Hey,
Half jaar geleden heb ik een diagnose moeten doen voor Autisme. Uit het eindgesprek vertelde de psycholoog dat de uitslag altijd in een schaal van 1-10 zit, waarbij 5-10 betekent dat je autisme hebt. Mijn eindscore is 5.2 wat nog net op het randje was om te zeggen dat ik autisme heb.
Nu heb ik moet ik zeggen twijfels of ik überhaupt autisme wel heb. Mijn moeder gelooft het onderzoek niet en zegt dat iedereen autisme heeft. Ook de symptomen die ik heb hoeven niet perse aan autisme te liggen en zijn ook dingen waar iedereen last van zou kunnen hebben.
Na het onderzoek werd ik meteen naar een therapeute gestuurd die gespecialiseerd is in autisme, maar ook zij had wat twijfels of ik autisme heb of niet.
Ik vind het vaag en eigenlijk zegt autisme niks. Alleen vind ik het belangrijk om de JUISTE uitslag te weten, want dadelijk vertel ik aan vrienden/vriendin dat ik autisme heb, terwijl ik het misschien niet heb.
Mijn symptomen die bij autisme kunnen passen zijn:
- duidelijkheid vind ik belangrijk
- moeite met sarcasme
- moeite hebben met te veel prikkels
Verder ben ik wel heel sociaal, kan ik prima tegen veranderingen en ben geen perfectionist ofzo. Ik ken mensen die autisme hebben en daar lijk ik niet op. Ik heb echt het gevoel dat ze gezegd hebben dat ik autisme heb, omdat ze niet weten hoe ze verder met mij moesten. Wat denken jullie? Ik wil me opnieuw laten testen eigenlijk en dan door een ander instituut. Of moet ik het gewoon accepteren?
Half jaar geleden heb ik een diagnose moeten doen voor Autisme. Uit het eindgesprek vertelde de psycholoog dat de uitslag altijd in een schaal van 1-10 zit, waarbij 5-10 betekent dat je autisme hebt. Mijn eindscore is 5.2 wat nog net op het randje was om te zeggen dat ik autisme heb.
Nu heb ik moet ik zeggen twijfels of ik überhaupt autisme wel heb. Mijn moeder gelooft het onderzoek niet en zegt dat iedereen autisme heeft. Ook de symptomen die ik heb hoeven niet perse aan autisme te liggen en zijn ook dingen waar iedereen last van zou kunnen hebben.
Na het onderzoek werd ik meteen naar een therapeute gestuurd die gespecialiseerd is in autisme, maar ook zij had wat twijfels of ik autisme heb of niet.
Ik vind het vaag en eigenlijk zegt autisme niks. Alleen vind ik het belangrijk om de JUISTE uitslag te weten, want dadelijk vertel ik aan vrienden/vriendin dat ik autisme heb, terwijl ik het misschien niet heb.
Mijn symptomen die bij autisme kunnen passen zijn:
- duidelijkheid vind ik belangrijk
- moeite met sarcasme
- moeite hebben met te veel prikkels
Verder ben ik wel heel sociaal, kan ik prima tegen veranderingen en ben geen perfectionist ofzo. Ik ken mensen die autisme hebben en daar lijk ik niet op. Ik heb echt het gevoel dat ze gezegd hebben dat ik autisme heb, omdat ze niet weten hoe ze verder met mij moesten. Wat denken jullie? Ik wil me opnieuw laten testen eigenlijk en dan door een ander instituut. Of moet ik het gewoon accepteren?
5 reacties
20 jaar
4 jaar geleden
J18, tot op zekere hoogte ben ik het wel met je moeder eens. Ze bedoelt waarschijnlijk dat ieder mens wel een of meerdere trekjes heeft die op autisme zouden kunnen wijzen. Ook vind ik dat het etiket autisme wel heel snel wordt opgeplakt. Zeker omdat het nog die negatieve bijklank heeft van de schrijnende gevallen. Daar herkennen de meeste mensen zich helemaal niet in. De vraag is meer of je last hebt van die trekjes of dat je er uitstekend mee kunt leven. Dat is aan jou. Maar ze zullen die test ook niet zomaar hebben gedaan. Dat is weer de andere kant.
23 jaar
4 jaar geleden
Beste TS, Als men het tegenwoordig over autisme heeft dan praat men over autistische kenmerken bij iemand. Autisme is een verzamelbegrip voor allerlei karaktertrekken en daarom spreekt men van een autismespectrum.
Het kan heel goed zijn dat jij bepaalde karaktertrekjes hebt die passen in dat spectrum, maar dat wil nog niet zeggen dat jij dan een autist bent. In het forumdeel 'Gevoelens' staat een topic van iemand die ook die diagnose heeft gehad. Misschien heb je het gelezen. Daar heb ik een lijstje gepost met een aantal kenmerken die bij autisme horen. Sommige daarvan zijn helemaal zo slecht nog niet, integendeel. Eerlijkheid, loyaal zijn, nauwkeurig zijn, je goed kunnen focussen op een taak, allemaal heel goede eigenschappen. In sommige opzichten zijn mensen met autistische kenmerken beter dan doorsnee mensen.
Er zijn ook nadelen en die liggen vooral op het gebied van sociale interactie. Die kunnen wel eens remmend zijn en relaties met anderen en het vinden van vriendschap en een liefde moeilijker maken, maar niet onmogelijk!
Jij zegt zelf dat jij heel sociaal bent, dus dat is alvast geen probleem. Je noemt wel wat dingen, maar dingen die je niet prettig vindt of waar je niet tegen kan die kan je vermijden.
Je moeder gelooft niet in jouw autisme en ze meent dat iedereen wel iets van autisme in zich heeft. Dat is wat overdreven, maar een beetje gelijk heeft ze wel.
Als jij je goed voelt zoals je nu leeft en functioneert, waarom je dan druk maken over welk labeltje er op jou geplakt moet worden? Heb vrienden, heb liefdes en maak je ambities waar, dat is wat belangrijk is en niet welk stempeltje er op je gedrukt moet worden. Als er iets is waar je moeite door ondervindt dan kan je begeleiding zoeken, maar als alles goed loopt, waarom je dan zorgen maken?
Het kan heel goed zijn dat jij bepaalde karaktertrekjes hebt die passen in dat spectrum, maar dat wil nog niet zeggen dat jij dan een autist bent. In het forumdeel 'Gevoelens' staat een topic van iemand die ook die diagnose heeft gehad. Misschien heb je het gelezen. Daar heb ik een lijstje gepost met een aantal kenmerken die bij autisme horen. Sommige daarvan zijn helemaal zo slecht nog niet, integendeel. Eerlijkheid, loyaal zijn, nauwkeurig zijn, je goed kunnen focussen op een taak, allemaal heel goede eigenschappen. In sommige opzichten zijn mensen met autistische kenmerken beter dan doorsnee mensen.
Er zijn ook nadelen en die liggen vooral op het gebied van sociale interactie. Die kunnen wel eens remmend zijn en relaties met anderen en het vinden van vriendschap en een liefde moeilijker maken, maar niet onmogelijk!
Jij zegt zelf dat jij heel sociaal bent, dus dat is alvast geen probleem. Je noemt wel wat dingen, maar dingen die je niet prettig vindt of waar je niet tegen kan die kan je vermijden.
Je moeder gelooft niet in jouw autisme en ze meent dat iedereen wel iets van autisme in zich heeft. Dat is wat overdreven, maar een beetje gelijk heeft ze wel.
Als jij je goed voelt zoals je nu leeft en functioneert, waarom je dan druk maken over welk labeltje er op jou geplakt moet worden? Heb vrienden, heb liefdes en maak je ambities waar, dat is wat belangrijk is en niet welk stempeltje er op je gedrukt moet worden. Als er iets is waar je moeite door ondervindt dan kan je begeleiding zoeken, maar als alles goed loopt, waarom je dan zorgen maken?
17 jaar
4 jaar geleden
Gewoon denken dat je het niet heb meestal gedragen mensen naar een ziekte toe
23 jaar
4 jaar geleden
Jouw verhaal klinkt ook best wel passend voor ADD of ADHD. Misschien is het inderdaad een goed idee om een tweede mening te vragen. Succes ermee.
En als daar ook weer autisme uit komt, is dat ook niet erg. Kun je best heel ver mee komen.
En als daar ook weer autisme uit komt, is dat ook niet erg. Kun je best heel ver mee komen.
23 jaar
4 jaar geleden
Waarom een test als je vervolgens de uitkomst in twijfel trekt. Ga er maar vanuit dat het onderzoek op een correcte wijze heeft plaatsgevonden en al is het “maar” met een 5,2, al binnen het spectrum valt. De dus ja, hou er rekening mee. Mooi toch dat ze dit hebben kunnen concluderen a.d.h.v. het onderzoek, hiermee kunnen ze ook gericht met jou aan de slag, succes
Plaats je reactie