Beste meid, Ik krijg de indruk dat jij vooral een slecht gevoel hebt over jezelf. Het is niet zo dat anderen negatief over jou denken. Misschien dat jouw visuele beperking een rol speelt, maar dat hoeft niet. Je bent niet de enige die een bepaalde beperking heeft en blijkbaar kun je goed functioneren en alles doen wat je wilt en wat je leuk vindt.
Je volgt een opleiding waar je gelukkig in bent en je doet aan sport. Nu wat minder, maar dat komt wel weer. Je praat niet over een relatie of vrienden en vriendinnen. Er zullen vast wel klasgenoten en anderen zijn waar je graag mee omgaat en misschien wil je of heb je ook een relatie. Misschien ook niet, is dat een probleem?
Je zegt dat je wel hulp zou willen zoeken maar niet weet wat je dan moet zeggen omdat er zoveel dingen zijn waar je het moeilijk mee hebt (gehad?). Begin eens met al die dingen op papier te zetten en schrijf er bij wat jouw emoties waren en hoe daar van buiten op werd gereageerd. Aan de ene kant zet je daarmee dingen op een rijtje, aan de andere kant ga je misschien zaken relativeren.
Er is een therapiemodel dat heet cognitieve gedragstherapie. Dat leert je om analytisch naar zaken te kijken en rationeel er mee om te gaan. Als er iets is wat voor jou onaangenaam is dan gaat het om de emoties die jou dat geeft. Door achteraf te kijken naar wat er is gebeurd en zonder de emoties van het moment, dus rationeel de situatie te analyseren, kun je het misschien een plaats geven als iets wat niet leuk was, maar wat misschien minder ingrijpend en belangrijk was dan hoe je het in eerste instantie ervaren hebt.
Misschien kom je dan al een heel eind, en als je toch hulp wil zoeken dan heb je al een verhaal. Is wat je leert in jouw opleiding niet al een hulp bij het verwerken van je problemen? Aan de ene kant, als jij zelf nare ervaringen hebt gehad begrijp je die van anderen beter. Aan de andere kant, je moet er wel tegen kunnen en soms accepteren dat iemand niet te helpen is. Je moet als hulpverlener zelf mentaal sterk zijn. Ik denk dat jij dat wel leert in je opleiding en jezelf helpen is al een stap. Ik zeg altijd, een hulpverlener kan je de weg wijzen, maar de reis door het leven moet je zelf maken.
Kom je vaak buiten? In parken, bos, het strand? Heb je een tuin of planten waar je voor zorgt? Een huisdier?
Bij planten ben je met de toekomst bezig en dan denk je minder aan vervelende dingen. Zelf groenten en fruit kweken, bijvoorbeeld tomaten en aardbeien is heel leuk. Loop eens door een tuincentrum. Groen, dieren, kleine kinderen maken je blij. Ergens voor zorgen maakt dat jij je nuttig voelt.
De zon maakt vitamine D aan in je huid en dat helpt ook tegen depressie. Het wordt mooi weer, ga naar buiten en trek je kleren uit en laat je kussen door de zon en strelen door de wind. Geniet van de zomer, je jeugd en kijk uit naar wat je allemaal gaat meemaken. Wie weet wat er voor leuke dingen gaan gebeuren dit jaar!