ik fout doe

Fijn om weer iets van je te horen! :-) Hoe is het nu met je?

Ik vond deze website waarop een aantal forums over depressie en andere links te vinden zijn: http://tomylovedones.nl/online-forums-voor-mensen-met-depressie/

Ik hoop dat je hier iets mee kunt.

Ja ik denk dat het zou helpen maar ik kan er geen vinden....

Ja, dat je begrepen wilt worden en serieus genomen wilt worden, is heel begrijpelijk. Sorry dat ik misschien te veel oplossingen bij je probeerde op te dringen in plaats van naar je te luisteren. Ik ben zelf depressief geweest en daarom probeerde ik je dingen aan te raden die voor mij hebben geholpen, omdat ik het echt erg voor je vind dat je dit nu meemaakt.

Zou het je misschien kunnen helpen om contact te zoeken met andere mensen met een depressie? Daar zijn denk ik wel forums voor op internet.

Ik heb niet iemand nodig die mij zecht wat goed voor mij is of war ik moet doen ik heb iemand nodig die mij begrijpt!!!

Dat je je zorgen over je ouders maakt, is heel begrijpelijk en ik vind het bewonderenswaardig dat je duidelijk veel om je ouders geeft. Maar depressie is niet iets waar iemand schuldig aan is: het is een ziekte, een ziekte die zich in je hoofd afspeelt. Het is niet jouw schuld en dus ook niet de schuld van je ouders: zeg dat duidelijk tegen ze als je je zorgen over hen maakt. Daarnaast: natuurlijk zal het pijnlijk zijn voor je ouders om te horen dat het slecht met je gaat. Maar denk je niet dat ze het zouden willen weten als je je zo voelt, zeker als ze je kunnen helpen door samen met jou naar hulp te zoeken? Stel dat je lichamelijk heel ziek was, zou je het dan ook verbergen? Waarschijnlijk niet. Bij depressie is het niet anders.

Ze zouden kapot gaan en zig zelf de schuld geven.....

Hoe komt het dat je het niet aan je ouders kwijt wilt?

Sorry als ik te veel vragen stel. Ik probeer je te helpen zo goed ik kan.

Ja maar als ik een therapeut wil moet ik mijn ouder vertellen en dat wil ik niet. C