Je zit behoorlijk in de put merk ik. Wat dat betreft ben je natuurlijk lang niet de enige, er zijn er heel wat die het moeilijk hebben met hoe het nu allemaal gaat. Je mag niks meer en je moet van alles.
Waar het om gaat is dat je weer iets hebt om naar uit te kijken maar zelfs dat wordt je niet gegeven. Tuinieren schijnt te helpen, maar ik ben bang dat daar je interesses niet liggen.
Je zal toch weer iets van een sociaal leven moeten opbouwen. Uitgaan zit er niet in, maar sport mag nog wel. Heb je misschien aan sport gedaan of is er iets dat je wel leuk vindt?
Een andere mogelijkheid is dansles. Misschien klinkt dat wat stom, maar daar kun je mensen ontmoeten en ik heb zo het idee dat je daar meer vrouwen dan mannen ziet. Dansen is een van de gezondste lichaamsbewegingen.
Ben je handig op het skateboard? Bij de skatebaan bij mij in de buurt zie ik altijd wel jongeren hun kunstjes doen. Vooral op zwoele zomeravonden is het daar heel gezellig.
Je zegt dat je werkt. Het hangt er van af wat voor werk en wat voor collega's je hebt, maar misschien kun je daar eens een praatje mee maken. Vraag ze of ze er ook zoveel moeite mee hebben dat er niets meer kan.
Je hebt bepaalde vaardigheden, misschien kun je anderen helpen met dingen die jij wel kan maar zij niet. Het gevoel iets voor een ander te kunnen betekenen maakt je ook al wat gelukkiger. Misschien is er vrijwilligerswerk in de natuur waar ze mensen voor zoeken. Van buiten zijn en fysiek bezig zijn wordt je lichaam moe en je ziel blij.
In het weekend kun je ook eens de fiets pakken en een flink eind gaan fietsen. Je kan ook 's avonds een stukje gaan hardlopen. Intensieve lichaamsbeweging maakt bepaalde hormonen vrij waardoor je je beter gaat voelen.
Wat je in ieder geval niet moet doen is alleen maar thuis zitten en naar de tv kijken. Daar wordt je alleen maar suf en depressiever van.
Met je vriendin is het niets geworden en zelf denk je ook dat het beter is dat jullie allebei je eigen weg zijn gegaan. Niettemin vreet de gedacht aan je dat ze nu een andere vriend heeft. Dat is heel begrijpelijk, maar je zal het moeten accepteren. Het wordt lente en de zomer komt er aan. Het valt te verwachten dat je dan weer uit mag gaan en naar strand en zo kan gaan. Je bent negentien. Op jouw leeftijd moet het toch niet zo moeilijk zijn om dan weer iemand te ontmoeten.
Je hebt geen plezier meer in je werk. Is dat vanwege het werk of vanwege al die andere dingen waar je mee zit? Misschien is verandering van werk mogelijk, maar het kan ook zijn dat als de zon weer wat meer gaat schijnen je werk ook weer wat leuker wordt.
Echt een oplossing voor je heb ik niet, maar ik denk dat op dit moment gewoon alles een beetje tegen zit. De tijd van het jaar, de corona, je verloren relatie, weinig sociale contacten, allemaal zaken die kunnen veranderen. Geloof er in dat je de vrijheid hebt om te doen met je leven wat je wilt. Vraag je af wat je nu echt graag zou willen en kijk wat mogelijk is. Probeer iets voor anderen te betekenen. Maak anderen gelukkiger en je wordt zelf gelukkiger.